تیوال نمایش مردی به نام اوهه
S3 : 00:27:09
  ۱۸ آذر تا ۲۱ دی ۱۳۹۷
  ۲۱:۰۰
  ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
 بها: ۴۵,۰۰۰ و ۳۰,۰۰۰ تومان

: اسلاومیر مروژک
: نوید ادیبی فرد
: بهرام سروری‌نژاد
: (به ترتیب حروف الفبا) سامان توحیدی، شایان خدامی، محمدجواد ذوالقدر، آتوسا راستی، عسل سادات‌اصفهانی، بهرام سروری‌نژاد، هورداد سروری‌نژاد، محمدرضا قلمبر، کامیار محبی و ندا نوری

: علی فروتن و حمید گلی
: سارا پژمانفر
: نرگس روشن
: سمیه فراهانی
: امسن جعفری
گروه موسیقی و صدا
: امیرحسین محمدخانی
: گلنوش حمیدی
: سیاوش نوروزی
: ساغر مختاری
: ساغر مختاری
: سینا شجاعی، حنا کاظمی
: عسل سادات اصفهانی
: محمد قناعتی
: سعیده دادگر
: امیر خدامی
: امسن جعفری، گلنوش حمیدی (آنتراکت استودیو)
در منزل مردی به نام پیوتر اوهه اتفاق عجیب و غریبی می‌افتد. ببری در لوله‌ی حمام پیدا می‌شود! این خبر توسط کارمند رسمی به خانواده داده می‌شود و این تازه آغاز ماجراست. اقشار مختلف جامعه از این اتفاق سواستفاده می‌کنند تا جایی‌که برای تفریح یک مهاراجه منزل اوهه را تبدیل به جنگل و سیرک می‌کنند. در نهایت برای خدشه‌دار نشدن روابط دو کشور ...

از ردیف ۱ تا ۵: ۴۵،۰۰۰ تومان
از ردیف ۶ تا ۷: ۳۰،۰۰۰ تومان

مکان

حافظ، نوفل لوشاتو، بعد چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، پلاک ۱، عمارت نوفل‌لوشاتو
تلفن:  ۶۶۴۸۳۷۴۲

گزارش تصویری تیوال از نمایش مردی به نام اوهه / عکاس: سارا ثقفی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» درخشش عموهای قدیمی و صمیمی سال‌های کودکی در «مردی به نام اوهه»

» باید تعادلی بین کمدی و تراژدی برقرار شود

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
این نمایش تمدید شد. خرید بلیت از یکشنبه ۱۶ تا سه شنبه ۱۸ دی، به نویسندگی اسلاومیر مروژک، کارگردانی سید بهرام سروری نژاد و با بازی سامان توحیدی، شایان خدامی و ... آغاز شد.
مهدی (آرش) رزمجو این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بالاخره تئاتر رو دیدم. جزو تئاترهایی بود که با لبخند از سالن خارج شدم. نمایشی خوب و پخته. مشخصه که آقای سروری نژاد روی متن مسلطه و درکش کرده. قسمت هایی که نسبت به متن اصلی تغییر کرده بود، توی ذوق نمی زد و در اجرا حل شده بود.

به نظرم شگفتی نمایش، شایان خدامی بود. بسیار جالب و مشخص حالات و حرکات رو ارائه می کرد و جای شگفتی داشت. براوو...

برای من، اوج نمایش پرده رهایی روان خانم اوهه(ندا نوری)بود. وقتی ببر رو درون خودش پیدا می کنه و خودش رو از شرایطی که بهش تحمیل شده، رها می کنه. و از یک زن غرغرو و ناراضی، تبدیل میشه به کاراکتری متفاوت و مستقل که در پرده پایانی میبینیم.

فضای کار مشخصا فانتزی بود و تجربه کار کودک آقایان فروتن و خصوصا گلی(بنا به کاراکتر) تاثیر به سزایی در نمایش داشت. دست مریزاد

حضور با اجرا یا ساکن آقای ذوالقدر(شکارچی) کاملا وزن صحنه رو تغییر میداد که نشان از توانایی بالای ایشون داره. براوو

طبق روال این روزهای تئاتر، اروتیک در نمایش حاضر بود. اینکه مورد استفاده سخیف نداشت و بجا و به اندازه بهره برده شده بود هم قابل تامل و ستایشه.

ورودی های متعدد بازیگران به صحنه، حالت تشویش و خارج از کنترل بودن شرایط رو به خوبی تداعی می کرد. این رو مدیون گروه دکور و توانایی بازیگران هستیم. سپاس

با در نظر گرفتن اینکه نمایشنامه نوشته یک بلوک شرقیست، آزار دهنده بودن قسمتهایی از نمایش قابل قبوله. حتی جزیی از هنر اون منطقه س. خصوصا گروه سیرک. به هر حال نویسنده از دل کمونیسم بیرون اومده.

انتخاب ... دیدن ادامه » و اجرای موسیقی و نورپردازی هم مزید بر لذت بود. عالی
طراحی لباس، نمودی واضح از کاراکتر ها بود و استفاده از پوست ببر در قسمت‌های مختلف لباس هر یک از بازیگران، نوعی ارتباط و یگانگی بین کاراکترها رو منتقل می کرد.

با یک نگاه ظریف، شاید بشه گفت که هر یک از کاراکترها، نمادی از یک بعد روانی آدمیزاد بودند. مطیع، حسابگر، طماع، مستقل، شهوت ران و... با توجه به فضای فانتزی کار، این موضوع می تونست مشهود تر باشه و بیشتر اگزجره بشه. از نظر من نقطه ضعف کار همینجا بود.
پایان نمایش هم از متن اصلی فاصله گرفته بود و به پایانی "نسبتا" باز رسیده بود. منظورم از نسبتا اینه که صرفا یک پایان می تونه تو ذهن تماشاگر شکل بگیره. در حالیکه پایان نمایش اصلی، بسیار تراژیک تره. شاید هم انتخاب این پایان، دلیلی داشته که بر من پوشیده س.

در مجموع نمایش خوب و پخته ای بود.
براوو و ممنون
وفادار بودن به متن امریست سلیقگی و جهان‌بینی هنرمند در اثر خودش رو نشون میده.و برای همین اصلا مهم نیست که چقدر این نمایش به متن وفادار بود.کارگردانی و بازی ها متوسط بود و ایده و محتوای نمایش ابتر بو،اما این نمایش شریف بود.برای خندیدن دست به هرکاری نزد،ساده بود و بی ادعا و برای لذت بردن از تئاتر کافی!
اینگونه نمایش ها رو باید دید و به دیگرانی که هنوز اسیر زرق و برق ستارگان سالنهای بزرگ نشدند پیشنهاد داد!
از دیدن این نمایش بسیار لذت بردم. همه ارکان متن و اجرا بسیار درست و دقیق کنار هم چیده شده بود. بازی ها عالی بود. توصیه می کنم حتما این کار را ببینید. لایه های بسیار ظریف معنایی که این اثر معروف دارد با اجرای خوب بازیگران به خوبی منتقل می شود و تماشای این اثر را لذت بخش می کند و البته انسان را به تامل وا می دارد. هم حس دیدن یک کمدی فخیم و عمیق را دارید و هم در عین حال با تلنگر های متن و اجرا به فکر فرو می روید. این لذت را از خودتان دریغ نکنید و حتما به دیدن این نمایش بروید.
mfarahmand، مسیح راستی، Leon S. Kennedy و مرتضی ربیعی این را خواندند
nahid jamshidi و نرگس سوداوی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش مردی به نام اوهه نمایشی بود جذاب ، نقادانه ، پرانرژی و دوست داشتنی با بازیهای خوب و یکدست ( مخصوصا اقایان علی فروتن و حمید گلی که بعد از سالها در نمایش بزرگسال هنرنمایی میکردند ) با درونمایه طنز که به نظرم خیلی با حال و هوای بشر امروزی سازگار بود
موسیقی ،کارگردانی ، گریم و طراحی صحنه و لباس کار هم قابل تامل بود ، در مجموع دیدن نمایش رو پیشنهاد میکنم
امیدوارم مثل من از دیدن نمایش لذت ببرید...
مردی به نام اوهه کاری فانتزی ،دقیق و بی نقص که حکایت از صداقت و سادگی و تکبر و تحکم بین مردم اجتماع را به نمایش می گذارد.نمایشی که با بهترین کیفیت و بالاترین سطح اجرایی از نظر تمامی عوامل اجرایی به روی صحنه آمده و کاری است در خور ستایش و تحسین. دیدن این نمایش به علاقمندان و هنرمندان دوستدار نمایش های جامع ،کامل و جذاب توصیه می شود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من این نمایش رو چندین سال قبل که به کارگردانی بهرام سروری نژاد در تالار مولوی اجرا شده بود دیدم و با توجه به حس خوب بعد از تماشای اجرای آن سالها ، مشتاقانه منتظر تماشای این اجرا با سبک و سیاق جدید هستم.
فراهانی، میترا، Leon S. Kennedy، mfarahmand و الهام شاملو این را خواندند
نوید ادیبی فرد، آرنیکا نیک و Lk این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشی طنز در عین حال تلخ با درونمایه سیاسی. کارگردانی فانتزی و اجرای عالی. برا مخاطب متفکر دیدن چنین کارهایی لازمه...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دیدن این نمایش را به همه پیشنهاد می‌کنم. بازی بازیگران عالی، به خصوص آقای دانشمند. موزیک کار هم خیلی جذاب بود. لذت بردم از همه چی.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نگاهی به نمایشنامه مردی به نام اوهه

رضا آشفته
اسلاومیر مروژک، نمایشنامه نویس لهستانى در ایران از جمله چهره هاى شناخته شده نمایشنامه نویسى است. او از سال ۱۹۵۸ و با نمایشنامه پلیس مطرح مى شود و نمایشنامه «شهادت پیوتر اوهه» دومین اثر او است.
مروژک از سال ۱۹۶۳ از لهستان مهاجرت مى کند و در غربت به انتقاد از وضعیت نظام هاى بسته دیکتاتورى مى پردازد. هر چند به دلیل همین دیدگاه انتقادى در زمان حضورش در لهستان هیچ گاه این فرصت را به او و نمایشنامه هایش ندادند، تا با اجراى آنها در کشور خودش مطرح شود. البته او با کاریکاتور و داستان هاى طنز پیش از نمایشنامه هایش در لهستان مطرح شده بود، اما نمایشنامه هایش- پلیس، شهادت پیوتر اوهه، بوقلمون، بر پهنه دریا، کارول، استریپ تیز، مصائب یک پرورش دهنده سگ، تفریح، شب سحرآمیز- در آنجا نوشته و اجرا نمى شوند. بنابراین ... دیدن ادامه » او در غربت ایتالیا، فرانسه و مکزیک متن هاى زیادى را خلق مى کند که به زبان هاى زنده دنیا ترجمه و به صحنه آورده مى شود.
مروژک در «شهادت پیوتر اوهه» یک موقعیت غیرعادى را ایجاد مى کند، که در آن با آمدن ببرى به آپارتمان اوهه نظم موجود برهم مى ریزد و عده اى آدم منفعت طلب و سوءاستفاده چى مى آیند تا در پایان زمینه را براى قربانى شدن اوهه فراهم سازند.
اوهه به عنوان شهروند وابسته به قوانین رایج چاره اى ندارد که هیچ اراده اى براى تغییر اوضاع نداشته باشد و آنگونه رفتارى را در وضعیت فعلى داشته باشد که دیگران از او مى خواهند یا به عبارت بهتر بر او تحمیل مى کنند. در پایان هم با حماقت به حمام مى رود تا به جاى ببر - که احتمالاً اثرى از آن نیست- قربانى عیاشى هاى مهاراجه هندى شود!
مروژک در یک فضاى فانتزى و غیررئال به همه چیز سر و سامان مى دهد. البته از همان آغاز پیداست که نمى توان موقعیت را باور داشت، و به تدریج همه چیز در یک فضاى ذهنى باور پذیر مى شود. براى آنکه ورود یک ببر به حمام آپارتمانى در شهر غیرممکن مى نماید، اما همین که آدم ها مى آیند و مى روند، آن وقت مى توان به این باور محکم رسید که ببر که سهل است، در آنجا ورود اژدها و هر هیولاى دیگرى نیز ممکن مى نماید. البته منطق فانتزى هم مى طلبد که در یک فضاى غیرعادى همه چیز باور پذیر بشود، و این باورپذیرى نیز هر چه به سختى صورت بگیرد، از استحکام بیشترى برخوردار خواهد بود. بنابراین موقعیت «شهادت پیوتر اوهه» کاملاً سهل و ممتنع مى نماید؛ یعنى در ظاهر همه چیز پیش پا افتاده به نظر مى آید و در باطن امر پیچیده و شگفت در حال وقوع است. مگر مى شود در خانه اى به روى این همه آدم- کارمند، مامور مالیات، مدیر سیرک، منشى وزیر امور خارجه، شکارچى پیر، مهاراجه، مرد دانشمند و... باز باشد که همه به دلخواه بیایند و بروند، و از آن بدتر اینکه اوهه تن به شهادت احمقانه بدهد. او چرا باید خود را قربانى کند؟ در صورتى که همه این چیز ها پذیرفتنى است. براى آنکه معنایى در پس خود دارند که به غیر معمول شدن موقعیت دلالت دارند. براى آنکه دیگر در این موقعیت هیچ کس نقش یک آدم معمولى را ندارد، بلکه هر یک مظهر آرمان هاى نظام دیکتاتورى است. شاید هم حذف یا نبودن ببر نیز بر این نکته دلالت بکند که نوعى توهم جمعى بر این نکته دلالت دارد که حالا باید همه مطیع چشم و گوش بسته جریانات تحمیل شده از سوى جامعه باشند. نویسنده زمانى «شهادت پیوتر اوهه» را مى نویسد که در لهستان و با قواعد بسته و با نظام کمونیستى زندگى مى کرده است. او چنان تصویر ظریف و کاریکاتورگونه اى از شهروندان مى سازد، تا به منطقى فانتزیک ناگفته هاى بسیارى قابل درک و رویت شود. او با درایت و تیزهوشى خط و خطوط قرمز را کنار مى زند تا با فرهیختگى غیرقابل انکارى به انتقاد از دنیاى پیرامونش بپردازد و زیباتر اینجاست که دست به دامان شعار و سیاست زدگى نمى شود. روح هنرمندانه و خلاقانه مروژک مانع از روده درازى و اظهار نظر هاى تاریخ مصرف دار مى شود، بلکه او آنگونه تصویرسازى مى کند و موقعیت را سروسامان مى دهد که اندیشه اى ژرف و ارزشمند به ذهن مخاطب القا شود و در این القا گرى به عنوان هنرمند از خود چهره اى غنى و زیبانگر مى سازد تا همه چیز بر عهده مخاطب باشد که در لابه لاى کلام آدم هاى نمایش به مرور اندیشه والاى متن دست یازد. شاید نمایشنامه نویس ناخودآگاه مى دانسته که آنچه مى خواهد بگوید منوط و مشروط به زندگى او و هموطنانش در لهستان کمونیستى نمى شود. بلکه این موقعیت، به گونه هاى دیگر در نظام هاى بسته دست و پاگیر قابل درک و تامل و مطابقه است. یعنى ژرف اندیشى مروژک مرز هاى جغرافیایى و تاریخى را در مى نوردد، تا متنى جهانشمول و زمان شکن تا بى نهایت حیات آدمى قابل خواندن و اجرا باشد. بنابراین هنوز هم مى توان به خلق آثار ماندگار امید داشت. اینکه همه حرف ها را زده اند، شکى نیست! بلکه مهم چگونگى بیان و تکرار حرف هاى زده شده است. هنرمند باید مطابق با نیاز زمانه تفکر نماید و با توجه به شرایط و الگو هاى اجتماعى نگاه خود را قابل دریافت و درک نماید و فردى موفق مى نماید که کاملاً دوراندیشانه و با یک افق روشن وارد گود مى شود.
آدم هاى بى اراده همانا مظهر آدم هاى بى هویت هستند که باید بر مبناى فرمان موجود و صادره نفس بکشند، و کنش هاى رفتارى کلیشه اى براى دلخوشى دستگاه حاکمه اجرا کنند. مروژک هم در داستان بى هویتى این آدم ها به خاستگاه به اصطلاح ابزورد نقب مى زند، و البته در این رجعت خالى از تجربه زندگى شخصى و تکنیک هاى رایج خاص ادبیات اروپاى شرقى _ گروتسک- نیست، بلکه این وضعیت به شکل ناخودآگاه یا خودآگاه در همجوارى افرادى مانند یونسکو و آرابال از تشابهاتى خاص برخوردار مى شود و این تشابه نیز عامل پیوند و دلالت بر تفکر غالب درباره مسائل اروپاى پس از جنگ است. هر چند این تفکر در اروپاى شرقى رنگ و جلاى دگرگونه اى دارد براى آنکه تجربه این افراد در نظام هاى دیکتاتورى پرولتاریا سرنوشت دگرگونه اى را نسبت به نظام هاى کاپیتالیستى و لیبرال اروپاى غربى داشته اند. مهم تر اینکه مروژک با شاخک هاى حسى به منتها الیه خودآگاهى از مسائل حاد بشرى مى رسد، و با روحى لطیف و نکته سنج به نقادى آن مسائل مى پردازد. این نگاه نیز از همان آثار اولیه بستر مناسب را براى طى یک دوره متکامل براى نشر حقایقى از زندگى نظام هاى مدرن فراهم مى سازد.
مروژک همچنین نسخه اى درمانى براى مخاطبش نمى پیچد و او را آزاد مى گذارد اگر به دریافت درستى از وضعیت رسیده است، به دلخواه مسیر زندگى خود را در صورت لزوم تغییر بدهد، یا آگاهانه نسبت به قربانى شدن احمقانه خود آگاه بشود و با زرنگى سعى بر آن داشته باشد تا از این گردونه احمق پرور خود را بیرون بکشد. بنابراین «شهادت پیوتر اوهه» امروز هم براى آگاه سازى جوامع رو به رشد براى جلوگیرى از ایجاد موانع ویرانگر انسانى خواندنى و دیدنى مى نماید.
خرید بلیت روزهای تازه این نمایش، یکشنبه ۲۵ و سه شنبه ۲۷ آذر، به نویسندگی اسلاومیر مروژک، کارگردانی سید بهرام سروری نژاد و با بازی سامان توحیدی، شایان خدامی و ... با تخفیف آغاز شد.
الهام شاملو این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت این نمایش، به نویسندگی اسلاومیر مروژک، کارگردانی سید بهرام سروری نژاد و با بازی سامان توحیدی، شایان خدامی، محمدجواد ذواقدر، آتوسا راستی، عسل سادات اصفهانی، سید بهرام سروری نژاد، سیدهورداد سروری نژاد، محمدرضا قلمبر، کامیار محبی و ندا نوری آغاز شد.
*مریم* و سیدمهدی سیدحجازی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید