تیوال نمایش شک
S3 : 08:11:54
امکان خرید پایان یافته
  ۲۲ شهریور تا ۱۵ مهر
  ۱۸:۳۰
  ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه
 بها: ۵۰,۰۰۰ تومان

: مهدی کوشکی
: مهدی کوشکی

: رها جهانشاهی
: پریسا نقدی زاده، محمد کاظم بابائی
: مهدی کوشکی
: بهرام رامه
: بابک احمدی
: ترمه کهنسال
: حسین عابدین
: فرناز یحیی پور
: سینماتیک ملودی (ثمین زرافشان، آرین کرمی)
: علیرضا دریایی
: ایمان جعفری پویان
: مهدی آذر بخش، نغمه آقازاده، مینا اسکندری، کاظم بابایی، مونا تدین پور، ارشیا تهرانی، مسعود خانی، عباس خداقلی زاده، کیارش رادمهر، ملینا رحمانی، الی رزم ارا، احسان رضوانی، سحر سالک، اشکان شریعت، بهناز شمشیری، ارمینا ضیانور، مهدی طبایی، سحر عبدالملکی، رومینا قاسمی، پریسا نقدی‌زاده، امیرحسین ولی، سپیده یحیوی، مهدی یگانه و مهدی کوشکی

شَک


بخش اصلی: ۵۰،۰۰۰ تومان
بخش بیرون از ظرفیت: ۳۵،۰۰۰ تومان
شهر:
تهران

گزارش تصویری تیوال از نمایش شک / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس ها »

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
((آیا شاهی که وزیر ندارد مُلکِ خود به تاراج نداده؟))
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
یادداشت درباره تئاتر " شک " به کارگردانی مهدی کوشکی
نویسنده یادداشت : مریم تاواتاو - چاپ شده در روزنامه سازندگی در تاریخ 1398.07.04

در داستانی که به غایتِ تاریخ و مکان ، مشخص نیست ، پادشاهی فرمانروایی می کند و حکمرانی اش طعم تلخ حوادث فراوان را به دیگران می چشاند و این موضوع ،آغاز جریان تیاتر "شک " است.کوشکی در کار اخیرش ، تئاتری با ریتمی تند و پر از ماجرا و البته با بازی هنرجویانش به روی صحنه برده است ؛ متن نمایش "شک" در بستری با لحن قدیمی ترِ زبان ، اتفاق افتاده اما حوادث، همگی ، ارجاعی خلاقانه از دوره حاضر دارند .
مهدی کوشکی مبدع سبکی مختص به خود است که شبیه کارهای دیگران نیست . "خون" ، امضای کارهای اخیر اوست و آنان که پیگیر اجراهای او حتی در مواردی که خودش به عنوان بازیگر ،حضور ندارد هستند ، شاهدند که به وضوح از ... دیدن ادامه » این عنصر در متن و طراحی صحنه استفاده می کند . اگرچه از نگاه بسیاری ، حجم خشونت کارهای او از میزان استاندارد، بیشتر است اما نمی توان کتمان کرد که او از لابلای رنگ قرمز خون، قصه نه، بلکه قصه ها برای تعریف کردن دارد . این داستان ها از سرزمینی خیالی و برای روایت احوال مردمی در دوردست نمی آید ؛ کوشکی درد جامعه خود را چشیده و حالا دارد از زبان کلمات و به واسطه هنرش این درد را نشان می دهد . از طرفی براساس یک دیدگاه ، نوع ارائه صحنه های سیاه در تیاتر , قراردادی همیشگی نیست بلکه نویسنده و کارگردان به عنوان آفرینندگان یک اثر نمایشی، تصمیم می گیرند که گاه این خشونت را مستقیم به رخ بکشند و مخاطب را در درد ذوب کنند تا از این تغییر شکل , نوع تازه ای از جهان بینی به وجود بیاید . در "شک" با افسارگسیختگی تعدادی انسان روبرو می شویم , مرگ می بینم , زجر می شنویم و ترس را مزه مزه می کنیم و همه اینها در سایه انسجام گروه و در یک خط وحدت ، پیش می رود. کوشکی برای جنگ با خشونت از خودِ خشونت استفاده می کند و چهره زشت این رفتار را چون آینه ای روبروی تماشاگر قرار می دهد و این گونه مخاطب را در نزدیکترین فاصله با خشم قرار می دهد و از این مواجهۀ بی واسطه ، کمترین عایدی ، تمایل به روی برگردانی از سیاهی و خشونت است .
از توصیف شاعرانی که به جای خدمت به خلق و حقیقت، اسیر پول می شوند و کلمه می فروشند و دیناری به منت ، ذخیره می کنند تا ترسیم شخصیت مردی که پس از مرگ ناعادلانه معشوقش تا پایان عمر، صدای او را در ذهن خود می شنود و این صدا را نماد وجدان می داند ، همگی نشانه توجه نویسنده به شخصیت پردازی برای خلق کاراکترهایی قابل باور است .
یکی از نکات جالب این اجرا ، اعتماد کارگردان به بازیگران تازه وارد تیاتر است . اگرچه بیان برخی بازیگران "شک " هنوز جای تمرین دارد ، اما بعضی از آنها به گونه ای درخشان ظاهرشدند که نشان از ممارست تمرین برای چنین اجرایی با زبان خاص دارد و این نتیجه نگاهی است که درهای ورود به صحنه تئاتر را به روی تازه واردهای مستعد نمی بندد و آنها را پس نمی زند.
ممکن است پذیرش ِریتم تند کار برای برخی مخاطبان دشوار باشد و نتوانند پابه پای کوشکی با جهان ماجراجویانه اش آشنا شوند چرا که زبان قدیمی تر متن نیز احتمال تاب نیاوردن تماشاگر را به سبب قرار گرفتن در فضای داستانهای ناآشناتر بالا می برد. این اجرا پربازیگر است و در اجراهایی با این تعداد بازیگر , احتمال بی نظمی , آشفتگی و ناتوانی در انتقال کامل و کافی مفهوم نمایش نامه , بالا می رود اما مهمترین مواجهه با نمایش "شک" آن است که مهدی کوشکی , با توانایی عجیبش در مدیریت گروههای پرجمعیت, توانسته با تاکید بر کار گروهی و اعتماد به بازیگران تازه کار , نمایش پربازیگری را یکدست روی صحنه ببرد .صحنه ای که با تمهید استفاده از ریل در کنار لباس های خاص بازیگران در خدمت نمایش قرار گرفته است ؛ اگرچه در استفاده از عنصر نور ضعیفتر عمل شده است . شاید بازی نور می توانست تندی ریتم کار را بکاهد .همچنین با توجه به فراوانی داستان های این نمایش ، می شد حتی از دکور فعلی ، استفاده بیشتری در راستای جریان نمایش برد .
واقعیت این است سبک کوشکی خوشایندِ بسیاری نیست . همه آنهایی که روی صندلی تماشاگران می نشینند دنبال شنیدن این دردها نیستند؛ بعضی تاب ندارند و برخی این شیوه روایت کوشکی را نمی پسندند ؛ خرده ای بر آنها نیست . اما کوشکی عنصر جدانشدنی تئاتر معاصر است .سبک خاص او طرفدارانی دارد و نگاه منصفانه به متن هایش نشان می دهد که او از بیان دردهای حتی اقلیت جامعه ،گریزان نبوده . در بستر " شک " این نگاه وجود دارد که از دید کوشکی تاثیری که کودکی ، مفهوم خانواده و در رنگی درخشان تر "مادر" در زندگی هر فرد دارد، همچون سایه یک انسان از او جداناپذیر است .اینکه تجربه نداشتن یک خانواده سالم در ترکیب با کودکی نکردن، می تواند جهانی بسازد که رنگ غالبش ، قرمزی خون است .
"شک " دغدغه دارد و تقابل خیر و شر را در قالب جنگی بین این دو نیرو نشان می دهد تا بگوید چگونه غلبه شر می تواند جهانی را به ویرانی بکشد و خون را عنصر غالب آن بسازد.
با اینکه با نوشته هایتان موافق نیستم در مورد
کوشکی به عنوان یک کارگردان مولف..
و می دانم کوشکی چیزی برای گفتن ندارد
اما خلاق است و گویش دیگری دارد که تا الان
نبوده و استقبال شده است...
من به جای شما می نگرم ساسی مانکن می بینم..
اسمش در تیاتر امروز شده مهدی ... دیدن ادامه » کوشکی...
حتی مهران مدیری هم نه...
اما ساده نویسی متن تان را دوست دارم
چیزی که نیاز امروز مخاطبان غیر حرفه ای تیوال است.
۰۹ مهر
ممنون از نظرتون بسیار جامع و بی نقص و نکته بینانه بود ....دقیقا درست میفرمایید کارهایی که آقای کوشکی کارگردانی میکنند باب میل خیلی از افراد جامعه نیست و این نه نشان از کج سلیقگی این افراد داره نه بی کیفیتی کار آقای کوشکی.....این متن رو تماما درک کردم چون ... دیدن ادامه » من از دسته افرادی هستم که کارهای ایشون رو دنبال میکنم و یکی از هنرمندان مورد علاقه من هستن و من همیشه برای دیدن کار جدیدشون بی تابم :)
۲ روز پیش، جمعه
@ ea
سخت است نوشتن اسمتان...
خب من طبق معمول خانم ها همیشه واکنش های احساسی می دهند.. من جمله شما.. البته برای من عادی شده..
از مذکرها برایم عادی نیست...
بگذریم..
شما هنوز نتوانستید بین هویت فردی و شخصیت حرفه ای
یک آدم فرق بگذارید.. و تا زمانی که این توانمندی را به دست نیاورید من هرچه بگویم آب در هاونگ کوبیدن است..
دیگر سن مان بالا رفته..
تیاتر را رها کردم وارد نقشه برداری شدم بعدشم ارشد حمل ونقل..
البته ... دیدن ادامه » به خاطر مشکلات شخصی.. مجبور شدم..
ولی چون همواره وسوسه اش بود شدم بیننده و محلل..
من کارگردان خوب و خلاقی در طراحی و چیدن میزانسن خواهم بود و چون هیچ استعدادی در هدایت بازیگر ندارم از دوست قدرتمندی دعوت خواهم کرد قبول زحمت کند...
بازیگر متوسطی هستم.. ، نویسنده نسبتا متوسط..
بین بد و متوسط می شود.. ، ۵ تا کار نوشتم دوتاش خوب بود، یکیش خیلی بد بود یکیش متوسط بود یکیش نسبتا متوسط بود
نویسنده ای که شانسی کارش در بیاید مثل من.. نویسنده خوبی نیست، توانمند نیست.. ، فقط دانش دارد.. مثل اموزش شطرنج می ماند نویسندگی.. ممکنه توی دو ساعت به یکی شطرنج یاد بدهند اما فقط قواعد را یاد گرفته همین.. گری کاسپارف که نشده..
نقد نویس خوبی هستم.. عالی نیستم، بد نیستم، متوسط هم نیستم..
کسی که کارها را نقد می کنه هم مثبت می نویسه قسمتهای مثبتش را.. و هم منفی می نویسه قسمتهای منفی اش را
و هم می نویسه نکات نه مثبت و نه منفی اش را..
جمله اخرتان هم ناشی از همان مطلب اولم هست..
یعنی هم واکنشی احساسی دارید و هم در تشخیص هویت فردی
و شخصیت حرفه ای ناتوان هستید..
و به نظر می آید با آداب نقد موثر هم کم آشنا هستید..
در مورد نقد نویسی تئاتر پنجاه پنجاه آخرین نقد مکتوب من
در تیوال هست..
البته گذاره ای کوتاه در مورد هر نمایش می نویسم..
و البته نقد چند نفر از جمله خانم تاواتاو که بهرحال منتقد
هستند و نوشته هایشان قابل اعتنا را می خوانم
و کامنتی برایش می گذارم.. و شاید برای دوستانم نظریاتی
را می نویسم...
سپاس از اینکه کامنتم را خواندید
و خوشحالم برای کامنتم نظر نوشتید
و خوشحال تر خواهم بود اگر بر این نوشته
مطلبی دارید بیان بفرمایید..

۲ روز پیش، جمعه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
شاید برای منی که مخاطبِ مهدی کوشکی هستم غافل گیر کننده بود نمایش شک ! دور از حد انتظار من ، اگه بخایم نمایش شک رو برسی کنیم باید بگم با مخاطب شناسی که از مهدی کوشکی سراغ دارم میتونم با اطمینان کامل بگم صرفا برای تجربه ای نیک دست به اجرای این نمایش زده اما به عقیده من موفق از آب در نیامده زیرا منی که دوبار مخاطبِ نمایش سیزده بودم خارج از ظرفیت بلیط تهیه میکردم ، اما در این کار فضای سالن هم فضای پری نیست ! درون مایه کار همان خشم و خشونت همیشگی را به همراه دارد ، شاید دیده نشدن این نمایش به این دلیله که زبانِ نمایش ارتباط مستقیمی با مخاطب برقرار نمیکند ، به نظرم باید اهل ادبیات باشی یا بهتره بگم زبانِ تاریخ رو بلد باشی ، برای همین پیشنهادی نیست برای عمومِ مردم ... مخاطب خاص این نمایش را دوست دارد ،و دلیل دیگه پیچیدگی کاراکترهاست که به مخاطب اجازه داده ... دیدن ادامه » نمیشه ( جز چندین کاراکتر) تا بفهمه نقش ها به چه صورت اند ، بهترین بازیگر این نمایش خودِ مهدی جانِ کوشکیِ چون نقش شاهی رو بازی میکنه که ان را زندگی کرده ، گویی تمامِ این حجم از دیالوگ ها که از پوست و گوشتِ تنش بیان میشود و این نبوغی دیده نشده بود از مهدی کوشکی ، نقشی که از لحظه اول تا پایان کار در صحنه است و بدون دیدنِ صحنه و شخصی کلیت نمایش را پیش می برد...
مهم ترین فاکتور کارهای مهدی کوشکی هم که طراحی صحنه های ساده است، زیرا او دوست ندارد مخاطبش درگیرو داره صحنه باشد میخاد از همان لحظه ای که برق ها کم میشود در مسیر داستان با خودش همراه شوند ...
و هنر ینی جسارتیِ که تو را وادر به انجام کند نه شک و تردیدی که تو را از تصمیم باز دارد شاید دلیل نامِ این نمایش هم همین باشد ...
من مهمان بودم این تیاتر را توسط دوستی طرفدار کوشکی
از ادبیات و تاریخ و تیاتر هم خرده دانشی دارم
کوشکی آدمی خلاق است..
اما گویی از بیماری روانی رنج می برد..
من طرفدارهای کارهایی چون پرتقال کوکی، کالیگولا،
احمق ها، چشمان تمام بسته، تصادف، غلاف تمام فلزی و..
شاید نمونه بی بدیلش
اینک اخر الزمان باشم..
اما در کار کوشکی نوعی عوام فریبی و جذب مخاطب عوام
می ... دیدن ادامه » بینم.. غیر از کالیگولا اگر به دیگر آثار کارگردانش
نگاه بیندازیم از سکس عریان فقط برای جذب مخاطب
لستفاده می کند... خشونت با ادبیات رکیک هم برای
کدشکی همین است.. کوشکی تارانتینو و شک سگ های
انباری نیست...
۰۹ مهر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مهدی کوشکی سبک خاص خودش را دارد و در این میان ،این سبک نیز علاقه مندانی را شامل می شود . در نمایش شک نیز خون به عنوان عنصر پابرجا در اجراهای کوشکی حضور دارد . او باز به سراغ گروهی از تازه واردان تئاتر رفته که اگر چه مشهور نیستد اما از پس اجرایی این چنینی که ریتم تندی دارد و پر بازیگر است بر آمده اند . شک اجرایی با زبان تاریخی درباره یک شاه است . ماجرا در میان اتفاقات اطراف شاه روایت می شود . اجرای کوشکی با توجه به سبک جدیدی که در این نمایش از او می بینیم بسیار جالب است . بخش از بازیگران جوان این کار واقعا درخشان ظاهر شدند البته نمی توان منکر شد که عده ای نیز هنوز باید روی بیان و بازی خود کار کنند . توجه به طراحی صحنه و لباس و استفاده از خلاقیتهایی همچون کاربرد ریل ، نشانه توجه گروه به کل عناصر صحنه می باشد .
متن پر از دیالوگهای جذاب و فراموش نشدنی است . اگر ... دیدن ادامه » چه زمان دقیق ماجرا مشخص نشده و زبان قدیمی تر ی در بیان استفاده شده است اما ماجراها حول حوادث دوره معاصر طراحی شده است و حوادث از درد های مردم و زندگی پادشاه نشات گرفته است . تلاش این گروه در اجرایی چنین پرماجرا و پرتعداد از نظر بازیگر، قابل تقدیر است و البته نگارش چنین متن دشواری توسط کوشکی ، نشان از نبوغ اوست.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خون بپا می شود.
طبق معمول خشونت چاشنی کارهای مهدی کوشکی به درستی در دل نمایش نشسته و هیچ کس از دیدن آن در صحنه دل چرکین نمی شود.طراحی ساده و بی آلایش که با نورپردازی در زمان مناسب و البته انتقال عجیب بوسیله ریل بازیگران خوب و بجا بود.گروه بازیگران طبق معمول پرانرژی و پرحرارت کاررو پیش بردنف البته به غیر از چند نفر که با ماهیت کار همخوانی نداشتند.دیالوگ های بسیار زیبا و به یادماندنی که البته با سرعت بیان می شود و برای من که در حدود یک دقیقه دیر به سالن رسیدم تا 10 دقیقه سرگیجه کننده گرفتن سرنخ داستان بود.ولی متعجبم واقعا در این همه تسلط در ادای این همه دیالوگ در مدت زمان زیاد تئاتر.
خسته نباشید جناب کوشکی، منتظر اجرای بعدیتون هستم.
Fateme Palizvan، بهناز، میترا، mahdi yeganeh و معین این را خواندند
mohammad eskandari این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جانم بگیر که می ترسم ... که جانها گرفته ام ... که همه ترسیدند ...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چند قرن دیگر در قبری خاک گرفته ، استخوانی از قبر بیرون می کشند... آیا کسی گوید که این استخوان شاهی است یا گدا ؟!
کار متن خوبی داشت ، حیف دفتر خودکار برای یاداشت برداری بعضی از دیالوگهای خوب نداشتم.
ابتدای کار دیالوگها خیلی تند بیان میشدند ولی بعد از یه ربع بیان دیالوگها آرومتر میشه. بازی خوب آقای کوشکی و تسلط خوبشون روی تغییر صدا .
اگه من بودم اون خون و خونریزی و غلیظ تر میکردم همچین تماشاچی زهره ترک بشه:))حیف من نبودم:))
کم کم به این گروه دارم عادت میکنم. عشقی که این بازیگرای جوون به کارشون دارن شوق به دیدن کار
بعدیشونو تو دل آدم بیدار میکنه.
جای خودکار دوربین برده بودی؟؟؟ :))
۲۵ شهریور
voice recorder ممنوع نشده و قابل استفاده است (:--|)
۲۶ شهریور
Net hunter چون کیفیت صدا خوب نمیشه هیچوقت به ریکورد فکر نکردم
۲۶ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
و حسنک را سوی دار بردند و به جایگاه رسانیدند. بر مرکبی که هرگز ننشسته بود نشانیدند و جلادش استوار ببست و رسن‌ها فرودآورد و آواز دادند که سنگ زنید. هیچ‌ کس دست به سنگ نمی‌کرد و همه زار می‌گریستند خاصه نشاپوریان. پس مشتی رند را زر دادند که سنگ زنند و مرد خود مرده بود که جلادش رسن به گلو افکنده بود و خبه کرده.

تاریخ بیهقی
ابوالفضل بیهقی کتابی نگاشت در باب زندگانی و پادشاهی دودمان غزنویان که چه از حیث تاریخی و چه در وجه ادبی در خور و ارزشمند است، باشد که به کار آید تا همگان معرفت‌شان به این مکتوب گران‌سنگ افزون شود.
***
نمایش شک کاری از مهدی کوشکی با همان تیم جوان و پرانرژی سیزده است، بی تردید با توجه به زبان نمایشنامه و موقعیت های جدی‌ در اجرا، این‌نمایش قدمی رو به جلو در مقایسه با سیزده بود و اساسا شاید این مقایسه چندان مناسب نباشد اما خب گاهی ... دیدن ادامه » ناگزیریم از قیاس.
شاید مهم‌ترین شاخصه‌ی تئاترهای اخیر کوشکی خشونتِ عریانِ جاری در نمایش‌هاش باشد، خشونتی که معمولا در بستری واقعی و در کنش‌های بین لایه‌های اجتماعی امروزی نمایان می‌شود ( شیطونی،سیزده، تئاتر بد و...) و گاه به مانند این‌نمایش در بستر تاریخی با ارجاعاتی که کماکان امروز هم کاربرد دارند، این ارائه خشونت نه از باب تحسین و تایید بلکه به مثابه آینه‌ای پیش چشم، تصویری دهشتناک را پرداخت می‌کند تا به جای پندهای مستقیم و گزاره‌های کلیشه‌ای برای پرهیز از خشونت، از مصادیق و تصاویر برآمده از آن‌ علیه خودش استفاده شود. شکلی از خودویرانگری با بازنمایی آثار و تبعاتش.
از این‌جهت نمایش‌های کوشکی برای من هیچ‌گاه نمایش‌های صرفا خون‌آلود و خشن نبود و لایه‌های روانشناسانه و جامعه شناسانه برایم جدی‌تر و پررنگ تر بود.
از این‌رو همیشه مشتاق هستم که ببینم نمایش‌های مهدی کوشکی را.

ایده‌ی ریل حرکتی برای جابجایی جالب بود.
برخی بازیگران توان و اجرای خوبی داشتند و آینده بیشتر دیده خواهند شد اما برخی گمانم نیاز به تلاش و تمرین بیشتر دارند. به ویژه در بیان و ادای کلمات و البته حرکات.
این تلاش و استمرار در تمرین و حضور بسیار ارزشمند است و دس مریزاد و خدا قوت به همه‌ی عزیران و همکاران این نمایش.
با احترام
نمایش رو هنوز ندیدم اما حتما میبینم
با نظراتتون راجع به جناب کوشکی و کارکرد خشونت عریان در اثارش کاملا همنظرم و به همین علت تمام نمایشهای ایشون رو دوست دارم و دنبال میکنم
۲۵ شهریور
جناب کارآمد ارادت
۲۵ شهریور
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تو روزگاری که به علت کم بلدی و نا توانی تو طراحی صحنه بیشترها به بهانه پیروی از راه یرژی گروتفسکی صحنه خالی و به قولی تئاتر بیچیز رو به اجرا میبرند ،طراح لباس ، گریم های متفاوت و عالی و متن زیبا انتخاب موسیقی متن و صد البته ساخت و جرایی بودن صحنه برای تئاتر ، ، باعث میشه نمایش شک بسیار و بسیار از نمایش های این روزها متفاوت باشد، هزینه کردن برای تئاتر یعنی احترام گذاشتن به شعور مخاطبینی که به نمایش می آیند.
من به همه اعضای این گروه خسته نباشید میگم.
خرید بلیت این نمایش کاری از مهدی کوشکی با بازی مهدی آذر بخش، نغمه آقازاده، مینا اسکندری، کاظم بابایی، مونا تدین پور، ارشیا تهرانی، مسعود خانی، عباس خداقلی زاده، کیارش رادمهر، ملینا رحمانی، الی رزم ارا، احسان رضوانی، سحر سالک، اشکان شریعت، بهناز شمشیری، ارمینا ضیانور، مهدی طبایی، سحر عبدالملکی، رومینا قاسمی، پریسا نقدی‌زاده، امیرحسین ولی، سپیده یحیوی، مهدی یگانه و مهدی کوشکی همنیک آغاز شد.
علی ژیان، سعیده شریفی و mahdi yeganeh این را خواندند
لطف کنید ، یکی دو اجرای آخر را ببرید در ویترین تیوال پلاس که مشترکین تیوال پلاس هم بتونن استفاده کنن.
یه ۳۰ درصد تخفیف - -۳۵,۰۰۰ تومان
سود کمتر ، مشترک بیشتر .
من بخاطر خود اثر و زحماتی که براش کشیده شده میگم. الان ساعت 11:48 دقیقه روز چهارشنبه ۳ مهر است ... دیدن ادامه » و برای اجرای امروز در ساعت 18:30 دقیقه ، از 214 صندلی قابل فروش برای این سانس فقط 57 تا فروش رفته . علت میتوونه همین نرخ بالا و نبودن در ویترین تیوال پلاس و نداشتن تخفیف باشه .
۰۳ مهر
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید