کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال اریک قاراسمیان | دیوار
S3 : 02:43:15 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
بهمن: احسان من خیلی عنم؟
احسان: چی؟
بهمن: میگم خیلی عنم؟
احسان: آره
بهمن: خیلی؟
احسان: خیلی... من چی؟
بهمن: توام خیلی خیلی عنی
احسان: داری عقده ای بازی در میاری؟
بهمن: نه واقعاعنی
ولی فکر کنم عن با الف عن تره😁
۳ روز پیش، جمعه
امپرسیونیست
دیالوگهای ماندگارِ سینمای ما رو تو رو خدا :))
😂 سورئال نوشتن
۳ روز پیش، جمعه
هیچ چیز ویژه ای ندیدم در این فیلم
۲ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
با حالی بد به بهانه بهتر شدن به تماشای این فیلم نشستم، فیلم عملا هیچ چیز خاصی نداشت به جز صحنه هایی که بسیار سعی میکرد خنده بگیرد و البته موفق هم بود. پایان فیلم هم خوب بود حداقل ماورای توقع از یک فیلم که بهانه آن فقط خنداندن مخاطب است.
جعفر میراحمدی، علی عبدالرحیم و امیر مسعود این را خواندند
پویا فلاح و رویا این را دوست دارند
کمدی مبتذل
۴ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
خیلی خوشحالم که قراره تا چند ساعت آینده این اجرا را دوباره ببینم.
روزی نیست که به این اجرا فکر نکنم. هیچ اجرایی بعد از این به من نچسبید.
ژوآن، حمیدرضا مرادی، پویا فلاح، پارسا یزدی و مینا این را خواندند
محمد لهاک این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
اجرای جالبی بود، قاب های زیبا و طراحی صحنه عالی.
اول اجرا کد هایی داده شد در غالب کلماتی که انگار شخصی در حال یادگیری آنهاست. کار به شدت کارگردان محور بود چه بدنی دارند آقای باقری.
در کل از اون اجراها بود که حرفهای زیادی داشت برای گفتن اما باز هم جاهای گنگ زیاد داشت. برای مخاطبین معمولی که دنبال دیالوگ و خنده هستند به هیچ عنوان پیشنهاد نمیشه. اما دانشجویان ببینند حتما.
دیروز بالاخره به لطف اجرای ساعت 15موفق به تماشای بیگانه در خانه شدم، از همون موقع که سالن رو ترک کردم تا الان که دارم این متن رو می نویسم ذهنم بسیار دگیر متن هست. متنی که بر خلاف بازگویی ساده به نظر اینجانب لایه های فراوان داشت.
ساده ترین لایه متن که با همان مونولوگ اولیه گفته می شود در مورد خیانت و وفاداری در نسل های مختلف است. همسر مارکوس در حالی که با مارکوس 4 ماه بیشتر زندگی نکرده حالا پس از همه این سال ها ذهنش هنوز مشغول مارکوس گم شده اش استو یادگاری اش را با خود در جعبه ای حمل میکند. این در حالی است که نسل امروزی به راحتی پتانسیل خیانت کردن را دارند (البته در ظاهر).
بیگانه ای که در خانه است و مشغولی فیلم برداری از یک سری نقاط کور صحنه است (مانند دستشویی، اتاق خواب و...) همان کسی که نیست هست. اما موضوع در لایه دوم متن وحشتناک تر می شود.
لایه دوم متن کاملا به اینترنت می پردازد جایی که در آن خطر خیانت و جنایت و خطر های اینچنینی بسیار فراوان است. ساده ترین مثال هم دقیقا جایی می آید که شوهر زن را به خیانت از طریق فضای مجازی متهم میکند که البته در آخر هم معلوم می شود که خود شوهر مشغول ارتباط با زن بوده.
اما پرداخت به اینترنت به اینحا خلاصه نمیشود. سالیان پیش در حال تحقیق در مورد موضوعی برای یک پروزه دانشگاهی بودم که بر اثر تصادف به موضوعی برخوردم موضوعی به نام دیپ وب (deep web) یا دارک وب (dark web) این قستمی از اینترنت است که به راحتی در دسترس قرار نمیگیرد باید با جستجوگر های مخصوص به آن دسترسی پیدا کرد چیزی که وحشتناک ... دیدن ادامه ›› است محتوای آن است. محتوای دیپ وب اصولا به دست هکر ها و جنایت کار ها تهیه می شود به این شکل که هکر ها با هک کردن دوربین های مدار بسته محتوای آن ها را در آن جا به فروش میگذارند (تصاویری که از ویدیو پروژکشن در این اجرا پخش شد) یا افراد با نقاب هایی مسخره مانند کله حیوان،دلقک و عروسک مشغول شکنجه کودکان و سالمندان میشوند و آن ویدیدو را در آنجا به اشتراک میگذارند و میفروشند. (صحنه آخر، ماسک های گوزن، تصویر سیاه و سفیدی که ویدیو پروژکشن پخش شد)
فضای اثر از همان ابتدا و مونولوگ اولیه بسیار وحم آلود و استرس زا است و هرچه بیشتر پیش می رود استرس فضا بیشتر میشود.
به عنوان کسی که دو اثر قبلی مساوات رو دیده به شخصه این اثر رو بیشتر از همه دوست داشتم به خاطر پرداخت فوق العاده اش داستان پر کششی که دارد و در آخر بازی دینو.
قانون اول : شهر از نه نفر تشکیل شده که افزایش یا کاهش جمعیت خلاف قوانین خواهد بود.
خلاصه خیلی جذابی داره..
۰۳ آذر ۱۳۹۸
موافقم خانم نیلوفر
۰۴ آذر ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یکی از اجراهای خوبی که این اواخر دیدم، بازی ها بسیار عالی بود. همچنین طراحی صحنه که به زیباترین شکل ممکن اجرا شده بود. متنی تاثیر گذار و عالی.
علی صفری و آقامیلاد طیبی این را دوست دارند
ممنونم اریک جان، خوشحالم که کار رو دوست داشتی و متواضعانه از سر برخی کاستی ها گذشتی
۰۱ آبان ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
خوشگل مرلین مونرو بود ، تو کازابلانکا!
- مرلین مونرو که تو کازابلانکا نبود!

- تو فیلم رو خوب ندیدی... دوباره ببین...
۲۷ مهر ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
بی صبرانه منتظر اجرای این نمایش هستم!
از اولین اجراهایی که میدیدم و حالا بعد سال ها دوباره قرار بر دیدنش هست.
شاهین و آقامیلاد طیبی این را خواندند
نورا احمدی و نیلوفر ثانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
خیلی دوست داشتم این فیلم رو، به شدت منو یاد نمایش آقای می سی سی پی نشسته می میرد از همین کارگران انداخت. بازی ها بی نظیر بود جناب نصیریان و صابر ابر عالی بودند. جلوه های ویژه جلوتر از فیلم های ایرانی حال حاظر بود. قاب های بی نظیر. بسیار فیلم فوق العاده ای بود.
بابک حمیدیان و تمام ❤️
حمیدرضا مرادی و سحر لیلی ئیون این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
خیلی وقت بود به دلیل مشغله موفق به دیدن اجرایی نشده بودم، بنا به دلایلی دیشب به آخرین اجرای این نمایش رسیدم که اپیزود اتاق پذیرایی بود.
از همان ابتدا یاد آثار آقای کوهستانی افتادم! و حس کردم کارگردان به لحاظ فرم چیزی شبیه به نمایش سالگشتگی یا بی تابستان را میخواهد نشان دهد (تا حدودی موفق هم بود )
بازی های آقای مهدی میرزائیان و خانم پریسا محمدی واقعا بی نظیر بود و اصلا توقع چنین بازی های از ایشان نداشتم. کار از نیمه دوم با ورود پرسوناژ سوم افت عجیبی داشت حتی متن هم این بلا سرش آمد ( دختر اورکت پوش چقدر فلسفی و شعاری حرف میزد!!!)
در آخر اجرای خوبی و قابل قبولی بود با تشکر از کل تیم اجرایی.
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
+یاف، چت شد؟
-هیچی
+چرا یه چیزیت شد
-تا حالا یه...
+دختر اسمتو صدا نزده
-آره
+چه جوریه؟
-چی چه جوریه
+اینکه برای اولین بار یه دختر اسمتو صدا بزنه
-مثل باقی وقتا...
+ یاف، یاف، یاف
-اه بس کن
از وقتی علی صفری رو میشناسم سالیان دراز میگذره، از همکاریهامون توی تئاتر تا دوستی های خارج از کار. بگذریم...
روزی که این کار به اجرا رسید هیجان زیادی داشتم چون میدونستم چه پستی ها و بلندی هایی طی شده تا کار به این مرحله رسیده. از وقتی به سالن وارد شدم دلم خیلی خواست کار رو قضاوت کنم بدون در نظر گرفتن دوستیم با کارگردان کار. میتونم خیلی جدی بگم که یکی از بهترین اجراهای یک سال گذشته رو دیدم که تیکه تیکه کار به یادم میمونه، دکور خیلی جلوتر از سالن، بازی حساب شده بازیگر ها همه چیز واقعا بی نظیر بود، داستان درگیر کننده، قاب های چشم نواز و صحنه هایی که منو به حبس نفس وا داشت، موسیقی حماسی فوق العاده که موی تن منو سیخ کرد! میتونم به جرئت بگم که این کار علی صفری نسبت به دو اجرای قبلیش (آشویتس زنان و هجوم) چند صد قدم جلو تر بود و پیشرفت رو می شد دید. به دیدن اجرا برید و از بازی ها و کلا همه چیز این اجرا لذت ببرید.
بسیار منتظر تماشای این اثر هستم به طوری که لحظه شماری میکنم برای شروعش.
هجوم رو هم یادمه که خیلی دوستش داشتم ، مخصوصن بخاطر موزیک جذاب سر صحنه ش که کرونوس هم گویا این ویژگی رو داره :)
۱۲ خرداد ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
اولین اجرایی بود که برای بار دوم به دیدنش مینشستم!!
دفغه اول داستان اجرا منو درگیر کرد، اما این بار سعی کردم به بازی بازیگران توجه کنم!
تا قبل از این ستاره پسیانی به عنوان کسی برای من یاد می شد که با استفاده از نام پدر پله های ترقی را یکی پس از دیگری جا گذاشته!
اما بعد از دیدن این اجرا به این نتیجه رسیدم که هم هوتن شکیبا هم ستاره پسیانی به استلاح عامیانه پوستشان کنده شده برای اجرای این نمایش!
و من افتخار می کنم که برای دو بار شاهد چنین شاهکاری بودم.
خداوند هیچگاه سایه ستاره و هوتن ها را از سر تئاترمان کم نکند!
و الحق که پوستشان کنده شده برای این نمایش ...
این رو به وضوح از نفس نفس زدن های انتهای کار میشد دریافت
۲۹ فروردین ۱۳۹۸
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
اصفر پیران ❤️
حرف زدن در مورد این اجرا واقعا سخته. اول کار فکر میکنیم با یک متن کلیشه ای دم دستی طرفیم ولی بعد از کمی پیشروی داستان متن شروع میکنه به زدن حرف های جالب که اگر نگم درد جامعه امروزی ماست ولی دغدغه قشری از جامع که هست.
از متن که بگذریم به کارگردانی میرسیم چقدر همه چیزهایی که در این اجرا استفاده شد درست و در خدمت متن بود از فاصله گذاری گرفته تا تعویض صحنه ها همگی بی نظیر بودن.
در مورد بازیگری هم که آقای چنگیزیان از همون اول منو میخکوب کرد بقیه هم خوب بودن، سکوت های درست، جلوگیری از بازی های تصنعی و جیغ و دادی که این روزها در تئاتر ها می بینیم، نگاه های درست در صحنه های سکوت واقعا همه چیز عالی بود.
در آخر خسته نباشید میگم به همه عوامل امیدوارم بیشتر شاهد این دست اجراها باشیم.
موفق شدم به جرای آخر برسم. حالا که یک ماه بیشتر از دیدن این اجرا میگذره روزی نیست که به این اجرا فکر نکنم، روزی نیست که به بازی فوق العاده اسماعیل گرجی فکر نکنم و به بدن و حسی که موقع اجرا داشت حسادت نکنم. قطعا اگر دوباره اجرا برن با اشتیاق به دیدنش میرم.