کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال نماینده گروه اجرایی | دیوار
S3 : 12:12:14 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
مخاطبین گرامی
به اطلاع می رساند,امکان خرید بلیت دو روز پایانی نمایش سکوت سفید (28 و 29 آذرماه) , با تخفیف های ویژه برای اهالی محترم تیوال فراهم شده است.
این نمایش,دیگر تمدید نخواهد شد.
با تشکر از همراهی شما
درباره‌ی نمایش سکوت سفید
                                         
اثر تام استوپارد
                   
ترجمه‌ی زنده یاد هوشنگ حسامی و به کارگردانی کورش سلیمانی
                                                         
صمد چینی فروشان عضو کانون ملی منتقدان تئاتر

با ابراز تاسف جدی بخاطر دیرکردم در تماشای این نمایش و لذا دیرکرد غیرقابل جبرانم در نگارش نقد و یادداشتی درباره‌ی آن، از صمیم قلبم، همه‌ی شما دوستداران ... دیدن ادامه ›› و تماشاگران تئاتر ، بویژه علاقمندانی که چون من و بسیاران دیگر، از محرومیت چندین ساله‌ی صحنه های مان از تئاتر به معنای واقعی و اصیل آن، آنهم در زمینه‌ی آثار ترجمانی رنج برده و می برند را به تماشای این اثر که ۱۰ روزی بیشتر از اجرای آن در تماشاخانه‌ی نوفل لوشاتو باقی نمانده است توصیه می کنم.
به نظر من، آنچه بیش از هرچیز دیگر ی در این اجرای زیبا و تکان دهنده خودنمایی می کند، نحوه‌ی برخود صادقانه و بی حاشیه‌ی کارگردان با متن است که خود ریشه در درک واقعیت نقش آموزگارنه ای دارد که  متون نمایشی ترجمه شده درطول تاریخ ، برای هر دو سوی رابطه‌ ‌ یعنی هنرمند و مخاطب تئاتر کشور مان ایفاکرده و می کنند.

به خوبی می دانیم که ما ایرانیان، تئاتر را ابتدا از طریق ترجمه‌ی متون دراماتیک غربی وسپس از طریق ترجمه‌ی متون نظری آموختیم. و از خلال همین آموزش پذیری هوشمندانه‌ی نسل های پیشین بود که بیضایی ها و رادی ها و ساعدی ها و یلفانی ها و بیژن مفیدها و سرکیسیان ها و..در تئاترما پدیدآمدند. جدای از نادر اقتباس های موفق، آنچه پیشرفت دهه‌های۴۰ و ۵۰ تئاتر ایران را ممکن ساخت، آنچه به این آموختن سرعت و غتا بخشید، برخورد مسئولانه‌ی هنرمندان با متون ترجمانی و درک این واقعیت بود که بهره گیری از جهان درام و تئاتر، جز از طریق درک و تحلیل عمیق  و مسئولانه‌ی این متون و عرضه‌ داشت تمام و کمال و صادقانه‌ی آن ها به مخاطبان تئاتر ممکن نخواهد بود؛ روندی که علاوه بر آشناسازی عمیق تر فعالان تئاتر ایران با مفهوم واقعی درام و تئاتر، زمینه را برای تحول فرهنگ عقب مانده و سرکوب شده‌ی جامعه‌ی مخاطبان نیز هموار می کرد.

واضخ تر بگویم: همان تفاوتی که میان فرهنگ ایرانی و فرهنگ بسیاری از کشورهای منطقه وجود دارد، بی تردید ، میان فرهنگ اجتماعی و هنری و گفتمانی ما ایرانیان با فرهنگ ادبی و دراماتیک آموزگاران و معلمان اولیه‌ی مان در این حوزه نیز وجود داشته است، فاصله ای که متاسفانه همچنان نیز برقرار است؛ ویگانه راه تقلیل آن هم، به تبعیت از فرهیختگان پیشین این دیار، عرضه‌ داشت بی حاشیه و تمام کمال و صادقانه‌ی متون ترجمانی و حرمت گذاری بدون خدشه به واقعیت و تمامیت ان هاست. فقط با اجرای دقیق و کامل متون ترجمانی است که ارتقاع فرهنگ تئاتری و فرهنگ تماشاگری، در ایران امروزما - همچون گذشته- ممکن خواهد شد و هرگونه برخوردی غیر از این با این گونه متون، فرو بردن بیش از بیش تئاتر و جامعه در منجلاب عقب ماندگی و تداوم گسست های فرهنگی خواهد بود.

و زیبایی و تاثیرگذاری اجرای کورش سلیمانی از اثر تام استوپارد نیز، حاصل همین رویکرد اصیل و متعهد به اثر ترجمه شده است؛ و به همین دلیل هم اجرای او، برخلاف اجراهای پیشین از این متن، جهان متفاوتی را پیش روی تماشاگر می گشاید؛ جهانی که پیش از آن هرگز بدان نیاندیشیده و حتی تصور آن را هم نکرده است.

سکوت سفید را صرفا بازی های متدیک فوق العاده زیبا و باورپذیر بازیگران آن یعنی سامان دارابی و الهه شهپرست و آناهیتا اقبال نژاد و مهدی بجستانی و الهه رحمتی نیست که درخشان و تکان دهنده و معنادار کرده است؛ بیش و پیش از همه‌ی این ها، تحلیل درست متن، فهم هوشمندانه‌ی آن و صداقت کارگردان در پذیرش وجه آموزگارانه و فرهنگساز اینگونه متون برای تئاتر و جامعه‌ی مخاطبان ایرانی و نیز، پذیرش بی حاشیه‌ی جایگاه شاگردی خود در برابر این اثر- و به طریق اولی، دربرابر سایر آثار ترجمانی- و دخالت ندان توهمات فرهنگی- هنری معمول این روزگار جامعه‌ی ایرانی در بازنمایی صحنه ای این نمایشنامه است که از آن، اثری تاثیرگذار و فرهنگساز فراهم کرده است.

وقتی نمایش آغاز می شود اولین چیزی که جلب توجه می کند طراحی صحنه‌ی آرامش بخش آن است که به مثابه کلید ورود به جهان متن، نقش روانکاوانه ای را ایفا کرده و مخاطب را به عبور از خودآگاهی و ارتباط با رویدادهای صحنه از طریق ناخودآگاهی اش دعوت و ترغیب می نماید. این فضا، در کنار ریتم سنجیده و آرام اجرا و مجموعه‌ی کنش ها و گفتارهای اشخاص نمایش، مخاطب را وامی دارد تا با جذب مفاهیم پنهان درپس رویدادهای صحنه و واپس راندن وجوه خیالی و نمادین تثبیت شده در ذهن خویش، از محدوده های عادت شده‌ی ذهن و روان خود عبور کرده و به تامل عمیق در خصوص رفتار ها و تلقی معمول خود از جهان بپردازد؛ و چنین است که جادوی صحنه محقق می شود.

درجریان تماشای نمایش سکوت سفید. به کارگردانی کورش سلیمانی، پس از سال ها، برای اولین بار، حقیقت تئاتر و نقش آن در تسکین دردها و اغتشاشات ذهنی حاصل از بدآموزی های دیرپا و درمان سرخوردگی ها و سرگشتگی های فرهنگی و اخلاقی مخاطبان، با وضوح خیره کننده ای بر من آشکار می شود و به همین دلیل هم همه‌ی شما هنرمندان، بویژه هنرمندان جوان سردرگم مانده‌ میان حقیقت و دروغ تئاتر این روزگار و نیز همه‌ی دوستداران تئاتر را - تا دیر نشده- به تماشای سکوت سفید در سالن شماره‌ی یک تماشاخانه‌ی نوفل لوشاتو توصیه می نمایم. باشد با تشویق و تکریم شما دوستداران تئاتر اصیل و فرهنگساز، بساط تئاتر دروغین و فرهنگ ستیز، برای همیشه، از پهنه‌ی سرزمین ما پرچیده شود.
امیرمسعود فدائی این را خواند
محمد جواد، سینا ییلاق بیگی و Hossein kianmehr این را دوست دارند
این سومین باره که این متن در برگهٔ این تئاتر به نمایش در میاد، دوبار قبلی توسط نویسندهٔ محترم.
۲۴ آذر ۱۳۹۸
کوروش جان دوبار قبلی در صفحهٔ تیوال خود آقای چینی فروشان قرار گرفته بود! چون من دیوار تئاتر رو مطالعه می‌کنم توجه نکرده بودم که این مطلب در برگهٔ نمایش شما درج نشده بوده!!
به هر حال من این مطلب رو برای سومین باره که می‌خونم!!

https://www.tiwall.com/u/samad1211
۲۴ آذر ۱۳۹۸
ممنونم که توضیح دادی امیرمسعود جان، متوجه شدم ... دم شما گرم که سه بار خوندی. خودم دو بار خوندمش :)
۲۴ آذر ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مخاطبان گرامی
به اطلاع می رساند, خرید بلیت روزهای نخست هفته پایانی نمایش سکوت سفید (روزهای یکشنبه ۲۴ تا سه‌شنبه ۲۶ آذرماه) به کارگردانی کورش سلیمانی و بازی آناهیتا اقبال نژاد، مهدی بجستانی، سامان دارابی، الهه زحمتی، الهه شه‌پرست، آغاز شده است
امیرمسعود فدائی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
محسن حسینی؛ کارگردان، بازیگر، طراح حرکات موزون، مدرس، پژوهشگر

امشب من موفق شدم سکوت سفید نوشته ی تام استوپارد_ که اصولا کم کارگردانی می شود در ایران _ را ببینم ... آن طنز بسیار گزنده و بسیار حیرت انگیزی که اصولا در کارهای استوپارد هست اینجا در کار کورش سلیمانی خیلی مشهود و آشکار بود ... بازی های همه ی بازیگران قابل قبول بود؛ سامان دارابی، مهدی بجستانی، آناهیتا اقبال نژاد و خانم ها همه بسیار مینیمال، مینیمال اکتینگ و حضورمند با صداهای درخشان بازی کردند ... نکته ی دیگری که باید اشاره کنم صحنه آرایی و صحنه ی بسیار زیبای سینا ییلاق بیگی بود با نورپردازی رضا خضرایی که یک اتمسفر بسیار جذابی را در فضای بیمارستان ایجاد می کرد که ارتباط مستقیم با متن و خود نمایشنامه داشت و در واقع آن درونگرایی و کاویدن درون انسان ها را با دیوارهای ترانسپارنت خود نشان می داد ... اجرا خیلی شسته رفته و بی غل و غش بود و من پیشنهاد می کنم دوستان حتما این کار را ببینند ... خسته نباشید جانانه می گویم به گروه و به ویژه کورش سلیمانی ...
امیرمسعود فدائی این را خواند
فرهاد ریاضی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید

منوچهر اکبرلو؛ نمایشنامه نویس، منتقد و کارشناس تئاتر

نمایش سکوت سفیدِ کورش سلیمانی, مثل کارهای قبلی اوست. مثل فالومی و خرده نان: آرام, شریف, پرحوصله, قصه گو و بازیگر محور.
درباره مایی که همه ش می دویم و نمی دانیم تا کجا. درباره نیاز امروز آدمیان به این که جایی بیابند و دمی آسوده, بی آزار دیگران نفسی تازه کنند. یک آرام سایِشگاه مثلا.
میترا، امیرمسعود فدائی و مهرداد این را خواندند
سینا ییلاق بیگی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مخاطبان گرامی
به اطلاع می رساند, اجرای این نمایش تمدید و خرید بلیت روزهای تازه این نمایش به کارگردانی کورش سلیمانی و بازی آناهیتا اقبال نژاد، مهدی بجستانی، سامان دارابی، الهه زحمتی و الهه شه پرست روزهای چهارشنبه ۲۰ تا جمعه ۲۲ آذرماه آغاز شده است.
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
سایت فرهنگ امروز، پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی فرهنگ و علوم انسانی/ علی کاکادزفولی:

یادداشتی برای نمایش «سکوت سفید» به کارگردانی کورش سلیمانی؛
رهایمان کنید به حال خودمان...

سکوتنمایش «سکوت سفید» ماجرای مردی را برای ما روایت می کند که در جستجوی اندکی آرامش است، اما نه در جاهایی که همه آن را جستجو می کنند؛ بلکه در یک اتاق کوچک در یک ... دیدن ادامه ›› بیمارستان!

نمایش «سکوت سفید» ماجرای مردی را برای ما روایت می کند که در جستجوی اندکی آرامش است، اما نه در جاهایی که همه آن را جستجو می کنند؛ بلکه در یک اتاق کوچک در یک بیمارستان! جان براون پولدار نیست اما یک چمدان پر از پول جمع کرده و با خود آورده و مدام سعی دارد آن را به رخ آدم هایی بکشد که این چیزها چشمشان را پر می کند؛ «ببینید خانم پرستار! چمدان من پر از پول است! آقای دکتر! هرچقدر که بخواهید پول میدهم! به اندازه کافی پول هست! پول! پول!» گویی آدم ها زبان او را فقط با پول می فهمند. اما این همه پول در ازای چه چیز؟ در ازای اجاره چند متر حریم خصوصی! جایی به دور از این دنیای شلوغ و پر هیاهو که دیگر کسی به کار او کاری نداشته باشد و برای چند روزی هم که شده، همه چیز سرجای خودش باشد؛ جایی که زمان دقیقا همان چیزی باشد که عقربه ها نشان می دهند. او اگرچه ساده حرف می زند، ابدا ساده لوح نیست. براون از فرط سادگی برای دیگران بسیار پیچیده به نظر می رسد. حرف های ساده او را هیچ کسی درک نمی کند؛ گویی این همه سادگی برای آدم هایی که در پیچیدگی ها اسیر شده اند، اصلا نافهمیدنی است. به همین خاطر است که او از اجتماع فرار می کند و حتی فکر آدم ها هم او را هراسان می سازد. سکوت سفید، یک درد است؛ یک فریاد؛ فریادی است بر هر آنچه که انسان را در بند کرده است. فریادی در گوش های سنگین انسان درخود فرورفته‌ی مدرن که اگرچه بیدار است، اما گویی هیچ چیز را نمی بیند و هیچ صدایی را نمی شنود. انسانی تصویرزده که سعی دارد حتی واقعیت های زندگی را هم مطابق تصاویر ذهنی خویش تفسیر کند. در دنیایی که جان براون زندگی می کند، انگار جای آدم های سالم با آدم های بیمار عوض شده است. در دنیای او بیماران، نه تنها دنیای آدم های سالم که حتی مفاهیم را هم تحت سیطره خود درآورده اند. جان براون خسته است؛ خسته از دنیایی که همه سر در کار همدیگر فرو برده اند، بدون اینکه کسی به دردهای دیگری بیندیشد. دنیایی که در آن عشق، بازیچه است و نقاب و صداقت، جرم است و تنهایی، گناه؛ دنیایی که در آن انسان ها چونان هیولاهایی وحشتناک به نظر می رسند که می خواهند دیگران را بر اساس تعاریف خود دوست بدارند. در چنین دنیایی بذل محبت، بیش از آن که به خاطر دیگری باشد، به خاطر خود است و مهربانی، نزد آدمیان به کالایی بدل گشته که لاجرم باید به فروش برسد. اما این دردها را به که باید گفت؟ طنز نمایش آن قدر غمناک است که اشک ها با خنده از گوشه چشم بیرون می آیند و با درد سرازیر می شوند... «مشکل اینه که من همیشه حالم خوب بوده. اگه مریض بودم، همه چیز روبه‌راه بود...». سکوت سفید، آشفتگی ما را به خودمان نشان می دهد و در عین حال، تماشای آن دقایقی آرام را برایمان به ارمغان می آورد. پایان نمایش، اگرچه استیصال است، اما دعوتی به سوی طغیان نیز هست؛ طغیانی خاموش علیه دیگرانی که امکان خود بودن را از ما گرفته اند. طغیان نبودن، در زمانه ای که بودن ها ما را گرفتار خویش کرده اند. کار تازه کورش سلیمانی برگرفته از نمایشنامه «آرامش از نوعی دیگر» نوشته تام استوپارد است که توسط هوشنگ حسامی ترجمه شده است. اجرای این نمایشنامه از ۱۹ آبان ماه با نام «سکوت سفید» روی صحنه رفته و تا ۱۹ آذرماه هر شب ساعت ۱۹:۳۰ به مدت یک ساعت در عمارت نوفل لوشاتو ادامه دارد. آناهیتا اقبال نژاد، مهدی بجستانی، سامان دارابی، الهه زحمتی و الهه شه پرست نیز بازیگران این کار ارزشمند هستند.
اهالی محترم تیوال؛
به اطلاع می رساند که نمایش "سکوت سفید" امروز شنبه ۱۶ آذر اجرای ویژه خواهد داشت. ضمنا گروه اجرایی با تبریک روز دانشجو به دانشجویان گرامی، برای این گروه از تماشاگران تخفیف ویژه در نظر گرفته است.
با تشکر از همراهی شما ...
یلدا معصوم این را خواند
فرزاد جعفریان و نفیسه نوری این را دوست دارند
یکی از سوالات ذهن من این روزها اینه که چرا اجراهای این نمایش پر نمیشه؟ ایراد کار از کجاست؟ اکثر اعضای تیوال که دوستش داشتن و خوب نوشتن براش، تبلیغات خوبی هم داره (البته من اینستاگرام ندارم که وضعیت اونجا رو چک کنم) ، ساعتشم که خوبه، قیمتش کمی بالاست که تخفیفم داره...
واقعا سواله برام و ناراحت میشم هروقت میرم پلان سالن رو چک میکنم.
۱۶ آذر ۱۳۹۸
نفیسه نوری عزیز ممنونم از نظر شما ... حقیقت اینه که برای خود ما هم جای سوال است! ... اصلا هم کاری به این ندارم که این نمایش ماست، به عنوان کسی که سالها در این حرفه بر صحنه یا تماشاگر بوده باید عرض کنم شرایط عمومی تئاتر و سطح سلیقه ی جامعه ی تئاتری و تئاتر بین به شکل جدی باید بررسی، مطالعه و آسیب شناسی بشه ... در هر حال ما به کار خود ایمان داریم و خداراشکر که عزیزان تماشاگری چون شما هم به دیدن ما آمدید و با نظرات مثبت خود و تحسین های بسیار باعث دلگرمی ما شدید ... امیدوارم تماشاگران آگاه و با دانش تئاتر ما هرچه بیشتر شوند چراکه تاثیر مستقیم بر کیفیت آثار خواهد داشت ... بازهم ممنون ...
۱۷ آذر ۱۳۹۸
آقای سلیمانی عزیز و بزرگوار
دقیقا من هم فکر میکنم لازمه که مخاطبان تئاتر ایران یه معاینه بشن، تا بفهمیم دقیقا چشونه ...


با آرزوی روزهای بهتر برای همه اهالی تئاتر :)

+همواره ممنونیم از محبت و مهمان نوازی شما
۲۰ آذر ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مخاطبین گرامی
به اطلاع می رساند به دلیل مناسبت سوگواری مذهبی, نمایش سکوت سفید در روز جمعه, 15 آذر ماه اجرا نخواهد شد.
لازم به ذکر است این نمایش روز شنبه 16 آذرماه در سانس فوق العاده ای روی صحنه خواهد رفت که با توجه به تقارن آن با روز دانشجو, با تخفیف ویژه ای میزبان دانشجویان عزیز خواهد بود.
با تشکر از همراهی شما
سینا ییلاق بیگی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
مخاطبین گرامی
به اطلاع می رساند,امکان خرید بلیت روزهای پایانی نمایش سکوت سفید (14 تا 19 آذرماه) , با تخفیف های ویژه برای اهالی محترم تیوال فراهم شده است.
سینا ییلاق بیگی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
جمال رحمتی (کارتونیست)
روزنامه اعتماد- 7 آذر 98
به بهانه نمایش سکوت سفید کاری از کورش سلیمانی

شاید ماهم روزی بستری شویم
شاید نقطه اشتراک کارتون یا آنطور که مصطلح شده کاریکاتور و تئاتر را باید در محتوا جست و جو کرد. این چیزی بود که بعد از دیدن نمایش سکوت سفید به نویسندگی تام استوپارد و کارگردانی کورش سلیمانی به آن فکر کردم. اما چه چیزی در این اثر بود که باعث شد ذهنم درگیر این مساله شود؟ در بسیاری از مناسبات روایی, شاهد استفاده از قواعد معمول پرداخت و پرورش سوژه ایم. استفاده غیرمعمول یا از دیدگاهی دیگر تلفیق مکان,شیوه ایی است که سکوت سفید بر آن بنا شده است. مردی به بیمارستانی مراجعه می کند ودلیل مراجعه اش بهانه داستان درخشانی می شود که در پس آن ایده ای بزرگ نهفته است ایده ای که بیننده را عمیقا به فکر وا میدارد. یعنی می شود اینطور هم دید؟ می توان پرسوناژ اصلی داستان بود و این گونه به دنیا و مناسباتش نگاه کرد؟ بله می شود ولی فکر مسلط, متداول و جاری آن را نادرست می شمارد. سکوت سفید خلاصه می شود در یک صحنه که با تمرکز نور و ... دیدن ادامه ›› یا نبود آن,زمانی از زمان دیگر جدا می شود و در این تفکیک تماشاگر به دنبال آن است که ببیند آیا جان براون (کاراکتر محوری داستان) می تواند بر این فکر غالب چیره شود یا نه. بازی روان بازیگران در کنار نمایشنامه ستودنی به همراه کارگردانی بی عیب و نقص, سکوت سفید را دیدنی کرده است. فضای نمایشنامه به گونه ای است که می توان عناصر داستانی فضای ابزورد را در آن دید, بی زمانی و بی مکانی حاکم بر این داستان, بیننده را بر این فکر وا می دارد که این قصه می تواند قصه تک تک آدمهای دنیا باشد, فارغ از زمان و جغرافیا.کورش سلیمانی در آثار قبلی که کارگردانی کرده است از طنز بی بهره نبوده است. طنزی که گاه پیکره داستان را ساخته و گاه عناصری که با شوخ طبعی در نقاطی از داستان ظاهر می شود. سکوت سفید هم اینگونه است. اسکلت اصلی داستان را طنزی تلخ فرا گرفته است, طنزی که آشکار نیست و زیر پوست متنی جدی پنهان شده است و خود را در تک تک دیالوگ ها آشکار می کند. این نمایشنامه از کمدی موقعیت بهره می برد. شخصیت اصلی داستان را در شرایطی قرار می دهد که به شکل منطقی نباید باشد و این خود موقعیتی کمیک خلق می کند که موتور محرک قوی نمایشنامه نیز هست. کورش سلیمانی در این کار نیز از بازیگران و عوامل درجه یک بهره برده است. از طراحی پوستر تا طراحی صحنه و لباس. بی دلیل نیست که سکوت سفید اثری سفید و دیدنی می شود که باید دید, شاید یکی از ما در مقطعی از زندگی,به موقعیت جان براون برسیم و به بیمارستان برویم اما نه به دلیل بیماری.
امیرمسعود فدائی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
دکتر قطب الدین صادقی؛ (نویسنده، کارگردان، مترجم و استاد تئاتر ):

"سکوت سفید" نمایش یکدست و خلّاقانه ای است

نمایش سکوت سفید از نظر شکل و محتوا اثری بسیار درخور توجه است ... در این نمایش قهرمان به دنبال آرامشی ست که جامعه، دوستان و هیاهوی زندگی اجتماعی از او دریغ کرده است. پناه بردن به یک بیمارستان برای یافتن آن خلوت شاعرانه، آرامشی که روح های مجروح همه ی ما به دنبال آن است، در جهانی که محیط و دیگران فرصتی برای تامل و تعمق در درون خلاق و شاعرانه ی خودمان باقی نگذاشته اند، عملی به نظر من کاملا انسانی و‌ منطقی است. اگر این توام با یک رویداد عاطفی هم باشه چه بهتر ... این نمایش با میزانسن های مینیمالیستی، مختصر، مفید و تاثیرگذار و نیز عاطفه ای که در همه ی میزانسن ها موج می زند اثری ست که بر تماشاگر تاثیر بسیار مثبتی می گذارد و او را متوجه نکته ای می کند که ای بسا به آن فکر نکرده و برای زندگی روحی و معنوی اش و برای تدوام ارزش های عاطفی اش از هر نظر به آن نیاز دارد. این سکوت سفید و شاعرانه در واقعا خلوتگاه معنوی و عاطفی همه ی مایی ست که به شدت به آن نیاز داریم و باید مطرح اش کنیم چراکه جان های ناآرام و شیفته ی ما به دنبال چنین پناهگاهی ست. این نمایش هم از نظر شکلی و هم از نظر محتوایی به خوبی با یک تاثیر خلاق و شاعرانه کمبود آن را واقعا یادآوری می کند. ممنونم از این گروه منسجم که خیلی خوب با هم ارتباط دارند و خیلی خوب و به اندازه بازی کردند. "سکوت سفید" نمایش یکدست و خلّاقانه ای است ...
به اطلاع تماشاگران عزیز نمایشِ "سکوت سفید" و سایر علاقمندان می رساند برنامه ی "جادوی صحنه" ی امروز (شنبه نهم آذر) که ساعت ۱۵:۴۵ از رادیو فرهنگ پخش خواهد شد به نقد و تحلیل نمایش "سکوت سفید" پرداخته و کورش سلیمانی (کارگردان نمایش) با محمد حسن خدایی (منتقد برنامه) درباره شکل گیری این نمایش و موضوعات دیگر مرتبط گفتگو می کنند ...
مخاطبین گرامی
به اطلاع می رساند, امکان خرید بلیت نمایش سکوت سفید برای روزهای یکشنبه 10 آذر تا سه شنبه ۱۲ آذر با تخفیف های ویژه برای اهالی محترم تیوال فراهم شده است.
با تشکر از همراهی شما
NetHunter این را خواند
سینا ییلاق بیگی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
دکتر ناصر آقایی ( استاد تئاتر دانشگاه، کارگردان، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون) :
نمایش سکوت سفید _ از نظر من _ یک کار سمبلیک است. محیط بیمارستان، آرامش، به دور از جامعه ی خشمگین و شلوغ ... در عین حال یک سری مسایل عاطفی هم در آن طرح شده که به نوعی تراژدی عاطفی ختم می شود. در مجموع این نمایش _ که بسیار هم سخت هست کار کردن آن به لحاظ کارگردانی و حتی بازی _ کاری ست بسیار عالی، بسیار روان، خیلی خوب، خیلی درخشان با کارگردانی واقعا کم نقص و بازی های خیلی خوب که با بازیگران خوب اجرا شد ... به شخصه خیلی لذت بردم و واقعا دیدن این کار را به همه ی علاقمندان تئاتر توصیه می کنم ...
مخاطبین گرامی
به اطلاع می رساند, پیش فروش بلیت نمایش سکوت سفید برای روزهای چهارشنبه ۶ آذر تا سه شنبه ۱۲ آذر با تخفیف های ویژه برای اهالی محترم تیوال ساعت ۱۲ ظهر فردا، یکشنبه سوم آذر ماه, آغاز خواهد شد.
با تشکر از همراهی شما
سینا ییلاق بیگی این را خواند
رعنا* و پرستو حق گوی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
* فریبا حاج دایی (داستان نویس):
به که بگوییم! به کجا شکایت بریم! ما که چیز زیادی نمی‌خواهیم! یعنی خواستن اندک جایی برای زیستن اینقدر عجیب و ثقیل است! «سکوت سفید» اجرایی ساده و درخور دارد و بی هیچ شکی اگر نبینیدش بعدها حسرتش را خواهید خورد.
* رامین مستقیم (روزنامه نگار):

شاید نابهنگام باشد اما باید روزی تنهایی خود را بدزدیم و در جایی پنهان کنیم و از هیاهوی جمع در امان نگاه داریم ." سکوت سفید" با کارگردانی کورش سلیمانی ما را به زیستن با تفرد خودمان دعوت می کند تا دست کم از گزند حماقت های تحمیلی جمع فرار کنیم و از زیان گروه های مرجع که درست و نادرست را تعریف می کنند ، بکاهیم.
دکتر محمدرضا خاکی (مترجم، نویسنده، کارگردان و استاد تئاتر ):
من امشب نمایش خیلی خوبی را بر اساس نمایشنامه ی تام استوپارد دیدم. این نمایشنامه را سالها پیش زنده یاد هوشنگ حسامی _ که یادش بخیر _ ترجمه کرده بود و من طی این سالها شاهد اجراهای دیگری از این نمایشنامه بودم. اجرایی که امشب دیدم اجرایی کاملا به جا، کاملا به قاعده و مبتنی بر مفهوم درونی و اصلی نمایشنامه بود. "سکوت سفید " به لحاظ کارگردانی، طراحی صحنه ی ساده اما کاملا حساب شده و بازی های فوق العاده ی بازیگران، اجرای خیلی خوبی بود. توصیه می کنم دوستانی که به تئاتر علاقمند هستند فرصت دیدن این نمایش خیلی خوب را از دست ندهند.
مهرانه مهین ترابی (بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون):

از دیدن نمایش سکوت سفید به کارگردانی کورش سلیمانی بسیار لذت بردم. سکوت سفید با فضای آرام و زیبای خود ما را ساعتی از فضای زندگی عادی جدا کرد. دست همه ی عوامل درد نکند. به شما توصیه می کنم به دیدن این نمایش بیایید و فرصت را از دست ندید.