کمدی کودک و نوجوان رویداد آنلاین
چیدمان
تیوال نمایش نقاشی اشر
S3 : 14:33:12 | com/org
امکان خرید پایان یافته
  ۲۵ مهر تا ۰۲ آذر ۱۳۹۷
  ۱۹:۱۵
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

توجه: آوا شریفی و مونا احمدی ایفاگر یک نقش هستند.

از روز ۲۹ مهر تا ۱۹ آبان، مونا احمدی و از روز ۲۰ آبان تا ۱ آذر ماه آوا شریفی در «نقاشی اشر» روی صحنه می‌روند.

آرام، نقاشی که همه‌جا را سیاه‌سفید می‌بیند،این احتمال را می‌دهد که با خوردن رنگ اکریلیک مشکل بینایی‌اش حل شود، اما از آن‌جایی که از این موضوع مطمین نیست از برادرش می‌خواهد تا به جای او رنگ اکریلیک بخورد و اگر سلامت ماند، یک نقاشی از اشر-نقاش هلندی- را که در اختیار آرام است، صاحب شود.


- از همراه داشتن فرزندان زیر ۱۲ سال خودداری نمایید.

گزارش تصویری تیوال از نمایش نقاشی اشر / عکاس: سید ضیا الدین صفویان

... دیدن همه عکس‌ها ››

آواها

مکان

تقاطع خیابان انقلاب و ولی‌عصر (عج)، مجموعه فرهنگی و هنری تئاترشهر
تلفن:  ۶۶۴۶۰۵۹۲-۴

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
از اون صحبت های اول و توضیح ها هیچی نفهمیدم حتی چون اسمها عجیب غریب بود و نسبت ها رو هم متوجه نمی‌شدم کلافه بودم! تا اینکه کم کم داستان دستم اومد و با حال و هواش آشنا شدم و زندگی شیرین شد!
یه گروتسک فانتزی واقعی، با کلی چاشنی خلاقیت و بازی‌های خوب با توجه به دکور و لباس و جزئیات صحنه، اولش منو یاد فیلم run Lola run انداخت آخرش هم یاد این یک پیپ نیست، خلاصه کلی چالش و صحنه های زیبا رقم خورد و بازی عالی خانم شریفی هم جذاب ترش کرد، خوشحالم که تو روزهای پایانی دیدمش و از دستش ندادم
درضمن بروشور کار هم بسیار زیبا و شکیل بود
عرض درود و خسته نباشید دارم خدمت دوستان

7 از 10
"نقاشی که همه جا را سیاه و سفید می بیند، این احتمال را می دهد که با خوردن رنگ اکریلیک مشکل بیناییش حل شود"
این چند جمله نوید تئاتری جذاب با بهره گیری از تکنیک های سورئال را می دهد! ولی آیا عناصر غیر واقعی الزاما باید به شیوه ای دم دستی اجرا شود؟!
متاسفانه هنر روایت گری و خلاقیت نویسنده تنها در برخی از صحنه ها مثل گفتگوی "نل جون" و "پگی پور" مجال بروز پیدا میکند و در نیمه دوم نمایش بسیاری از دیالوگ ها و اتفاقات قابل پیش بینی و تکراریست!
حذف فیزیکی شخصیت ها "دوای" نویسنده برای "دعوای" در جریان است اما عجله نویسنده برای پایان نمایش مانع از تاثیر مثبت دوا می گردد
از کلافگی تماشاگر به جهت اکت های همزمان بازیگران در نقاط متعدد صحنه و بازی نه چندان خوب شخصیت های مرد که بگذریم؛ آوا شریفی در نقش "نل جون" می درخشد و نقطه قوت نمایش محسوب می شود.
خشونت در "نقاشی اشر" غیر قابل انکار است به همین جهت محدودیت سنی برای تماشاگران لحاظ گردیده است ولی متاسفانه در اجرای امشب شاهد حضور دو کودک زیر ده سال بودم که باعث تاسف بسیار است.
تئاتر گرم، دلچسبی و دوست داشتنی بود و بزرگترین ضعف اجرا در موسیقی بود که گویا کلا ۱۵ ثانیه بود که چند دقیقه پخش موسیقی در طول کل کار، تکرار همان ۱۵ ثانیه بود!
این نمایش بر مضمونی دست می‌گذارد که شاید بتوان آن را «مضحک‌بودنِ خشونت» خواند. ایده‌هایی مثل سرقت اثر هنری، جعل آن، و تیپ خاص هنرمندی که نمایش حول محور رفتارهای او شکل می‌گیرد، به خوبی در بافت نمایش جا افتاده‌اند. معمولاً به جنبهٔ مضحک خشونت، به هر شکلی، توجه چندانی نمی‌شود، بلکه به عنوان امری والا مورد توجه قرار می‌گیرد. در اینجا رفتاری متفاوت در پیش گرفته شده؛ کاری است که منطق روایی و نمایشی‌اش جذاب است و از امکانات صحنه به اندازه و به قاعده استفاده می‌کند. به گمان من نمایش از تصنع و اغراق هم دوری کرده، لحن خاص خودش را در کمدی دارد، و این هم در جای خودش نکتهٔ مثبتی است.
طنز جالب و دلچسبی داشت. بازی های نوید فیاض و مونااحمدی و آوا درویشی را دوست داشتم. حتما ارزش دیدن را داراست.
رو دربایستی باعث میشه هیچکس نظر صادقانه ننویسه. می نویسن عالی بود ولی یکی وسط اجرا از سالن میره بیرون. عالی بود ولی نوید فیاض اینقدر حرف میزنه و اینقدر روی صحنه بدنش حرکت میکنه که نمی دونی کجا رو نگاه کنی. عالی بود ولی 70 دقیقه مثل 170 دقیقه گذشت. شاید اگر بی توقع به دیدن اجرا مینشستم می تونستم ازش لذت ببرم.
کار خیلی خوب بود. اگه هنوز ندیدید مواظب باشید از دستتون نره. گرچه آوای شریفی دوست داشتنی من تو این اجرا نبود. همه بازی ها خوب و گیر داستان جذاب . عالی.
موفق باشید.
زهره جان.نمایش راس ساعت شروع شد؟؟؟

( نمیدونم 19:15 دیگه چه صیغه ایه؟؟؟!!! خب بذارید 7/5 آدم راحت این طرح لعنتی رو رد کنه دیگه!!!!)
۱۴ آبان ۱۳۹۷
دهشت ! یا دهشتناک :))) ... یکی از معانیش سرگشتگی هست .. احتمالا این سرگشتگی در اون وضعیت رخ میده :))
۱۴ آبان ۱۳۹۷
همزمان :)))) و :((((
۱۴ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
یک نمایش بامزه از کارگردان همنام (که قطعا همین برای خوب بودنش کافیه! :)) با بازی های خوب، به ویژه مونا احمدی. در بروشور نوشته با نگاهی به نمایشنامه ستوان آینیشمور، اما گمان کنم با نگاهی به کتاب "ده سیاه کوچولو" ی آگاتا کریستی درست تره! به آقای محمد حسین معارف برای نوشتن این کار شادباش می گم.
کمتر نمایشی می بینید که هنگام شلیک تو مغز یه نفر، تو سالن همه از خنده منفجر بشن. پس از دیدن "بی تابستان" و این نمایش باید مراقب نقاش ها بود! :)
پس چگونه تیوالیها امتیازامتیاز کمی دادند؟
۱۱ آبان ۱۳۹۷
1.سلیقه متفاوت 2.هم نام نبودن با کارگردان :)
۱۲ آبان ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا وارد شوید
بین این همه کارای عجیب و غریب، یه نمایش ساده و دوست داشتنیه.

تئاتری بسیار خوب با بازی های خوب که حتما پیشنهاد می شود که دیدنش را از دست ندهید. متن نمایش هم خوب بود و تا آخر داستان بیننده را با خود همراه می کرد و با طنزی که داشت جذابیتش را زیاد تر می کرد. در ضمن قبل دیدن نمایش ، نقاشی های اشر ( نقاش هلندی ) را ببینید.
نمایش خوبی بود...
با اینکه پرده اول و آخر رو دوست نداشتم...ولی در کل راضی از سالن نمایش اومدم بیرون...
متن جذاب و پرکششی داشت .. طوری که من با وجود خستگی زیادی که داشتم، خوابم نگرفت و تا پایان نمایش منو با خودش همراه کرد...
بازیها خوب بود...

سپاس از عوامل نمایش....
من از دروغ. چه کوچک چه بزرگ نفرت دارم! زمان نمایش حدود ۵۰-۵۵ دقیقه بود نه ۷۰ دقیقه. البته شاید مدت زمان ثابت ماندن بازیگران روی صحنه تا ورود کامل تماشاگران و چیدن دکور رو هم حساب کرده بودند! دوم اینکه خانم احمدی حضور نداشتند و اگه اشتباه نکنم خانم شریفی جایگزین شده بودند که واقعا نقششون رو به خوبی ایفا کردند. در کل، داستان و دکور و سالن و اجراها راضی کننده بود