تیوال تئاتر
S3 : 12:39:38
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال

 

‏آفریننده از جان من چه میخواهد؟
هر تلخی به من آزمود!
هر سختی مرا تراشید!
هر ناهموار پیش پای من نهاد!
دیگر چه کیفری و کدام درد ناکشیده یی!
آفریدگار است این یا بنده آزار!
یکبار زنده می شوی و صدبار می میری!
مردمان را نیافریدن بهتر که این همه ترس و آزمون!
بگو ارداویراف تو که دانایی!
در آن ترازو آفریدگار را چه بر می سنجد، که نیاندیشید بر آنکه خود آفرید


گزارش ارداویراف - بهرام بیضایی
فرزاد جعفریان، Ali و ابرشیر این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سلام
یه عدد بلیط روز جمعه 27 م ردیف یک اضافه خریدم
اگر کسی خواست اعلام بفرماید
09125547148
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت سانس‌های تازه این نمایش (جمعه ۴ تا دوشنبه ۷ بهمن‌ماه) به کارگردانی سید محمد مساوات و بازی رومینا مومنی‌ و محمد علی‌محمدی امروز یکشنبه ساعت ۱۳ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
متاسفانه این نمایش به دلیل همزمان بودن با اتفاقات اخیر از دست دادم، امیدوارم گروه محترم تصمیم به اجرای مجدد داشته باشند، چون مطمئنم بسیاری از علاقه‌مندان بدلیل شرایط اجتماعی این چند هفته اخیر از دیدن این نمایش محروم شدند.
لیلا مظاهری و میم سردلی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش، به کارگردانی امید خاکدان و با بازی بهنام بدیع، انسیه بیاتیان، علیرضا حدادنژاد و ... آغاز شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نوید آغاز
درباره نمایش مادر نزاییده i
«مادر نزاییده» به تأثیرات جامعه بر جنین می‌پردازد/ لزوم بازنگری در ممیزی‌ سختگیرانه

کارگردان نمایش «مادر نزاییده» از دغدغه های شخصی خود در این نمایش و تاثیر تحولات تاریخی و دیالوگ های موجود در جامعه روی جنین متولد نشده می گوید.

احسان کریمی طراح و کارگردان نمایش «مادر نزاییده» که از ۱۶ دی ماه در تماشاخانه شانو روی صحنه رفته است درباره مضمون نمایش و دغدغه های خود در گفتگو با خبرنگار تئاتر خبرگزاری صبا توضیح داد: در نمایش «مادر نزاییده» مسائل مختلفی بررسی می شود که رحم مادر را به عنوان جایگاهی برای خلق در نظر گرفته ایم و تولد یک انسان چرخه ای را طی می کند که داده ها نقش اصلی را در این چرخه دارند.

وی در ادامه افزود: ما سعی کردیم تماشاگر را نسبت به داده ها و خروجی هایی که در جامعه کسب می کند از دیدگاه خودمان آگاه سازیم.

این کارگردان از ارتباط موضوع نمایش و تاثیر تحولات تاریخی گفت: در نمایش «مادر نزاییده» رحم مادر به عنون فضایی در نظر گرفته شده و تاثیر تحولات مختلف در جامعه روی جنین را نشان می دهیم که چگونه مادر که نقش اصلی در تولید یک انسان را دارد در مواجهه با موضوعات مختلف و دیالوگ ها روی جنین تاثیر می گذارد.

کریمی با گلایه از ممیزی های انجام شده به نمایشنامه و حذف قسمتی از آن افزود: برای نمایش «مادر نزاییده» به دلیل موضوع حساسی که دارد ممیزی های زیادی در نظر گرفته شد و بخش های مهم نمایشنامه و دیالوگ هایی که ماهیت متن را نشان می داد حذف شد.

وی با اشاره به دریچه نگاه های متفاوت به نمایش «مادر نزاییده» بیان کرد: از زاویه های متفاوتی می توان به نمایش «مادر نزاییده» نگاه کرد اما موضوع ترس یکی از مهم ترین معضلاتی است که می توان آن را بررسی کرد و دنیای ما دنیای کلمات است و زمانی که این ترس به مادر منتقل می شود به صورت ناخودآگاه روی جنین تاثیرگذار است.

نمایش «مادر نزاییده» به کارگردانی احسان کریمی از ۱۶ دی ماه تا ۴ بهمن ساعت ۲۱ در تماشاخانه شانو روی صحنه رفته است

همایون ... دیدن ادامه » حیدرزاده، سینا ابوالحسنی از بازیگران درون و مهناز ذبیحی، مسعود شاکرمی، هانیه نجفی بازیگران بیرون هستند.

در خلاصه نمایش آمده است: «دو نفر وارد یک فضای کلنگی می شوند این فضا برای آن ها ناشناخته است کمی می گذرد و متوجه می شوند که در یک رحم هستند … بعد از کمی آن دو با هم به مشکل بر می خورند و درباره بیرون رفتن و نرفتن از آن رحم درگیر می شوند…»

لینک خبر: https://www.khabargozarisaba.com/59095
امیر مسعود این را خواند
فرزاد جعفریان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وحید فتحی
درباره نمایش مانستر i
بازی ها عالی، داستان پرکشش و کارگردانی که به جزیی ترین موارد توجه کرده بود. موسیقی مناسبی هم برای فضای نمایش انتخاب شده بود. از کارهای خوب حاضر روی صحنه ست. دیدنش حتما پیشنهاد میشه.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
// بی ادعایی در نمایش//
نمایش بی ادعا مد شده؟
یا ژانر جدیدی ابداع شده به اسم بی ادعا؟
سبک روایی است بی ادعا؟
بی ادعایی فاصله گذاری است مثل اپیک برشتی؟
مکتب فکری است بی ادعا بودن؟
بی ادعا بودن فرم است یا محتوا؟
اما اول عزیزی توضیح دهد نمایش پر ادعا چی هست؟
چون نمایش پر ادعا ندیدم...
نمایشی که ندیدم بازیگر، تهیه کننده، کارگردان و.... در داخل
نمایش بیایند و بگویند ما نمایش عالی هستیم!!!!
و بعد نمایش بد باشد و بگوییم یک نمایش پر ادعا دیدیم....

ادعای یک نمایش از درونش بر می خیزد...
جایی که فرم و محتوی روی صحنه هست تا تصویری از دنیای درونی
خالقانش ... دیدن ادامه » بروز دهد...، که قطعا چیز خوبی است...
و اینجاست که نویسنده و کارگردان محک می خورند...
جایی که آیا نویسنده توانسته براساس درونمایه اش، متنی کم نقص
بنویسد؟
جایی که کارگردان توانسته بازنمایی درستی از فضای نوشته روی صحنه
ببرد؟
پس ادعا کردن به شدت خوب هست در نمایش...
اما مطلبی که شاید خیلی دلچسپ نباشد..، واکنش گروه اجرایی نسبت
به نظرات تماشاچیان است.. مثلا سجاد افشاریان در واکنش به کاربری
که از هرکسی که شب می میرد.... خوشش نیامده بود، تماشاچی را
متهم به بی سوادی کرده بود...
یا کوروش سلیمانی که ایرادات کارش را بهش گوشزد می کنی، باز هم در
مقام دفاع از ایرادات بر می آید.. ( حتی حرف خانم ثانی را نمی پذیرد.)
یا مورد خودم که چندبار ایرادات را گفتم و نماینده گروه اجرایی در مقام
دفاع برآمده و مثل میتی کومون می گوید:
می دانید چه کسی در مقابل شماست، فلان بازیگر معروف..
فلان کارگردان معروف و ....
حال بهتر است دقیق تر حرف بزنیم..
نمایش پر ادعا نه، عوامل اجرایی نمایش پر ادعا که البته چیز بدی هم
نیست اما امیدوارم توخالی نباشد...
اما شاید لازم باشد از حمید رضا نرادی کارگردان نمایش آوازخوان کله
طاس تقدیر کنیم.. جایی که یک متن سهل الممتنع را اجرای خوبی
برد و گوش شنوا برای شنیدن دارد و ادعایی هم ندارد که هرچه کرده
درست بوده و هرکس خوشش نیامده لاجرم بی سواد است و لاغیر‌.
فرزاد جعفریان این را خواند
کیانی جان سلام و عرض ادب
بی ادعایی صفت نمایش نیست، وصفیه برای مجریان یک نمایش.
که از نظر من کاملا معنی واضح و روشنی داره.
من خیلی ندیدم کسی بگه "نمایشی بی ادعا"
۲ ساعت پیش
سید مهدی خان
مخلصم...
راجع به مانستر جدیدا خواندم...
۳۴ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مهسا وارش
درباره نمایش لانچر ۵ i
سلام.
دوعدد بلیط این نمایش برای تاریخ ۳۰ام دی ماه،ردیف ۳ باکس وسط موجود است.
تماس بگیرید.۰۹۱۲۸۹۴۵۳۹۰
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
منتشر شده در روزنامه شرق به تاریخ بیست و هشتم دی ماه نود و هشت


در باب بیگانگی و بی‌خانمانی

نوشته محمدحسن خدایی

اجرایی چون «بیگانه در خانه» را می‌توان ادامه منطقی تجربه‌گرایی سیدمحمد مساوات در فرم و محتوا دانست. بار دیگر نهاد خانواده بازنمایی شده و مسئله مهاجرت و مفهوم بیگانگی به امری کانونی بدل می‌شود. همه چیز در نسبت با این بیگانگی معنا می‌یابد. اجرا عامدانه از سویه‌های سیاسی و اجتماعی مهاجرت عبور کرده تا تنهایی و خلوت شخصیت‌ها و کنش‌ورزی معطوف به این انزوا را عیان کند. روایت چندان پیچیده نیست و رابطه پر فراز و نشیب زوجی را بیان می‌شود که برای آزمودن عشق، اعتماد و وفاداری، نوعی بازی را طراحی کرده‌اند که شرط مشارکت در آن، فاصله‌گیری از جایگاه نمادین خویش در خانواده و پذیرفتن هویتی تازه است. آزمونی سرگرمی‌ساز و البته افشاگر که ... دیدن ادامه » در نهایت وقتی به پایان منطقی‌‌اش می‌رسد، زن و مرد نمایش را در نسبت تازه‌ای از رابطه و وابستگی قرار می‌دهد. گویی مهاجرت، زیستن در خانه‌ای جدید و مواجهه با غریبه‌ها، امکانی است برای آزمون خویشتن و قضاوت دیگران. مساوات در مقام نویسنده، طراح و کارگردان این آزمون سرنوشت‌ساز را با فرمی بدیع و تا حدی نابهنگام به اجرا درآورده. خانه‌ای که بر صحنه رویت می‌شود تنها از طریق درها و پنجره‌هاست که فضای داخلی را نمایان کرده و در مقابل میل به سرک کشیدن در حوزه خصوصی، مقاومت می‌کند. مساوات با استقرار یک دوربین فیلمبردای در داخل خانه و نمایش تصاویری که ثبت می‌کند مقابل چشمان تماشاگران، به نوعی این مقاومت را درهم شکسته و تلاش دارد میل‌ورزی تماشادوستانه مخاطبان را ارضاء کند. اما دید زدن خلوت دیگران مستوجب نوعی اضطراب وجودی و اخلاقی برای تماشاگران می‌شود. اجرا به شکل درخشانی مدیوم تئاتر را با محدویت‌های بازنمایی فضای داخلی خانه روبرو کرده و در ادامه با رویکردی مستندگونه و با افراط در آشکار کردن حوزه خصوصی به میانجی تصویر، خلوت خانه را به امری بیگانه و هیولاوش تبدیل می‌کند. بنابراین مساوات با بازنمایی توامان یک واقعه از طریق تئاتر و تصویر، طیف وسیعی از «بیگانه»ها را در خانه به افتراق می‌گذارد. آیا این بیگانه همان حضور همیشگی، مزاحم و افشاگر دوربین فیلمبردای است که تلاش دارد همه چیز را آشکار کند؟ یا بیگانه را می‌توان پیرزنی دانست که با چهره‌ای پوشیده و کمری خمیده، مدام مزاحم زن و شوهر جوان می‌شود و درخواست‌های نامعمول از آنان می‌کند؟ شاید هم بیگانه را بتوان همان زوج مهاجر دانست که خانه‌ای را کرایه کرده و به نوعی به تصاحب خویش درآورده‌ و به قول پیرزن تهدیدی هستند برای میراث خانوداگی‌اش. این تشخیص بیگانگی حتی در مسئله زبان هم قابل ردیابی است. میان زبان فارسی و زبان آلمانی کدام یک زبان بیگانه است، این البته ارتباط مستقیم دارد به اینکه کدام سوژه، بیگانه فرض شود و به کدام زبان دیگران را خطاب کند. پرسشی که تا به انتها پاسخ روشنی نمی‌یابد. از این باب مفهوم بیگانگی و سوژه‌ بیگانه، همچون دال شناور مدام مدلول‌های تازه می‌آفریند و به مثابه اشباح سرگردان عمل می‌کند.
از منظر اجرایی و شیوه بازی‌ها، با فضایی دوپاره روبرو هستیم. حضور همیشگی دوربین، کیفیت بازی‌ها، ژست‌ و طریقت بازنمایی را واجد تلاطماتی کرده است. رومینا مومنی و محمد علی‌محمدی، گاهی بازنمایانه تلاش دارند زندگی روزمره را به شکل دقیق به نمایش گذارند و گاهی با نوعی اذعان به حضور دوربین فیلمبرداری، تصنعی و اغراق‌آمیز جلوه می‌کنند. حتی در لحظاتی از اجرا محمد علی‌محمدی دوربین را از علی حافظ‌ پور گرفته و نقش‌ها جابجا می‌شود. تمهیدی زیباشناسانه که چندان بسط و گسترش نمی‌یابد و به مثابه امضای مساوات عمل می‌کند. اجرا به تمامی قراردادهایی که با تماشاگران وضع کرده، وفادار نمی‌ماند و گاه نافرمانی و تخطی می‌کند. حتی ارجاع به نمایش «این یک پیپ نیست» را می‌توان نوعی امتداد و سنت‌سازی دانست برای کارگردان در چشم‌اندازی که برای خویش ترسیم کرده. اجرای «بیگانه در خانه» به نسبت دو اجرای قبلی مساوات، از جاه‌طلبی و شورمندی کمتری برخوردار است اما انضمامی‌تر می‌نماید: مسئله مهاجرت و مصائب آن. با نوعی تفسیر می‌توان حدس زد که اجرا تلاش دارد در نهایت خود به امری بیگانه بدل شود. فی‌المثل وقتی در انتها زوج جوان اعتراف می‌کنند که هر دو از بازی اطلاع داشته و با میل خود در آن مشارکت کرده‌اند، گویی کشتی اجرا به ساحل امن رسیده و نمایش به پایان محتوم خویش نزدیک شده، اما ناگهان پیرزن از راه می‌رسد و گویی همه چیز دود شده و به هوا می‌رود. از پس فریادهای پیرزن که زوج جوان را به خیانت در امانت متهم کرده، زن و مرد، کله‌های تاکسیدرمی‌شده دو گوزن را بر سر گذاشته و گویی رویای پیرزن را به حقیقت می‌پیوندند. لحظه‌ای تکین در بیگانه‌شدگی.
امیر مسعود، فرزاد جعفریان، Ali، celine و مهرداد کیا این را خواندند
mahaya این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اجرای بازیگران بسیار خوب بود. دیالوگ‌ها خوب نوشته شده بودند. توجه به جزئیات برای مثال حرکات بازیگران در تاریکی یا موسیقی هماهنگ با صحنه قابل تحسین بود. روایت داستان برای مخاطب جذاب بود و اون‌هارو با نمایش همراه میکرد. از نکاتی که ذکر شده بود قبلاً ولی باز هم لازمه گفته بشه خوبی استفاده نکردن از شوخی‌های جنسی و بیان بد دختران جنگ‌جو بود. از بازی‌های خوب میتوان به بازی متین اوجانی، نوشین مینائی‌فرد، امیررضا مرشد زاده و فرشاد کنعانی سادات اشاره کرد.
هنوز گاهی صحنه بهترین جای ایران برای حرف زدن ، درد دل کردن ، انتقاد کردن و حتی فریاد اعتراض سر دادن هست ، این پرفورمنس این کار رو کرد ، امیدوارم این امکان وجود داشته باشد که دو اجرای دیگر هم به انجام برسد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
// دلم هوس نوشتن کرده//
بعد از تئاتر من سیاوش پاکراه، دومین کاری است که وسوسه
نوشتن مفصل داشتم ( نقد، نظر مطول، تحلیل، تببین و..)
حتی فرصت نکردم با دوستانی در موردش حرف بزنیم...

جایی که می خواستم بلند بنویسم و به نوعی تلاش این چندماه
شان را ارج بنهم...
ریزه کاری های یونسکو را بیان کنم و تفاوت هایش را با دیگر
ابسورد نویسان هم دوره اش بیان کنم... ( البته در حد دانش ام)

مرادی مشغول بازی است..
همه به احترام گروه اجرایی می ایستیم، تشویق می کنیم،
و لبخند رضایت مان را به مرادی و گروهش تقدیم می کنیم...
جناب کیانی عزیز ممنونم از این همه مهر و محبتتون ❤❤
بنویسید بنویسید و ما لذت ببریم از خوندنش
۲ ساعت پیش
مرادی جان قول دادم ننویسم...
۲ ساعت پیش
چه حیف
۲ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
mr.teatre
درباره نمایش مانداب i
یه زنِ تنها یا خورده میشه یا یاد میگیره چجوری ببلعه..
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
ستاره دهقانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
// دعوت دوباره به دیدن //
دفعه دوم بود...
از اون کارهاست که باید ۳ بار دید...
پیشنهاد می کنم دیدنش را حتمن برای یکبار و درصورت یکبار دیدن
دفعه دوم.. و اگر حال داشتید دفعه سوم...

اجرا به نسبت چند روز پیش بهتر شده بود..
آقای اسمیت بهتر شده بود و زن جوان...
مرادی خان همان طوری هست پیشرفت نکرده...
آتش نشان و کلفت هم همان طور...
ریتم یک کم تندش در ۱۰ دقیقه آخر، دیالوگهای بامزه شان را کمرنگ
کرده بود... در اینجا بهتر ارتباط برقرار کردم...
بد ماجرایشان تعطیلی ها و ساعت زود اجراست...
و گرنه از یک اثر حرفه ای از یک کارگردان حرفه ای فاصله چندانی ندارد..
خام بودن و فاصله اش را در یادداشت اولم نوشتم....

همچنان ... دیدن ادامه » همان ۹۰ درصد راضی ام... و روی نظرم محکمتر می ایستم...
تا جایی که مشتاقم دفعه سوم هم ببینم...
واقعا برای من و گروهم باعث افتخاره
واقعا ممنونم از لطفتتون و خیلی خوشحالم که راضی هستید و من چقدر احساس غرور و شادی میکنم جناب کیانی دوست داشتنی
۲ ساعت پیش
به به سید عزیز به به چی بهتر از این ❤❤
۱ ساعت پیش
سید مهدی جان...
این برنامه برف امروز خیلی برنامه کاری مان را
بهم زد... البته که بارش های رحمت است...
امشب یک کار قطعی و یک کار احتمالی است..
فردا بستگی به کارم داره...
اگر بیام فردا میام...
۱۷ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دیالوگ از این مهمتر؟

ب ز

حتی نمیدونم چطور نوشته میشه اما دارم تمرینش میکنم که تو زندگی واقعی مرتب استفاده کنم؛)
بز خانم نرگس خانم بز بز بز بز بز :)))
بز زندگی ما شده
۲ ساعت پیش
چقدر دلم میخواست همه ی ایران بز رو میشناختن و یهو وسط دعواها و بحثهاشون میگفتم بز:))))) از دیروز هی دارم به این موضوع فکر میکنم.
۱ ساعت پیش
نرگس خانم بز :)))
۲۷ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یکی از تئاترهایی هست که واقعا خوشحالم دیدم و از دستش ندادم...شاید کلام و حرف زدن جای نزدیکتر کردن انسان اونها رو از هم دور کرد،یا نه شاید کلام از معنای اولیه فاصله گرفت و جز تکرار چیزی برای گفتن نداشت.تصور کنید انسان اولیه رو که با چسباندن دو آوا بهم معنای دوست داشتن یا درک کردن رو برای اولین بار منتقل کرد،اون لحظه ی ناب رو تصور کنید،بعد از اون شاید فقط تکرار شد و کلام جای نزدیکتر کردن آدمها دورترشون کرد.شاید باید لغتی جدید اختراع کرد،کلمه ای بی معنا که تمام معنای پشت قلبهای ما انسانها رو بهم منتقل کنه.

چقدر این تئاتر رو دوست داشتم،بیشتر زمان بعد از دیدنش که بهش فکر کردم،و شاید موقع دیدنش که به سخره کشیدن کلام رو دیدم،دکور قشنگش و پایان جالبش.دو روز مونده رو از دست ندید.

و چقدر ذوق کردم با # من یک تماشاگرم شروع شد.
منم دقیقاً همین جملهٔ آخر⁦❤️⁩⁦♥️⁩⁦❤️⁩
۱۲ ساعت پیش
مرادی جان..
خب خدا را شکر ..
امیدوارم الگویی باشی برای دیگران...
۳۳ دقیقه پیش
ممنونم نرگس خانم
جناب کیانی ❤
۲۸ دقیقه پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بک اجرایی جدید و جالبی بود. بعضی حرکات مثل از پشت بر زمین خوردن یکی از بازیگران یا روی زمین کشیده شدن و سر خوردن یکی ازبازیگران فوق العاده و هیجان انگیز بود. دو دختر بازیگر جنگجو بیان بدی داشتند. یکی از بازیگران پسر نیز هم انرژی با بقیه نبود. دکور و موسیقی و هارمونی بسیار خوب و به جا و متناسب بود
ای کاش یه کم زودتر تعدادی عکس از نمایش بگذارید. ممنون میشم.
امیرمسعود فدائی این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان تیوال
اگه اهل نمایش رادیویی هستین، برنامه «نقد و نمایش» چند وقتی هست شبها ساعت 10 شب از رادیو نمایش پخش میشه.
نمایش هایی که معروف و یا تاثیرگذار بودن، در چند شب اجرای رادیویی میشن و بعد با زبان ساده و در عین حال حرفه ای نقد و بررسی میشن.
بعضی نمایشها ضبط سالها قبل هستن. زمانی که به نظر می رسه «جنبه ادبی» آثار رادیویی، به «مناسبتی بودن» یه نمایش می چربیده.
الان هم «روزنه آبی» اکبر رادی داره پخش میشه. بهزاد فراهانی هم یکی از نقش ها رو میگه.
اگه دوست دارین، گوش کنین :)
موج رادیو نمایش 107.5 مگاهرتز
درود بر شما
۱۴ ساعت پیش
چه عالی... باید برم یه رادیو بخرم. پادکست نداره احیانا؟
۳ ساعت پیش
@mahaya
فکر نکنم پادکست داشته باشه.
می تونین از رادیو موبایل‌تون استفاده کنین.
۲ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید