تیوال نمایش باد می وزد
S3 : 18:43:17
  ۲۰ آبان تا ۱۶ آذر ۱۳۹۷
  ۱۷:۳۰
  ۴۰ دقیقه
 بها: ۲۵,۰۰۰ تومان

: امیر نجفی
: پوریا کاکاوند
: زهرا مهرابی، موژان کردی

: هادی شیخ الاسلامی
: امید طاهری، ساغر طاهرپور
: روزبه حداد پور
: حامد رسول آبادی
: باربد طولابی (تهران تماشا)

گروه تیاتر بی سرو صدا

کار برگزیده جشنواره تیاتر دانشگاهی
برنده تندیس بهترین بازیگر زن از بیست و یکمین جشنواره تیاتر دانشگاهی
کاندید بهترین بازیگر زن از بیست و یکمین جشنواره تیاتر دانشگاهی
تقدیر بهترین متن از بیست و یکمین جشنواره تیاتر دانشگاهی

یک شب در خوابگاه دختران برای یکی از دختران دانشجو اتفاقی افتاده و حراست از آن با خبر شده..

گزارش تصویری تیوال از نمایش باد می وزد / عکاس:‌ رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

اخبار وابسته

» نمایش «باد می وزد» به نویسندگی و کارگردانی امیر نجفی از یکشنبه 20 آبان در مرکز تئاتر مولوی اجرای خود را آغاز کرد.

آواهای وابسته

مکان

خیابان انقلاب، ابتدای خیابان شانزده آذر، شماره شانزده، جنب کلینیک دانشگاه تهران، مرکز تئاتر مولوی
تلفن:  ۶۶۴۱۹۸۵۰


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
به نظر من اجرای خوبی بود و به دیدنش می ارزید ، من که راضی اومدم از سالن بیرون
و بریم سراغ اجرا
کار به نظرم سکوت ها و سکون های زیادی رو داشت و طراحی صحنه قوی رو نداشت چون حتی آکسسوار بازیگر که قرار بود در اواسط نمایش مورد استفاده قرار بگیره از ابتدای نمایش روی صحنه بود . اما به هر حال به کارگردان و بازیگران خسته نباشید می گم به خاطر تلاششون چون حاصل این تلاش دیده می شد.
سما قوام‌زاده، امیرمسعود فدائی و میترا این را خواندند
مسعود جعفریان و نیما ببری این را دوست دارند
کاش لامپ هم داشتیم صد لامپ میشد یک ستاره
من به متن یک لامپ سوخته میدادم
۲۷ مرداد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اگر این اثر را بخاطر لذت هنر می‌خواهید تماشا کنید ، اکیدن مخالف هستم ؛ اگر این اثر را به خاطر اثر ‏سازی هنر می‌خواهید تماشا کنید ، شدیدن پیشنهاد می‌کنم و اگر می‌خواهید اثر یک هنرجو را ببینید ، ‏نمایش را اشتباه بهتان معرفی کرده‌ند چون "امیر نجفی" حتا اگر اسم‌ش به عنوان یک دانشجوی ‏جشنواره دانشگاهی معرفی شده باشد اما او در مسیر یک هنرمند کامل قرار دارد و اثرش شناسنامه‌ی ‏کاملی از "امیر نجفی" کارگردان تئاتر و فیلم کوتاه را دارد . اسمی جوان با راهی که در صحبت با او ‏شدیدن تاکید می‌کند که مسیر هنری به اتمام نمی‌رسد و باید با آن خلاقانه پیش رفت ؛ "امیر نجفی" ‏می‌داند چگونه پیش برود که بعد از "کشیده" و خانه‌یی دانشجویی وارد یک خوابگاه دانشجویی شده و از ‏جز به جز با آشنایی‌ش از این فضا تئاتر می‌سازد . ‏
این اثر را بخاطر سهمگینی‌ش ... دیدن ادامه » باید دید ، بخاطر حالی که از آن طرف در به تماشاگر می‌رسد و تمام اتفاق‌ها ‏و تصمیم‌ها و تراژدی‌یی که این میان ، پنجاه دقیقه حال تماشاگر را زیر و رو می‌کند در حالی که اصلن به ‏تماشاگر ربطی ندارد . تماشاگر در این اثر با موجود زنده‌یی ، حیات پیدا می‌کند که تمام نمایش به او ‏مربوط می‌شود و اگر او احیا نشده بود تماشاگر شگفت زده نمی‌شد و نمایشی نیز شکل نمی‌گرفت ؛ اما این ‏نمایش به تماشاگر ربطی ندارد تماشاگر می‌تواند بنشیند و فقط منتظر شود تا ببیند چگونه در مورد مرگ ‏آن چه واردش شده بازی می‌کنند ، این اثر را سهمگین می‌کند و تاثیر یک اثر هنری عجیب را برای دیدن ‏تماشاگر بوجود می‌آورد . ‏
آن طرف در تماشاگری هست و این جا تماشاگرهایی ، دو زن برای همه‌ی این شاهدان می‌خواهند اتفاقی ‏را انجام دهند و بازی دو زن تنها به عنوان بازیگر نیست که ما را منتظر می‌گذارد و می‌نشینیم و بلند ‏نمی‌شویم بزنیم سیم آخر ، دو زن تماشاگرهایی را میخکوب نگه داشته‌ند که حتمن حال بازیگران‌ش هم ‏برای آن چه متن تقدیرشان کرده خوب نیست . این از بازی‌ها بیرون نزده دقیقن مربوط به حال نقش ‏است و باز ذهن این یادداشت را می‌برد به سمت هنری که کارگردان با متن و بازیگرش انجام داده است ، ‏دلهره . ‏
این اثر را پیشنهاد می‌دهم ببینید تا لذت بودن در رنجش باد را که هر لحظه به صورت می‌زند، ببرید ؛ ‏لذت مرگی ناخواسته بعد از زندگی‌یی ناخواسته و لذت ببرید از آنچه برای خودتان اتفاق نیفتاده است و ‏می‌توانید از آن طرف در حس کنید . اشتباه‌های انسان‌ها در کل این اثر جاری شده و تازه‌گی زجر بوی ‏تعفن را از آن زدوده . ‏

97/09/13
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آسانتر شدن شکل گیری رابطه دختران و پسران افزایش این رابطه ها را در پی داشته که برخی پیامدهای آن برای جوانان و به ویژه دختران آسیب زاست. پرداختن به این آسیبها، در میان گروه های نمایشی جوان خوشبختانه رفته رفته گسترش می یابد. برگزیدن چنین موضوعی از سوی این گروه، شایسته ستایش است. اما نکته اساسی که در نمایشهای بررسی کننده گرفتاری های اجتماعی باید پاس داشته شود، باورپذیری است که بدون آن، تماشاگر از پیوند با جهان نمایش باز می ماند و نمی تواند با شخصیت های آن همذات پنداری کند. شوربختانه در این نمایش، هم داستان و هم شخصیت های آن باورپذیر نیستند. انجام سقط جنین در خوابگاه، زنده ماندن جنین پس از عمل بدون دستگاه و رفتن بی درنگ دختر به شمال(برای احتمال بالای خونریزی) پذیرفتنی نیست. بر این اساس، جای شگفتی نیست اگر در چنین نمایش تلخی، تماشاگر از برخی دیالوگها ... دیدن ادامه » به خنده بیفتد. چرخش 180 درجه ای رفتار شخصیت ها در نمایشی کوتاه که زمانی برای شناسایی ویژگی های رفتاری آنها نیست، مایه شگفتی است. چگونه بپذیریم شخصیتی که به انداختن جنین تن داده، در پایان از رویارویی با آن دچار روان پریشی بشود(می تواند سرباز زند و مدیر خوابگاه را آگاه کند). یا سرپرست خوابگاهی که با دانشجویان رفتاری دوستانه دارد، ناگهان تبه کاری سنگدل شود.
با ارج نهادن دوباره به تلاش گروه، امیدوارم که با راهنمایی استادان و بازخوردهایی که از تماشاگران و دوستان خود می گیرند، در آینده در پیمودن این راه دشوار کامیابتر باشند.
اجرا التهاب و اضطراب خاصی دارد که هم از متن برآمده و هم از کارگردانی و هم از بازی. نمایش موضوع خاصی دارد که بیشتر متمرکز است بر تبعات یک واقعه، واقعه ای که برآمده از رشته ای از اعمال است که یکسره در انفعال و از سر جبر صورت گرفته اند، و چندان بر انگیزه هایی که موجب واقعه می شوند تمرکز ندارد. مدت زمان واقعه، تقریباً به اندازۀ مدت زمان بازی است، بُرهه ای از زمان که در آن دو شخصیتِ پریشان باید هر چه سریعتر تصمیم بگیرند. از این نظر، نمایش، خصلتی تعلیقی دارد. اما نمایشی نیست که با رفع تعلیق، تماشاگر را به حسی مثبت برساند، بلکه تلویحاً از وقوع فجایعی خبر می دهد. این پایان بندی درواقع سقوط و خاتمه ای است برای این نحوۀ عمل. نمایش از این نظر که تلاش می کند تجربه ای تلخ، و حتی دیدگاهی به مسئلۀ انتخاب غلط، را بی پرده و بدون شلوغی نمایش دهد، نمایش موفقی است.
جناب م ح خ چقدر توصیف شما از نمایش ها و نوع نگارشتون دلنشین هست .. حتی اینکه برای مثال تنها 1 خط بنویسید :).. اکثر نمایش هایی که میبینید شاید من دیرتر از شما ببینم ولی به دلایلی که گفتم با اشتیاق نوشته های زیبای شمارو میخونم و لذت میبرم ..
۰۸ آذر ۱۳۹۷
Marillion عزیز، ممنون از لطفتان. برایم باعث خوشحالی است که چیزهایی که نوشته‌ام را پسندیده‌اید. از این به بعد هم با اشتیاق بیش‌تری خواهم نوشت..
۰۸ آذر ۱۳۹۷
..ارادت فراوان ..
۰۸ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در برنامه اتاق تئاتر به این اجرا پرداخته شده است. تو این دوران کم‌جان نقد پیشنهاد می‌کنم این برنامه رو از دست ندید.
https://www.aparat.com/v/5YEHv
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بازی ها روان و خوب بود. داستان هم خوب دراماتورژی شده بود...خیلی موضوع تلخ و دردناکی داشت چندبار گریه ام گرفت
با در نظر گرفتن این مطلب که رئالیسم در تئاتر، حدود یکصد و خرده ای سال پیش برای ایجاد "پندار واقعیت" آغاز شده و این سبک تلاش داشته تا حقایق آلایش نشده را به نمایش بگذارد، یعنی بدون هیچ گونه ترفند، فنون کلیشه ای یا سبک و تفسیری خاص. آرایش صحنه ، اشیاء، لباس بازیگران و گفتار و حرکت بازیگر باید طوری باشد که با واقعیت عینی هم خوانی داشته باشد که تماشاگر فراموش کند که در سالن تئاتر نشسته است ، بلکه در عوض تصور کند که یکی از دیوارهای اتاق واقعی برداشته شده است و شاهد وقایع داخل آن اتاق هست و درک حداقل نسبی از تئاتر نو آرتو که میگوید:"...تئاتری که ما خلق میکنیم به نیت نمایش نمایشنامه ها نیست، بلکه هدف آن آشکارسازی وجوه ناشناخته، پنهان و دور از دسترس دورن ما با نوعی فرافکنی فیزیکی و واقعی است. ما نمیخواهیم توهمی از آن چیزهاییرا خلق کنیم که وجود ندارد، ... دیدن ادامه » آنچنانکه قبلا انجام می شد. بر خلاف این، قصد ما ارائه تعداد معینی از صحنه هایی است که در حضور مخاطب اجرا شوند - یعنی تصاویر ابطال ناپذیر و جاودانه که مستقیما به درون ارجاع میکنند....هدف ما دقیقا این است که به سرچشمه های بشری و غیربشری تئاتر برگردیم."، میتوان گفت این نمایش مناسبترین از نظر متن، بازی های حساب شده، سکوت های حساب شده که همین میزان را هم هر فرد عادی در زندگی روزمره در مقابله با صحنه ای از ترس در زندگی خود دارد، باشد. داستان برای بازیگر کاملا باور شده بود، برای همین کنش را بازی میکرد تا احساس به دنبالش بیاید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایشنامه خوبى داشت به نظرم و بازى خانوم محرابى خوب بود اما کارگردانى ضعیفى داشت متن جلو تر از اجرا بود و کمى هم از آقاى کوهستانى تاثیر گرفته بود آقاى نجفى به نظرم
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید