تیوال | اخبار
S3 : 10:44:36
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نمایش «قلعه» به نویسندگی و کارگردانیِ مهدی رضایی، به‌زودی در خانه‌نمایش «دا» روی صحنه خواهد رفت.  | عکس
» نمایش «قلعه» به نویسندگی و کارگردانیِ مهدی رضایی، به‌زودی در خانه‌نمایش «دا» روی صحنه خواهد رفت.
... دیدن متن »

نمایش «قلعه» به نویسندگی و کارگردانیِ مهدی رضایی، به‌زودی در خانه‌نمایش «دا» روی صحنه خواهد رفت.

این اثر که کاری از گروه «تئاتر اشتراک» است، اقتباسی از نمایشنامۀ «ناظر مرگ» نوشتۀ ژان‌ژنه است. «قلعه» به‌زودی در تیرماه ۱۳۹۸ به صحنه خواهد رفت که با بازشدن درگاه خرید اینترنتی برای این اجرا، متعاقباً خبرهای تکمیلی اعلام خواهد شد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی توان یابان ذهنی و حرکتی به کارگردانی «بابک تن» روز شنبه ۱ تیر ماه در اجرایی ویژه، پذیرای هنرمندان خواهد شد. | عکس
با هنرنمایی توان یابان ذهنی و حرکتی / نمایش«زیرگنبد کبود» پذیرای هنرمندان خواهد شد
» نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی توان یابان ذهنی و حرکتی به کارگردانی «بابک تن» روز شنبه ۱ تیر ماه در اجرایی ویژه، پذیرای هنرمندان خواهد شد.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی پردیس تئاتر تهران، نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی معلولان ذهنی از تولیدات مدرسه تئاتر پردیس تئاتر تهران و با مشارکت آکادمی هنر ارمغان روز شنبه ۱ تیر ماه اجرای ویژه هنرمندان خواهد داشت.

در خلاصه داستان «زیرگنبد کبود»  نمایش آمده است: این نمایش معلولان ذهنی  حرکتی اراده ی خود را با حرکت و القای مفهوم «ما می توانیم» به رخ مخاطبان می کشند. آنها از دنیای قصه زندگی را برای خود تعریف می کنند. نمایس «زیرگنبد کبود» تماماً سفید است، دنیای آنها سفید است و حرفشان هم مفید است.

در این نمایش ریحانه سلطان، وصال بابایی، حسین جوزانی، مصطفی قشقایی، میلاد قشقایی، عرفان خزاعی، محمدرضا فرخی، علی حسینی، زهرا میانجی، زینب آقامیری، فرزاد مظلومی، علی اسلام دوست، محمد شجاعی، سوگند شجاعی، طه میرزاخانی، محمدنبی رضازاده، علی یعقوبی، احسان حیدری، حمزه یعقوبی، مریم باقری، محمدحسن رجبی و محسن خواجه مهریزی ایفای نقش می کنند. از دیگر عوال این نمایش می توان به مدیر گروه نمایش: مینا خان محمدی، مدیر صحنه: موناخان محمدی و محمدرضا مظلومی، آهنگساز: رامی نظری، عکاس: حامد اسدی اشاره کرد.

فروش بلیت این نمایش به صورت همت عالی است که عوایدی آن صرف درمان و نگهداری توان یابان ذهنی و حرکتی می شود.

نمایش «زیرگنبد کبود» با محوریت زندگی توان یابان ذهنی و حرکتی به کارگردانی «بابک تن» روز شنبه 1 تیر ماه ویژه هنرمندان در تماشاخانه استادمحمد پردیس تئاتر تهران و در ساعت ۱۹ روی صحنه می رود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آغاز ثبت‌نام ترم تابستانی «دوشنبه‌های داستان» در فرهنگسرای نیاوران | عکس
» آغاز ثبت‌نام ترم تابستانی «دوشنبه‌های داستان» در فرهنگسرای نیاوران
... دیدن متن »

 
ثبت‌نام کارگاه داستان‌نویسی «دوشنبه‌های داستان نیاوران» آغاز شد.

این کارگاه با تدریس یزدان سلحشور[نویسنده، منتقد و داور دو دوره جایزه جلال ‌آل‌احمد]  از سوم تیرماه، روزهای دوشنبه، ساعت  ١٥[پیش از نشست‌ هفتگی داستان‌خوانی و نقد داستان-ساعت ١٧-] در سالن کنفرانس فرهنگسرای نیاوران برگزار خواهد شد.

بنا بر اعلام روابط عمومی فرهنگسرای نیاوران، این کارگاه آموزشی با هدف ارتقای کیفی آثار هنرجویان و در  ١٢جلسه برگزار می‌شود. رویکرد این کارگاه مبتنی بر «داستان‌نویسی مدرن» و نقد علمی آثار شرکت‌کنندگان است.

علاقمندان به هنر داستان‌نویسی می‌توانند برای ثبت‌نام و شرکت در این دوره، در ساعات اداری روزهای هفته -شنبه تا چهارشنبه- به «واحد ادبی» فرهنگسرای نیاوران به نشانی میدان نیاوران (باهنر)، خیابان پاسداران، مقابل پارک نیاوران مراجعه کنند.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کرونوس i
قراردادهای ثبت شده بخش مهمی از تقدیر انسان است | عکس
گفت‌‍وگوی ایران تئاتر با علی صفری کارگردان نمایش «کرونوس»
» قراردادهای ثبت شده بخش مهمی از تقدیر انسان است
... دیدن متن »

علی صفری سعی دارد با الهام گرفتن از موضوعات جهان درون و پیرامون انسان‌ها و البته شکل باورشان جهان آثار خود را به سوی هدایت کند که مخاطب بخشی لاینفک از آن باشد. جهانی که در آن مسائل و اتفاق‌ها به شکلی طراحی شده‌اند که هر موقعیت بنابر دیدگاه و ضرورتی خاص به وجود آمده تا هدف اثر تعیین کننده و مهم جلوه کند. نمایشنامه‌های «قرار ملاقات»، «آشویتس زنان»، «مربع»، «آخرین نبرد»، «هجوم» و... جزو آثاری هستند که این کارگردان آن‌ها را به نگارش در آورده و همچنین آثاری، چون «قرار ملاقات»، «میرا»، «هنر»، «عروسک‌ها»، «آشویتس زنان» و «کرونوس» را در تئاتر تولید و هدایت کرده است.
این نویسنده و کارگردان نیز در نمایش‌های «آنتیگونه»، «مرگ یزدگرد»، «آخرین نبرد»، «هجوم» و... در مقام بازیگر حضور داشته است.
حال به بهانه اجرای نمایش «کرونوس» در عمارت نمایشی نوفل لوشاتو که ساعت ۱۹ تا نیمه ابتدایی تیرماه روی صحنه می‌رود با وی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

اهمیت آنکه داده‌های تئاتر بنابر داشته‌ها و محتوای آن گاهی از محتوا و یا فرم‌های سینما نیز بهره می‌گیرد بیشتر متوجه چه رویکرد و هدفی است؟ آیا این موضوع نشان دهنده از میان برداشتن مرز هنر‌های تصویری معنا می‌شود یا آنکه این تصمیم دلیلی برای بهتر نمایان ساختن درام یک اثر است؟

واقعیت امر این است که بنده همیشه هنر تئاتر را بعنوان یک هنر مادر و تلفیقی از تمام عناصر بصری، موسیقیایی و تجسمی در نظر دارم؛ لذا فارغ از مفهوم پرفرمنس یا هنر اجرا همواره منابع الهاماتی در اختیار دارم برای روی صحنه بردن یک اثر که این موارد در هر هنرمندی وجود دارد. برخی از هنرمندان منابع اثرشان شامل عکس، کشف و شهود‌های عینی، مجسمه‍سازی، نقاشی و... بهره می‌گیرند. حال بنده نیز به نوعی می‌توانم بگویم در تولید یک اثر از تلفیقی هنر‌های مختلف بهره خواهم گرفت. بله، بنده بسیار حضور داشته‌های هنر سینما را در دنیای تئاتر پر رنگ می‌دانم و شاید اگر تئاتر ایران از نظر سخت افزاری امکانات بهتر و بیشتری داشت بسیار بهتر می‌توانستم آن چیزی که در ذهن دارم را روی صحنه بیاورم. اما با توجه به محدودیت‌های فیزیکی که ما در بخش تولید داریم سعی دارم که بیشترین بهره‌گیری خود را از محبوب‌ترین هنر امروز یعنی سینما داشته باشم؛ لذا بدون شک بنده نیز الهام‌گیری مختلفی از کارگردان‌ها، نویسنده‌های مختلف ایران و جهان نیز دارم و اینکه نمی‌توانم کتمان کنم که هر یک از آن‌ها یک نشانه و امضایی نه تنها در این اثر بلکه تمام آثار بنده خواهند داشت. زیرا احساس آن را دارم که انسان شبیه ظرفی از داده‌های متفاوت است که این داده‌ها هضم کرده که برون‌ریزی چنین مواردی تلفیقی خواهد شد از تجربیات گذشتگان و ایده و خلاقیتی که شاید بتوانم از آن‌ها استفاده نمایم.

حال با این دلیل می‌توان مخاطب را در جایگاهی قرار داد که بیشتر از قبل کشف و شهود انجام بدهد و به نوعی خود را با فضای اثر همراه سازد تا حس باورپذیری بهتر در ذهنش شکل بگیرد؟ لزوم این نگاه تنها متوجه محتوا است یا آنکه ساختار کلی یک نمایش این خواسته را به وجود می‌آورد؟

بنده معتقد هستم که هر اثری به دنبال حس باورپذیری خواهد بود و بسته به نوع نگاه اثر و اینکه آیا قصد آن را دارد که باور پذیر باشد یا خیر؟ حال اینکه از نگاه دیگر شاید قصد دارد به مخاطب اشاره داشته باشد که نباید جهان اثر را باور کنید. ما در نمایش «کرونوس» به نوعی می‌دانیم که مخاطب اتفاق‌هایی که در اثر رخ می‌دهد را شاید باور نداشته باشد، زیرا آن‌ها جزو رخداد‌هایی هستند که ممکن است در آینده پیش آید. اما در همان اندازه که روزی جورج میلیس «سفر به ماه» را تولید می‌کند و مخاطب تصویری کاریکاتور گونه و حتی گروتسک از سفر به ماه دارد می‌تواند نگاهی از این شکل نیز به نمایش «کرونوس» و دیدگاهی که در نهان این اثر فلسفه متفاوت هابز و نگاه بشر به آینده وجود دارد که شاید زیاد تا به حال در تئاتر نفوذ نداشته است.

خواستگاه مخاطب در آثاری که از دو هنر تئاتر و سینما تشکیل شده آن است که تمام عناصر به سویی هدایت شوند که شرایط برای او در بهترین حالت باشد که لذت مشاهده تعریف و تجربه‌ای تازه به خود بگیرد. آیا این موضوع همان هدف اصلی برای جذب مخاطب است؟

مخاطب تئاتر امروز با توجه به آثاری در زمان اکنون روی صحنه می‌آیند نمی‌توانم بگویم در ذائقه دچار ایراد شده است، اما تا اندازه‌ای عده‌ای از هنرمندان تئاتر باعث شده‌اند مخاطب‌هایشان کم تحمل شوند و نسبت به آثاری که می‌بینند سهل انگارانه انتظار یک سری کلید‌ها و کد‌های بسیار سردستی باشند. حال بنده تلفیق مورد نظر را به این دلیل ایجاده کرده‌ام تا مخاطب از جذابیت‌های بصری بتواند استفاده کرده و از سوی دیگر قادر باشد اتفاق معماگونه اثر را که به دنبال آن هستیم را کشف کند. شاید عده‌ای بگویند این ترکیب در سینمای هالیوود از نظر فرم و محتوا تکرار شده، اما آیا می‌توانیم بگویم در تئاتر از نظر فیزیکی در ایران تجربه شده است یا خیر؟

نمایش «کرونوس» بنابر ذات درونی خود تلاش دارد که از ابتدا تخیل و تحلیل مخاطب را همراه با داشته‌های خود کند تا درام با جزئیات طراحی شده تاثیرگذار جلوه کند و همه چیز به شکل قراردادی مشخص نمایان شود. علت این باور تحت تاثیر تنها به واکاوی شرایط و موقعیت‌های نمایشی است؟

 

بله. همه چیز در نمایش «کرونوس» بی‌شک قراردادی است، اما قراردادی که مخاطب از ابتدا بداند این موارد عنوان‌هایی است که ما برای او ثبت کرده‌ایم. ولی نه آیا این طور است که در زندگی خودمان حتی اگر باور خدای‌گونه به جهان داشته باشیم در نهایت این باور‌ها به قراردادی بدل خواهند شد. قرارداد‌هایی که ما در یک سنی حال اگر به شکل مذهبی به آن نگاه کنیم سن قانونی را تجربه خواهیم کرد و در یک سنی درس می‌خوانیم، ازدواج می‌کنیم و... آیا این موارد جزو قرارداد‌هایی نیست که جهان برای هر یک از ما تعریف کرده است. در واقع ما به سوی تبعیت از این عنوان‌ها و گاهی شکست آن‌ها در درام پیش می‌رویم. حال اتفاقی که بنده سعی کرده‌ام به صورت زیرلایه به آن بپردازم بیش از هر چیر مربوط و متوجه امر تقدیر و انتخاب است که آیا ما در تقدیری که به صورت ناتورالیستی تزریق شده حق تشخیص را خواهیم داشت یا خیر.

هویت انسان و مقوله زمان دو شاخص مهمی هستند که در جهان متن این اثر کارکرد‌های زیادی دارند به شکلی که شخصیت‌ها بنابر داده‌های این دومولفه در روایت پیش می‌روند تا برون‌ریزی آن‌ها منطق درستی را ارائه بدهد. آیا این ترکیب بیانگر آن است که درونیات انسان به مخاطب معرفی شود؟

بله. بی‌شک می‌توانم در این اثر به دنبال چیستی انسان و مقوله زمان هستم. همان طور که در پیش اشاره کرده‌ام ما در زمان به نوعی بازیچه خواهیم بود و این مقوله تعیین می‌کند که در آینده چه اتفاق‌هایی برایمان رخ خواهد داد، اما در این بین هویت انسان به چه سویی خواهد رفت. حال اگر در فلسفه هابز مطالعه کنیم دریافت خواهیم کرد که آینده بشر به نوعی تحت تاثیر لایه زیرین هرم مازلو قرار گرفته است لایه‌ای که به وقاع، غذا و هوا و تنفس می‌پردازد؛ لذا در جهان اثر نیز متوجه آن خواهیم بود که ما فراتر از این موارد نمی‌رویم و انسان به شکل سردرگم برای به دست آوردن نیاز‌های اولیه پیش می‌رود که شاید برای آن‌ها به کشتار، آدم‌خواری و تجاوز دست بزند تا بتواند زنده بماند و از سوی دیگر آن چیزی که زمان برایش در نظر گرفته را بر هم بزند.

شخصیت پردازی در این اثر از دیگر مواردی است که سبب خواهد شد هر یک از آن‌ها با قرار گرفتن در موقعیتی نمایشی بتوانند تعریف خشونت بشری را تا اندازه‌ای بازتاب بدهند. علت این طراحی تنها متوجه این لازمه است که بتواند ضرورت درک از زمان و مکان را پدید آورد؟

در نمایش «کرونوس» یک سری شخصیت‌ها با اسامی خاص تعریف شده‌اند، اما اگر یک واکاوی در این زمینه صورت بگیرد به نوعی همان شخصیت‌ها خانواده حضرت نوح هستند که از متوشاله که شاله این اثر است تا خود حضرت نوح که شخصیت نو، پسران حضرت و ایل یا ایلای دختری که در زندگی یکی از پسران قرار می‌گیرد همه این شخصیت‌ها کسانی هستند که در انتها با آن موج بزرگ آب روبرو می‌شوند. حال در این نمایش نام آب را نمی‌آوریم تا مخاطب بتواند برداشت شخصی خود را از موج داشته باشد؛ بنابراین سعی شده شخصیت‌های این نمایش خودشان باشند و به سمت تیپ خاصی نروند و در واقع این شخصیت‌ها به نوعی نمایندگان انسان‌هایی هستند که شاید در شرایط سخت مجبور به انتخاب‌های دشوار شوند.

شیوه اجرایی این نمایش را می‌توان مهمترین عنوانی قلمداد کرد که تمامی جزئیات را در اختیار دارد تا از این راه شخصیت‌ها با اتفاق‌های دراماتیک همراه شده و روایتی که در آن کنش و واکنش‌ها در لحظه تغییر می‌کنند را به تصویر بکشد. آیا این کنش از سوی نویسنده و کارگردان نشان دهنده آن است که بازیگر‌ها به طور کامل تحت تاثیر فضا و محیط قرار دارند؟

شخصیت‌های این نمایش بدون شک درگیر یک فضا هستند که انتخابی ندارند و اگر انتخابی در اختیار دارند تعریف واکنش به فضایی است که به آن‌ها تزریق شده و به انتخاب‌هایی دچار می‌کند. ما هر شخصیت را در یک اتفاق قرار می‌دهیم و آن اتفاق است که سبب می‌شود شخصیت از خود واکنشی نشان بدهد و نسبت به همان واکنش درام اثر پیش می‌رود. درامی که در پایان شاید آن اتفاقی می‌بینیم که از پیش تعیین شده است.

علت آنکه در طول مدت نمایش مخاطب دقیقا نمی‌داند که زمان به گذشته یا آینده می‌رود چیست؟ موجی که در خارج از محیط زندگی شخصیت‌ها وجود دارد که آن‌ها دائم از آن حرف می‌زنند معرف چه اتفاق یا تعریفی است؟

باید اشاره داشته باشم که در این اثر تعریف خاصی از نوج ارائه نمی‌شود، شاید موج الکترومغناطیس، آب، اقتصادی و.. باشد. قصدمان در واقع آن است که مخاطب بتواند تصمیم خود را مقابل این موج بگیرد، اما بی‌شک این موج که از آن صحبت می‌شود باعث شده است جهان بیرونی این خانواده رو به نابودی سوق پیدا کند و آن‌ها هر مرتبه که در معرض موج قرار می‌گیرند حافظه خود را از دست بدهند.

تصور می‌کنید فضاسازی این اثر که در آن زمان، مکان و برون‌ریزی شخصیت‌ها هم راستای یکدیگر پیش می‌روند چه مزیت‌هایی برای ساختار اصلی و دراماتیک بودن آن به همراه دارد؟ آیا این تصمیم گویای تسلط محتوا و فرم بر جزئیات است؟

ما در این اثر سعی داشته‌ایم در پاکیزه‌ترین و نزدیکترین حالت ممکن جهان بی‌مکان و زمان خود را دارای مکان و زمان اختصاصی اثر کنیم، یعنی آنکه از نظر طراحی صحنه و لباس، آکسسوار یک همخوانی به وجود آید که شاید این نمایش در محیط لازمان و لامکان سپری می‌شود، اما در جایگاه خود یک زمان واحد را تعریف می‌دهد. حال این همسان شدن در ایجاد محیط دراماتیک برای مخاطب تاثیر دارد و او را با فضایی که مدنظر ما قرار دارد هم راستا کند. در واقع تلاشمان این بوده که مخاطب با یک اتفاق منسجم بصری هم مسیر با کارگردانی، متن و بازی‌ها روبرو شود.

صحنه نمایش به شکل داینامیک طراحی شده که در آن موسیقی زنده همخوانی بسیار کارآمد است که جهان شخصیت‌ها را به گونه‌ای هدایت می‌کند که روایت با خرده پیرنگ‌های خود از ابتدا تاثیر مستقیم بر ذهن مخاطب دارد. لزوم این هم راستایی چیست؟ آیا این موضوع به زیبایی‌شناسی اثر مربوط است یا تعادل بین فضای اثر و باورپذیری؟

باید بگویم در هر اثری با پدیده‌ای به نام جذابیت و زبیایی‌شناسی روبرو خواهیم بود که برای هر مخاطب مهم است. اما داینامیک بودن صحنه نمایش و دلیل اصلی طراحی آن معرف عدم تعادل جهان نمایش «کرونوس» است. عدم تعادلی که در شخصیت‌ها باعث می‌شود آن‌ها انتخاب‌های داشته باشند که در لحظه رخ می‌دهد و آن لحظه همه چیز در حال تغییر است. تغییری که سبب خواهد شد در لحظه بعد آن‌ها از انتخاب خود پشیمان شده و در انتخاب بعدی خود تصمیمی راسخ بگیرند؛ لذا با این کارکرد ما تعادل فضا و درک محیز دلیلی بر این داینامیک بودن صحنه می‌دانیم.

در نمایش «کرونوس» شما در مقام نویسنده تاثیراتی از فیلمساز‌های مطرح جهان داشته‌اید که بعد زمان در آثارشان بسیار مورد استفاده است و از سوی دیگر بعنوان کارگردان نمایش دیدگاه خود را اعمال می‌کنید. حال این تلاقی بر چه مبنا به شکل منسجم در نهایت پیش روی مخاطب قرار گرفته است؟

الهام گرفتن از کارگردان‌های مختلف جهان اتفاقی است که اگر بتوانم از آن‌ها به درستی استفاده نمایم نه تنها اتفاقی بدی نخواهد بود، بلکه اتفاق بسیار مبارک و خوبی است. البته که این الهام گرفتن نباید به سمت الگوبرداری قدم به قدم پیش برود. بله، در متن این اثر شاید الهام گرفته‌ام از یکسری نویسندگان و کارگردان‌های جهان، اما در کارگردانی عنوانی را از تمام این فیلم‌ها و اتفاق‌ها لحاظ کرده‌ام. اتفاق این نمایش شاید بتوانم بگویم تجربیات نویسندگان و کارگردان‌های مختلف جهان است و تجربه بنده بعنوان یک کارگردان ایرانی است که در هیچ جای جهان ندیده و شاید تصوری فانتزی از جهان آینده داشته باشد.

گفتگو از کیارش وفایی

بامداد این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
معرفی هیات انتخاب طرح و ایده نمایش‌های محیطی و میدانی جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر | عکس
دبیرخانه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» هیات انتخاب طرح و ایده‌های بخش نمایش‌های محیطی، میدانی (خیابانی) را معرفی کرد.
» معرفی هیات انتخاب طرح و ایده نمایش‌های محیطی و میدانی جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، دبیرخانه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» پس از اعلام هیات انتخاب متون بخش مسابقه صحنه و مسابقه نمایش‌های کوتاه، در بخش سوم این دوره از جشنواره، شیرین بزرگمهر (مترجم، مدرس، نویسنده و پژوهشگر)، محمودرضا رحیمی (مدرس، نویسنده، کارگردان و بازیگر)، حمید پورآذری (کارگردان و بازیگر) را به عنوان هیات انتخاب طرح و ایده‌های بخش نمایش‌های محیطی، میدانی (خیابانی) معرفی کرد.

بر همین اساس، پس از ارزیابی آثار رسیده توسط هیات انتخاب، نتایج این بخش در دهه اول تیرماه سال جاری اعلام خواهد شد.

بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر «فتح خرمشهر» در چهار بخش مسابقه نمایش‌های صحنه، مسابقه نمایش‌های کوتاه، مسابقه نمایشنامه‌نویسی و نمایش‌های محیطی،میدانی (خیابانی) به دبیری حمیدرضا آذرنگ، آبان ماه سال جاری در منطقه آزاد اروند برگزار می‌شود

آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایشنامه‌خوانی بانی بنوک i
مجموعه نمایشنامه خوانی های "روایت حماسه" در تماشاخانه سرو برگزار می شود
» "بانی بنوک" ، امروز در تماشاخانه سرو
... دیدن متن »

انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس مجموعه نمایشنامه خوانی های روایت حماسه را در تماشاخانه سرو برگزار می کند.

به گزارش روابط عمومی انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس سلسله نشست های نمایش نامه خوانی با محوریت داستان های دراماتیک  براساس زندگی شهدای دفاع مقدس توسط انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس و براساس نمایشنامه های تولیدشده توسط این انجمن برگزار می شود.

این برنامه که با عنوان روایت حماسه برگزارخواهد شد در نخستین بخش خود به چهار نمایشنامه "بانی بنوک" نوشته "سعید تشکری"،"6410"نوشته "محسن عظیمی،"ریحانه دربازی دراز آواز   می خواند" نوشته "علیرضا حنیفی" و "ازلوطی های چاله سیلابی تا..."نوشته "اعظم بروجردی"می پردازد.

اولین نمایشنامه خوانی این مجموعه نیز امروز برگزار خواهد و نمایشنامه بانی بنوک با محوریت شهید حسین املاکی به کارگردانی سیدمهدی سجادپور در تماشاخانه سرو و از ساعت ۱۹.۳۰ و پس از اجرای نمایش ایستاده روی خط استوا ، با حضور علاقمندان خوانش خواهد شد.

تماشاخانه سرو انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس به عنوان مرکز تخصصی نمایش‌های ارزشی با مضامین انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و مقاومت، با ظرفیت ۱۵۰ نفر در خیابان آیت الله طالقانی، نرسیده به تقاطع خیابان شهید مفتح، جنب ایستگاه مترو طالقانی قرار دارد

آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش مرغ دریایی من i
ترپلف «مرغ دریایی من» مشخص شد
» "امیرحسین فتحی" به نمایش جدید "کیومرث مرادی" پیوست
... دیدن متن »

نمایش «مرغ دریایی من» تولید تازه کمپانی تئاتر امید ایران بازیگران خود را شناخت.

با انتخاب شدن "امیرحسین فتحی" در نقش «ترپلف»، فهرست بازیگران «مرغ دریایی من» کامل شد.

آخرین حضور " امیرحسین فتحی" در صحنه تئاتر، به بازی در نمایش «بینوایان» به کارگردانی حسین پارسایی باز می گردد.
فتحی پیش از این در نمایش‌های "بالابرغذا" و "رئال مادرید ١١ بارسلونا ١" به ایفای نقش پرداخته است.

در این اثر نمایشی یازده بازیگر به ایفای نقش می‌پردازند که اسامی آنها به شرح زیر اعلام می گردد:
شبنم مقدمی، امیرحسین فتحی، زهرا بهروزمنش، رضا داودوندی، پانته آ قدیریان، وحید رزاقی، آرمیتا فروزنده، محمد مسگری، محیا صدرزاده، محمد حبیبی، بهزاد خلج از جمله بازیگرانی هستند که در نمایش «مرغ دریایی من» بروی صحنه خواهند رفت.

به گزارش روابط عمومی نمایش، کیومرث مرادی نمایش‌نامه «مرغ دریایی من» را که بر اساس نمایشنامه «مرغ دریایی» اثر آنتوان چخوف به نگارش در آورده، پس از ۶ ماه تمرین در مردادماه ۹۸ در تماشاخانه ایرانشهر بروی صحنه می برد.

زمان پیش فروش بلیت نمایش «مرغ دریایی من» به زودی اعلام می‌شود. 

عکس‌ خبر از پریچهر ژیان

آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کرونوس i
مدیرکل مرکز هنرهای نمایشی به تماشای کرونوس نشست | عکس
اثری بدیع در تاریخ تماشاخانه‌های خصوصی
» مدیرکل مرکز هنرهای نمایشی به تماشای کرونوس نشست
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی گروه تئاتر سه گانه، شهرام کرمی مدیر کل هنرهای نمایشی شامگاه دیروز به تماشای نمایش کرونوس به نویسندگی و کارگردانی علی صفری نشست.

 

وی این اثر را مبدعانه و گامی نو در تئاتر ایران دانست و از خلق موقعیتی دراماتیک و کامل با تمام جزئیات در یک تماشاخانه خصوصی تقدیر کرد.

 

نخستین هفته از اجرای نمایش کرونوس با حضور هنرمندانی همچون سید محمد مساوات، افشین هاشمی، عبدالرضا زرین کوب همراه بوده است.

 

حسین منفرد، کوروش شاهونه، میلاد آریافر، ابراهیم ناییج، علیرضا گلدهی، امیرعلی گودرزی و رها حاجی زینل بازیگرانی هستند که در نمایش کرونوس به ایفای نقش می پردازند.

 

«کرونوس» روایتی از پیچیدگی زمان و تلاش انسان برای بقا در سال ۳ هزار میلادی است، این نمایش تجربه تازه صفری پس از آثاری همچون «آشویتس زنان»، هجوم»، «آخرین نبرد» و «مربع» به عنوان نویسنده و کارگردان است.

 

این نمایش ۱۹ خرداد ماه تا ۱۹ تیر ماه سال جاری در عمارت نمایشی نوفل لوشاتو روی صحنه خواهد رفت، علاقمندان می‌توانند برای تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه نمایند.

 

 

علی ژیان این را خواند
نیلوفر ثانی و آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خسارت ۵۰ هزار یورویی کودک سه‌ساله به موزه‌ای در سوئیس | عکس
» خسارت ۵۰ هزار یورویی کودک سه‌ساله به موزه‌ای در سوئیس
... دیدن متن »

یک دختربچه سه‌ساله که همراه والدینش از گالری هنری بازل سوئیس دیدن می‌کرد، قانون «لمس ممنوع» را زیر پا گذاشت و بر اثر برخورد اتفاقی با یک اثر هنری، آن را شکست.

به گزارش روزنامه «آرت»، این اثر مجسمه یک مگس، هنر دست «کاتارینا فریچ» هنرمند آلمانی بود که بر اثر برخورد کودک، از روی پایه افتاد و بال های مگس از بدن جدا شد. مجسمه این مگس سیاه رنگ با بال های سفید، در گالری هنر بازل به ارزش ۵۰ هزار یورو معادل ۵۶ هزار دلار به فروش گذاشته شده بود.

این اولین بار نیست که یک اثر هنری به دست یک کودک از بین می رود. سال گذشته نیز یک مجسمه به ارزش ۱۳۲ هزار دلار در آمریکا بر اثر برخورد کودکی به آن شکست. همچنین یک مجسمه شیشه‌ای در موزه شانگهای از دست یک پسربچه افتاد و کودکی در تایپه نیز نقاشی «پائولو پورپورا» نقاش ایتالیایی را سوراخ کرد.

افراد بزرگسال نیز به آثار هنری خساراتی وارد کرده اند. گالری هنر لس آنجلس در سال ۲۰۱۷ شاهد حادثه هولناکی بود که در جریان آن یک مراجعه کننده زن در حالی که ژست عکس می گرفت، به ردیفی از مجسمه ها برخورد و این آثار هنری را نقش بر زمین کرد.

منبع: ایرنا

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
افشین هاشمی با «هملت، شاهزاده اندوه» به صحنه می‌رود | عکس
شنبه ۱ تیر در شهر رشت؛
» افشین هاشمی با «هملت، شاهزاده اندوه» به صحنه می‌رود
... دیدن متن »

نمایش «هملت، شاهزاده اندوه» نوشته محمد چرمشیر، با کارگردانی محمد عاقبتی و بازیِ افشین هاشمی، شنبه ۱ تیر در مجتمع خاتم‌الانبیای شهر رشت روی صحنه می‌رود.
به گزارش مشاور رسانه‌ای این نمایش، محمد عاقبتی قصد دارد نمایش «هملت، شاهزاده اندوه» با بازی افشین هاشمی را که پیش از این اجراهای موفقی در داخل و خارج کشور داشته است، شنبه ۱ تیرماه ۱۳۹۸، در ۲ نوبت ۱۸ و ۱۹:۳۰ در سالن رحمدل مجتمع خاتم‌الانبیای شهر رشت روی صحنه ببرد.

نمایش «هملت، شاهزاده اندوه» بازخوانی محمد چرمشیر از «هملت» اثر ویلیام شکسپیر است و اولین بار ۱۰ سال پیش در فستیوال مونولیو روی صحنه رفت. این اثر به‌ تازگی تور جدید اجراهای خود در آمریکا را به پایان رساند و اجراهای محدودی نیز در تهران داشت که با استقبال منتقدان و مخاطبان تئاتر همراه بود.
نمایش «هملت، شاهزاده اندوه» در شهر رشت، فقط در۱ روز ۲ اجرا خواهد داشت و تمدید نخواهد شد.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از:
مجری طرح: رها جهانشاهی
موسیقی: بخشی از آلبوم «شهر خاموش» اثر کیهان کلهر
طراح نور: علی کوزه‌گر
طراح گرافیک: صالح تسبیحی
عکاس: رضا قاضیانی، احسان مطوری
دستیار کارگردان: نادر مقدم
ساخت تیزر: مهدی جواهریان
فضای مجازی: امیر قالیچی‌ها

۲ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش نان i
اجرای نمایش «نان» در تالار حافظ | عکس
نمایش «نان» از بیست و ششم خرداد در تالار حافظ روی صحنه می‌رود.
» اجرای نمایش «نان» در تالار حافظ
... دیدن متن »

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل بنیاد رودکی، نمایش «نان» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی نصیر ملکی‌جو از ۲۶ خرداد ساعت ۱۹:۱۵ در تالار حافظ اجرا می‌شود.

داستان این نمایش در مورد انسانهایی است که درگیر کسب درآمد هستند و ….
بازیگران این نمایش (به ترتیب حروف الفبا): آزاده احمد آبادی، سارا پهلوانی، هلیا خورشیدی، زهرا سلیمیان، مهسا شیخی، حسین مهدوی هستند.

دیگر عوامل اجرای این نمایش عبارتند از مجری طرح: آزاده احمدآبادی، مدیر تولید: ایمان یزدی، مشاور پروژه: محمد قدس، دستیار کارگردان و برنامه ریز: زهرا سلیمیان، منشی صحنه: سماء اکبری، طراح صحنه و آکسسوار: نصیر ملکی جو، مشاور طراح صحنه و آکسسوار: نوید سیمبر، ساخت دکور: محمد طاهربخش، بنیامین کشاورز، سید علی اصغر اسلامی، ساخت آکسسوار: الناز عزتی، مینا رمضانی، نسیم یاقوتی، طراحی و ساخت ماسک: هادی عرب نرمی، طراح لباس: سمانه احمدی مطلق، دستیار صحنه و لباس: فاطمه صفیری، دوخت لباس: رکسانا دهری، سمیه خواسته، طراح موسیقی: فواد قمشه ای، طراح پوستر: کمال کچوئیان، ساخت تیزر: مصطفی قاهری، مدیر تبلیغات: مریم شریعتی، روابط عمومی و تبلیغات: گروه هنری پژواک عکاسان: ساره سرلک، مهسا عظیمی.

علاقه مندان جهت تهیه بلیت می توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

۲ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش پروانه الجزایری i
 نمایشی برآمده از اجتماع یا روایتی گسسته از جهان خطی | عکس
پروانه الجزایری در نگاه منتقدان کانون ملی:
» نمایشی برآمده از اجتماع یا روایتی گسسته از جهان خطی
... دیدن متن »

نمایش پروانه الجزایری نوشته پیام لاریان و کار و طراحی سعید حسنلو در دوشنبه های نقد تئاتر با توجه و تامل دو منتقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران واقع شد و یکی به لحاظ برخورد با قصه و دیگر در مواجهه با اجتماع توانسته اند برآیندی مطلوبی از یک تئاتر را به صحنه بیاورند.
به گزارش کانون ملی متقدان تئاتر ایران، در این نشست که شامگاه دوشنبه 27 خرداد در تالار هامون برگزار شد، پیام لاریان در مورد نگارش و ایده متن با اشاره به پشت صحنه یک فیلم سینمایی که با بچه های انجا به طریقی می خواسته اند وقت شان را پر کنند شروع می کردند به ادای هنرپیشه های اصلی را درآوردن که برخی نام ها از همان بازیگران به این متن راه یافته است.
این نمایشنامه نویس در ادامه گفت: زمانی که در پشت صحنه فیلمی بودم تصمیم به نوشتن اتفاق های آنجا کردم. البته به صورت سرگرمی و بعدها به طور جدی شروع به نوشتن طرح کرد و تا آنجا که حتی اسامی شخصیت ها از نام بازیگران اصلی آن فیلم برگرفته شده. اما او برای تاثیرپذیری اثر اشاره به فیلم مسافران می کند.لاریان در گفتگویش پایان نمایش را شروعی برای نمایشی جدید می داند و در واقع تفکر برای انسانها که اگر دوباره فرصت زندگی می گرفتند چه می کردند؟ وتفاوت تاتر و زندگی را در این دانسته که اگر انسان به گذشته اش برگردد اما در آن مکان نباشد و شرایط تغییر کرده باشد چه؟ او  می گوید انسان از زمان و احساس تشکیل شده اما اگر رویکرد زمان با انسان پیش نرود انسان چه می شود؟جهان نمایشنامه جمع بندی ست که در خود نمایش اتفاق می افتد و باید همان اتفاق ها در نمایشنامه بیفتد. دنیای لاکانی و هم نشینی زمان ها در نمایش مشهود است. واقعیت و انطباق آن با خیال. حتی با نور معکوس در اجرا دیده می شود.
سعید حسنلو که بیشتر و پیش تر در حوزه طراحی صحنه کار کرده، خودش را مثل هر تئاتری می داند که در ابتدا از بازیگری آغاز کرده اند، بعد کارگردانی کرده و سرآخر طراحی صحنه را تجربه کرده است. او اولین اثر کارگردانی شده خود را به نام رویای شیشه ای در تالار محراب 11سال پیش به روی صحنه برده و اکنون پروانه الجزایری که از ابتدا پیام لاریان طرح را برای او توصیف و به اصرار او نوشته.
رفیق نصرتی، منتقد و مدرس دانشگاه در مورد سلیقه شخصی خود گفت که با تئاتر قصه گو ارتباط خوبی برقرار نمی کند. او اشاره به تاتر اروپا کرد که از قرن بیستم از قصه به خاطر سیاست گریزی و اینکه امر سیاسی در قصه مخدوش می شود و البته دوباره در این روزگار، به قصه با مارتین مک دونا برمی گردند. او در مورد متن و اجرا و شباهتها و تفاوتهای آن دو گفت: بسته به کارگردان و دیدگاه او، ما می توانیم تفاوتهای عمیقی بین متن و اجرا ببینیم و الزاما نیازی به تمامی دستورهای صحنه در اجرا نیست. او اضافه کرد: کارگردان خوب، کارگردانی است که بدون تغییر در متن، تفسیر جدیدی از آن را ارائه دهد.
نصرتی شیوه قصه پردازی پیام لاریان را مبتنی بر روایت مدرن (روایتی گسسته از جهان خطی) می داند و لاریان را نویسنده ای مدرن می شمارد. اسلوب متن بر اساس چند جوان است که برای گردش به خارج از شهر رفته اند اما تلخ ترین بخش ماجرا این است که یکی از دوستانشان به طرز گروتسک وار می میرد و دیگر از خواب بیدار نمی شود. بن مایه ماجرا ساده اما نوع پرداخت به پیرنگ پیچیده است.  هر اتفاق صحنه را ما شاهد دو بار دیدن هستیم یک بار اصل واقعیت و روایت را می بینیم و بار دیگر وارونه آن اتفاق را گویی در آینه می بینیم، همان خیال راوی. او صحنه ای را که دو رفیق پسر بعد از مرگ رفیقشان می خواهند سیگار بکشند، بسیار ظرافتمندانه و قهارانه می داند زیرا آنها می فهمند سیگار، سیگار بابک ( شخصی که می میرد) است. این منتقد این مسئله را متفاوت و منحصر به فرد نویسنده اثر می داند. او در مورد نظر بعضی از مخاطبان که نمایش را مشابه با فیلم درباره الی دانستند، گفت: نمی شود این را پذیرفت زیرا آدم های قصه طبقۀ متوسط هستند و در آنجا نیز گروه جوانی از طبقۀ متوسط جامعه به تفریح می روند اما در اینجا قصه دیگری هست.  به عقیده او، نریشن در نمایش مرز بین درام و داستان کوتاه و روایت را مخدوش می کند و اما نقطه مشترک نمایشنامه های پیام لاریان نریشن است. البته نریشن با صدای زن را به صدای مرد ترجیح می دهد زیرا صدای مرد ما را به سمت شخص خود پیام لاریان، نویسنده سوق می دهد اما نریشن با صدای زن با این دیدگاه فاصله می گذارد.
نصرتی در اجرا، دیدگاه نور و ضد نور را مناسب دانست. زیرا نور زبان جهانشمول دین، برای نشان دادن هستی و ابدیت است. این مدرس دانشگاه، انتخاب بازیگران را خوب دانست اما هدایت بازیگران توسط کارگردان به خوبی صورت نگرفته است؛ زیراکه بازیگری در تمام اجراها و نقش هایش یک جور راه رفتن دارد یا واکنش های بازیگر دیگر که یادآور نقش دیگر او در دیگر نمایش است؛ اینها را وظیفه کارگردان است که آنها را کمی با شخصیت هایشان عجین سازد. در مجموع رفیق نصرتی که دو بار به تماشای پروانه های الجزایری نشسته و یکبار بدون پیش داوری بوده و بار دوم به هوای نقد، از این نمایش لذت برده است.
رضا آشفته، منتقد، تئاتری را در ایران تئاتر دانست که با هر شکل و فرمی در نهایت مرتبط با مردم این روزگار و برقراری نسبت های درست با زندگی و اجتماع باشد و کاری که نتواند این نسبت های درست را برقرار کند حتما کپی یا ترجمان کارهای بیگانه هست و یا درواقع بدون داشتن ریشه و اصالت به دنبال ارائه یک اثر ادا و اطواری است که هیچ ربطی به مخاطب اینجایی ندارد. او در ادامه اشاره کرد که این جوان ها قابل درک و لمس اند و معلوم هست که از همین مردم و اجتماع اند و هر کدام هم درد و تراژدی خود را به همراه دارد بنابراین در نهایت نیز آنچه را به چالش می کشند، به امری مشهود، عینی و قابل باور تبدیل خواهد شد و این همان تئاتری برآمده از میان اجتماع است و اتفاقا فرم و شکل خودش را از همین جا وام می گیرد بنابراین به امری قابل درک و حتی آگاه کننده و موثر تبدیل خواهد شد.
این پژوهشگر در ادامه به گسست روابطی اشاره کرد که به گونه ای ما را نسبت به برهم ریختن روابط اجتماعی حتی در نزدیک ترین روابط که می تواند روابط دوستانه و زناشویی نیز باشد چنین چیزی قابل مشاهده است. اینها هم آدمهایی هستند که دچار گسست شده اند و یا در آستانۀ آن قرار دارند چنانچه مهرداد در زمان فیلمسازی متوجه همسرش نرگس که باردار بوده نشده است و او نوزادش را مرده به دنیا می آورد و حالا دچار توهم بارداری است و مهرداد به ستوه آمده از این حس و حال و نگاه و


 تمسخر دیگران... فواد می خواهد به آلبانی برود و معلوم نیست که جایی برای برگشت یا بردن مهرگان (مهری) هم هست... آرش و نینا به خاطر اتفاقات پیش روی در آغاز دوستی دچار دور افتادگی می شوند... و بابک از سر تنهایی و حرمان غصه دار است و مثل پروانه های الجزایری از جمع کنده می شود و در تنهایی اش و در خواب عمیق دچار ایست قلبی و سکته می شود و حالا این جمع بنابر حس و حال واژگون به دنبال برگرداندن بابک به دنیای پیش رویشان هستند.
 آشفته معتقد است که در صحنه نهایی که بازگشت بابک به نوعی رویا هست و نور حالت اکسپرسیون می گیرد، این لحظه غایی باید از همان ابتدای نمایش در نورپردازی لحاظ شود چون ما در واقع داریم در تئاتر یک رویا را در دو وضعیت کمدی و تراژدی مطرح می کنیم، این نور تخت برای این دو وضعیت شاد و اندوهبار جوابگو نیست و باید برای تمایز این دو، نور به خدمت گرفته شود و از سوی دیگر نیز رسیدن به وجوه اکسپرسیونیستی ماجراها و شخصیت ها نیز باید در لحظاتی با نور ویژه خود طراحی شود چون در نهایت به یک رویا می رسیم که توش و توان تئاتر هست هر چند در زندگی واقعی نیز این رویای نامیرا بودن عزیزان برای برخی اتفاق می افتد.
پروانه الجزایری» نوشته پیام لاریان و کارگردانی سعید حسنلو از ۲۵ اردیبهشت ماه در سالن هامون (باران سابق) با مدیریت هادی حجازی فر روی صحنه می‌رود. «پروانه الجزایری» برنده تندیس بهترین نمایشنامه از سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر و برگزیده مسابقه تئاتر صحنه‌ای ایران دو در بخش بهترین نمایشنامه است. امیراحمد قزوینی، گلنوش قهرمانی، مهسا ایرج پور، محمد علیمحمدی، فرانک کلانتر، افشین زمانی و مجتبی پیرزاده بازیگران این اثر نمایشی هستند.

۲ روز پیش، سه‌شنبه
گلبرگ کامروز(گافکا) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پایان ترم بهار ۱۳۹۸ موسسه پرسش با درسگفتاری درباره کارل مارکس | عکس
» پایان ترم بهار ۱۳۹۸ موسسه پرسش با درسگفتاری درباره کارل مارکس
... دیدن متن »

عادل مشایخی از روز پنجشنبه ۳۰ خردادماه ۹۸ ساعت ۱۶ دوره جدید درسگفتارهای خود در موسسه پرسش را با عنوان " مقدمه ای بر خوانش سرمایه مارکس: سرمایه به مثابه ماشین انتزاعی (۳)"  آغار می کند.

این درسگفتار که در ادامه درسگفتارهای مشایخی درباره کاتب سرمایه اثر کارل مارکس است، سعی در واکاوی مفهوم سرمایه نزد مارکس و تطبیق آن با وضعیت امروز جهان دارد.

علاقمندان برای کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در این درسگفتار ها می توانند با شماره های روابط عمومی موسسه پرسش ۸۸۸۲۲۰۱۰-۸۸۸۳۷۶۴۷ تماس گرفته و یا به وبسایت پرسش مراجعه کنند. موسسه پرسش در خیابان قادم مقام فراهانی_ پایین تر از خیابان استاد مطهری- کوچه شبنم- پلاک ۳ واقع شده است.

۲ روز پیش، سه‌شنبه
لیلى شجاعى این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش عاشقانه‌های خیابان i
تئاتری تعاملی در میان حضور پرشور مخاطبان افتتاح شد | عکس
«عاشقانه‌های خیابان» مکانی امن برای خودروایتگری
» تئاتری تعاملی در میان حضور پرشور مخاطبان افتتاح شد
... دیدن متن »

اکبر رجبی مشهود؛ مدیرعامل جمعیت «طلوع بی‌نشان‌ها» اعلام کرد که قشر آسیب‌دیده جامعه ما، حرف‌های زیادی برای گفتن دارند اما نمی‌دانند کجا و کی می‌توانند حرف‌های خود را بزنند. اگر این افراد به سالن نمایش بیایند و با فضای تعاملی کار آشناتر شوند، داستان زندگی آن‌ها در کنار نمایش به‌صورت مستقیم بیان می‌شود و مردم واقعیت جاری در نمایش؛ یعنی این نکته که دست‌فروشان حق عاشق شدن، حق دیده شدن و حق زندگی کردن دارند، را بیشتر و بهتر درک می‌کنند.

به گزارش روابط‌عمومی گروه تئاتر «ب»، نمایش «عاشقانه‌های خیابان» با کارگردانی شهرام گیل آبادی دوشنبه؛ 27 خردادماه ساعت 21:15 در میان شکوه استقبال تماشاگران روی صحنه رفت تا دوره اجرایی خود را در سالن استاد سمندریان آغاز کند. این نمایش که با شیوه‌ای تعاملی اجرا می‌شود و به مسائل و معضلات زنان دستفروش روی صحنه رفته است، با حمایت تماشاگران عزیز و همکاری و مشارکت مخاطبان مواجه شد و خودروایت‌گری که یکی از مهم‌ترین ارکان این اثر است، به وقوع پیوست تا مخاطبان این نمایش، صرفا تماشاگر نباشند و با قلبی آسوده‌تر سالن نمایش را ترک کنند.

«عاشقانه‌های خیابان» روایتی خاص از زندگی پیچیده و دشوار زنان دست‌فروش در خیابان‌ها و مترو است.

اکبر رجبی مشهود؛ مدیرعامل جمعیت «طلوع بی‌نشان‌ها» که در نخستین اجرای «عاشقانه‌های خیابان»، به تماشای این اثر نشسته بود، درباره مختصات نمایش، گفت: قشر آسیب‌دیده جامعه ما، حرف‌های زیادی برای گفتن دارند اما نمی‌دانند کجا و کی می‌توانند حرف‌های خود را بزنند. اگر این افراد به سالن نمایش بیایند و با فضای تعاملی کار آشناتر شوند، داستان زندگی آن‌ها در کنار نمایش به‌صورت مستقیم بیان می‌شود و مردم واقعیت جاری در نمایش؛ یعنی این نکته که دست‌فروشان حق عاشق شدن، حق دیده شدن و حق زندگی کردن دارند، را بیشتر و بهتر درک می‌کنند.

مدیرعامل «طلوع بی‌نشان‌ها» اجرای «عاشقانه‌های خیابان» را اتفاقی مثبت ارزیابی کرد و گفت: همین‌قدر که مسائل و مشکلات قشری از جامعه مطرح می‌شود و مردم با این مشکلات آشنا می‌شوند، برای من به‌عنوان یک فعال مدنی و فعال اجتماعی رضایت‌بخش است اما با توجه به پتانسیل نمایش و حضور بازیگران بسیار خوب در این اثر، می‌دانم اتفاق‌های بسیار بهتری در راه است.

وی ضمن اعلام این نکته که نمایش «یک‌دقیقه‌وسیزده‌ثانیه» بیشتر به دغدغه‌های او نزدیک بوده است، گفت: آن نمایش درباره معضلات کارتن‌خواب‌ها بود و بیشتر با این مسئله درگیر بودم اما «عاشقانه‌های خیابان»، به موضوعی همه‌گیرتر اشاره دارد و می‌تواند نگاه جامعه ما را نسبت به تعداد زیادی از زنانی که در جامعه ما کار می‌کنند تغییر دهد. درواقع خود من «یک‌دقیقه‌وسیزده‌ثانیه» را بیشتر می‌پسندیدم اما معتقدم جامعه ما به «عاشقانه‌های خیابان» بیشتر اخت شود.

نمایش «عاشقانه‌های خیابان» به کارگردانی شهرام گیل آبادی هر روز به‌غیر از شنبه‌ها ساعت 21:15 در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا می‌شود.

این نمایش همچون اثر قبلی شهرام گیل آبادی؛ «یک‌دقیقه‌وسیزده‌ثانیه» به‌صورت تعاملی اجرا می‌شود و توانست مخاطبان این نوع تئاتر را با خود همراه کند تا روزی به یاد ماندنی برای مخاطبان و گروه اجرایی را رقم بزند.

نمایشنامه این اثر را محمد چرمشیر و بهمن عباس‌پور نوشته‌اند و رضا یزدانی، سیما تیرانداز، الهام پاوه نژاد و ژاله صامتی در آن به ایفای نقش می‌پردازند.

رضا یزدانی در «عاشقانه‌های خیابان» علاوه بر بازیگری، دو قطعه را به‌صورت زنده و به‌همراه گروه موسیقی خود اجرا می‌کند که ترانه‌های این دو قطعه را مهدی ایوبی و عبدالله روا سروده‌اند. علیرضا مهدی زاده؛ نوازنده ساکسیفون، میلاد عدل؛ نوازنده گیتار الکتریک، آرش زمانیان؛  نوازنده گیتار باس و محمد خرمی نژاد؛ نوازنده درامز، گروه نوازندگانی هستند که یزدانی را در این اجرا همراهی می‌کنند.

همچنین هانیه آبله‌کوبها، شیما افتخاری، پردیس پیراهش، تارا رفیعی پور، مریم عبداللهی و مهسا فتوت، گروه بازیگران مواجهه نمایش هستند و شکلی دیگر از روایت را به نمایش بخشیده‌اند.

علاقه‌مندان و مخاطبان می‌توانند بلیت‌های روزهای باقیمانده نمایش «عاشقانه‌های خیابان» را از تیوال تهیه کنند.

ابراهیم حقیقی؛ گرافیست نامدار، مدیر هنری و طراح گرافیک این نمایش است و مرتضی پورصمدی؛ مدیر تصویربرداری، مهدی گودرزی؛ مسئول ویدئوهای تبلیغاتی، آرتا تاری؛ کارگردان تیزر و انیمیشن، مرتضی شمس؛ صدابردار، گروه سازندگان تیزر و جلوه‌های هنری را برعهده دارند.

از دیگر عوامل نمایش می‌توان به آرتین امینی پویا و میلاد شکیبا؛ به‌عنوان تهیه‌کننده، هانیه جوادی منش؛ دستیار کارگردان، شقایق رحیمی راد؛مشاور کارگردان، صادق داوری فر؛ طراحی صدا و ترکیب صدا، امیر پارسائیان مهر؛ مدیر ارتباطات و روابط عمومی، مینا صفار، احمدرضا حجارزاده و مژده دهقانی؛ همکاران بخش رسانه، رضا صبور و گروه «TheaterMarket»، مسئولان بخش تبلیغات مجازی، کیمیا آژیراک؛ مدیر صحنه، بهار نصرآبادی، امیرمحمد صابری، فاطمه گیل آبادی و کردیا کامکاری؛ دستیاران صحنه، یاس سنجری؛ منشی صحنه، مریم قهرمانی زاده؛ عکاس، محمد خسروی؛ مدیر تولید و آرزو آزادپور؛ مدیر بین الملل اشاره کرد.

۲ روز پیش، سه‌شنبه
آقای سوبژه (محمد لهاک) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش هوس و هفت دقیقه i
جواد عزتی «هوس و ۷ دقیقه» را افتتاح می‌کند | عکس
جواد عزتی پرفروش‌ترین بازیگر اکران ۹۷ سینمای ایران، نمایش «هوس و ۷ دقیقه» را افتتاح می‌کند.
» جواد عزتی «هوس و ۷ دقیقه» را افتتاح می‌کند
... دیدن متن »

به گزارش مشاور رسانه‌ای، جواد عزتی پرفروش‌ترین بازیگر سینمای ایران در سال ۹۷، پنجشنبه ۳۰‌ خردادماه با حضور در عمارت نوفل‌لوشاتو نمایش «هوس و ۷ دقیقه» به کارگردانی علیرضا مهران را افتتاح می‌کند. «هوس و ۷ دقیقه» نوشته علی اصغری با نگاهی به نمایشنامه اتوبوسی به نام هوس نوشته تنسی ویلیامز است که از ۳۰ خرداد به روی صحنه می‌رود‌.

در خلاصه داستان «هوس و ۷ دقیقه» آمده: شهلا بعد از هفت سال برای دیدن خواهرش وارد یک شهرک حاشیه‌ای می‌شود، ورود او به این شهرک سرنوشت تلخی را برایش رغم می‌زند...

بازیگران این نمایش به ترتیب ورود به صحنه، مهلقا باقری، لیلا بلوکات، فرزاد حسنی و امیر کربلایی زاده هستند و از دیگر عوامل نمایش «هوس و ۷ دقیقه» می‌توان به تهیه‌کننده: سروش نژادآذر، مشاور کارگردان: هادی حجازی‌فر، جانشین تهیه‌کننده: عرفان پورمحمدی، مدیر تولید: منصور عربی، برنامه‌ریز: حسین متحد، دستیار کارگردان: رحمت عنایت، مدیر صحنه: امین آقایی، منشی صحنه: فاطمه دولتخواهی، دستیار صحنه: سجاد مشرفی، گریم: زینب دهقانی، عکاس: رضا جاویدی، طراح پوستر و بروشور: محمد موحدنیا، آهنگساز: مبینا چاپی، نوازنده: مینا حسن‌خانی و مشاور رسانه‌ای: مهدی سلیمانی برچلویی اشاره کرد.
طراحی پوستر این نمایش را محمد موحدیان برعهده دارد

نمایش «هوس و ۷ دقیقه» از تاریخ‌ ۳۰ خرداد لغایت ۲۹ تیر هر شب ساعت ۲۲:۳۰ در عمارت نوفل‌لوشاتو به روی صحنه خواهد رفت.

۲ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کرونوس i
 سرگردانی بر دروازه زمان، انسان گرگ انسان است | عکس
یادداشت یعقوب احمدوند روزنامه آرمان امروز
» سرگردانی بر دروازه زمان، انسان گرگ انسان است
... دیدن متن »

نمایش کرونوس با محوریت قرار دادن موضوع زمان، جستاری متفاوت از فلسفه هابز که به نوعی پرداختن به آن در مقوله تئاتر تازگی دارد را به نمایش می گذارد، هابز در مجموعه مقالات خود تاکید ویژه بر وجود شناسی داشته و انسان را همواره در کشاکش مشکلات مورد ارزیابی قرار می دهد.

شخصیت‌های نمایش کرونوس به همین طریق در میانه راه بشریت ایستاده و در برخوردی موازی میان دو عنصر زمان و تلاش برای زیستن رو به جلو می روند، کرونوس را می توان از ابعاد مختلفی مورد ارزیابی قرار داد که محوریت قرار دادن فلسفه هابز بخشی از این نگاه است.

در بخشی از مقالات هابز به مقوله انسان، گرگ انسان است پرداخته شده است، البته محوریت این مطلب به نمایشنامه از "پلوتس" باز می گردد اما هابز این موضوع را بسط و گسترش قرار داده و موضوعی به نام شقاوت در عصر جدید را بررسی می کند.

در بخشی دیگر هابز به مقوله اطاعت از یک پیشوای فرضی می پردازد، فردی که بنا بر قدرت خود باعث به وجود آمدن نظامی منعفل از سوی رعیت می شود، شخصیت های نمایش کرونوس در اوج تکاپو و تلاش برای بقا به طور واضح رعیت هایی هستند که خیال انتخاب به سرشان زده بی آنکه بدانند بازیچه زمان شده اند.

در این نوع طبقه بندی که در نمایش کرونوس نیز وجود دارد بنا بر قوانین نوشته و نانوشته رعیت که در این نمایش اعضای خانواده هستند لزوما باید برای رفاه، بقا و آسایش دیگری تلاش کنند و راه این تلاش تنها از طریق مشاورت با فرد راس خانواده ممکن است، اما درست در لحظه ای که تمامی افراد انتظار حمایت از همان راس را دارند ورق برگشته و وی تنها برای بقا و ادامه خود انتخابی کاملاً غریزی انجام می دهد.

از سویی کرونوس در بخشی از زیر لایه های خود اشاراتی مذهبی را نیز به چالش کشیده و زیرکانه و شاید برای پنهان کردن این دیدگاه نام خاندان حضرت نوح (ع) را برای شخصیت ها انتخاب می کند، انتخابی که به راحتی و با جستجویی گذرا می تواند در شجره نامه نوح پیامبر آن را جستجو کرد.

مباحث مطرح شده در کرونوس فارغ داستان یک خطی تلاش یک خانواده برای فرار از وضعیت بحرانی نیاز به تامل و تعمق بیشتری دارد و به همین دلیل این اثر از آن دسته آثاری است که مخاطب باید از ابتدا تا انتها تمامی گفت‌وگوهای موجود در آن را دنبال کند.

هر کلام و گفت و گو تعمداً از سوی نویسنده دارای کلیدواژه ای برای رمزگشایی در آینده اثر و لحظات پایانی است، به طور مثال همین نامگذاری خاندان نوح بر شخصیت ها و ترس آنان از موجی که در راه است، نشان از نشانه گذاری درست آراکائیک اثر دارد، نشانه گذاری که اصراری هم بر آن نشده است.

بحران اصلی نمایش کرونس اما چیست؟ هر لحظه از نمایش مخاطب به هوای یک بحران تازه جهت فکری خود را عوض می کند اما به واقع بحران اصلی در کجای داستان شکل می گیرد؟، همواره در بخش های مختلف نمایش صحبت از موج به میان می آید اما هیچگاه به طور دقیق گفته نمی شود که این موج چه نوعی از امواج است، شاید از منظر خانواده حضرت نوح (ع) موج آبی بزرگ باشد، شاید موجی الکترومغناطیس یا گرمایشی که در میان صحبت های کاراکتر پدربزرگ کمی رمزگشایی می شود.

شاید به عمد و شاید سهواً اشاره ای دقیق به موج نشده اما این عدم بیان دقیق هم در جای خود به مخاطب این امکان را می دهد که موج ویرانگرش را خودش انتخاب کند، موجی که جهان را به نابودی کشانده و خانواده نامبرده در نمایش از آن جان سالم به در می برد.

یکی دیگر از اشاراتی که شاید باید بیشتر به آن پرداخته می شد مقوله آینه است، در اثر اشاراتی کوتاه به آینه شده اما استفاده از آن به عنوان عاملی برای یادآوری گذشته شاید انتخابی درست بوده است، اینکه آینه برای بشریت بیش از یک عنصر زیبایی شناسانه امری خود آزار دهنده است، ابزاری که بشر را به یاد گذشته شیرین خویش می اندازد و در عین حال به ناامیدی از وضعیت حاضر سوق می دهد.

حال به روایت اساطیری کرونوس باز می گردیم، یکی از خدایگان که سر آخر توسط فرزند خویش به قعر جهنم (تارتاروس) فرستاده می شود، وی در این نمایش تنها بر عنصر زمان تسلط داشته و کمی از توانایی های دیگر اساطیری اش تحت الشعاع قرار می گیرد، کاراکتر کرونوس در این نمایش لحظه به لحظه در حال تجزیه و تحلیل اتفاقات است و با وجود آگاهی از گذشته، حال و آینده همواره دستخوش تغییراتی می شود که از ابعاد هابزی متن بر می آید.

شخصیت کرونوس در این نمایش مخاطب را گاها یاد سیزیفی می اندازد که به جای سنگ آینه دست گرفته و هر لحظه برای رسیدن به عدن یا لحظه شروع تلاش می کند، تلاشی که مطمئناً برای وی بیش از لذت رنج به همراه دارد.

شخصیت کرونوس در این نمایش در لانه ای زندگی کرده و در میان چندین شکارچی زیست می کند، انگار این لانه همان جهنم و تارتاروسی است که وی در آن گیر افتاده و برای رهایی از آن همه را قربانی می کند و در این راه برای ادامه به قربانی بیشتر یعنی همان خانواده و ازیاد نسل نیازمند است.

در نگاه آخر حضور شخصیت دختر که در بروشور به نام ایلای به ثبت رسیده و شخصیت هم زمان وی یعنی ایل باز هم بعدی تازه به مخاطب می بخشد، بعدی که گاهاً تلنگری به خلقت و لحظه شروع انداخته و به پدید آمدن زن از مرد توسط خداوند اشاره کرده و از سویی نشان می دهد که برخلاف نگاه کاملاً خشن و مردانه اثر همه چیز از نگاه ظریف یک زن نقش می بندد.

فارغ از تحلیل محتوایی اثر از لحاظ فنی و تکنیکی نیز ابعاد قابل تاملی دارد، طراحی صحنه و موسیقی در جای خود همراه با طراحی لباس جهانی کامل و البته دقیق را ساخته که شاید مخاطب را یاد آثار هالیوودی می اندازد اما اگر این اتفاق هم رخ دهد، به ثمر نشاندش با امکانات محدود تئاتر جالب توجه است.

بازیگران نمایش بازی نسبتاً همسویی را در پیش گرفته اند، البته در برخی از مواقع بازیگران کمی دچار بلاتکلیفی شده و گاها دقایقی را بی هدف در نقطه ای از صحنه که شاید کاملاً ضد درام است سپری می کنند اما سویی دیگر رابطه بین برخی شخصیتها به خوبی شکل گرفته و بعد از ورود شخصیت دختر این اسنجام دو چندان شده و شخصیت به خوبی کنش مند می شوند.

کرونوس را میتوان اثری خاص برای مخاطبی خاص دانست، مخاطبی که بدون شک نمی تواند بدون اطلاعات به زیر لایه های متن نفوذ کند اما بدون سلاح مطالعه هم خط داستان را درک کرده و از ابعاد بصری و صوتی کار لذت می برد. اثری که شاید هر لحظه به نگارنده یادآوری می کند که شاید در عرصه سینما به اتفاقی بزرگ و تازه در سینمای ایران مبدل شود

۲ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جدیدترین شماره‌ ماهنامه‌ نمایش، ویژه‌ خردادماه ۹۸ با نگاه ویژه‌ به دراماتورژی منتشر شد. | عکس
شماره‌ ۲۳۷ ماهنامه‌ نمایش منتشر شد
» جدیدترین شماره‌ ماهنامه‌ نمایش، ویژه‌ خردادماه ۹۸ با نگاه ویژه‌ به دراماتورژی منتشر شد.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، جدیدترین شماره‌ ماهنامه‌ نمایش، ویژه‌ خردادماه ۹۸ منتشر شد. نگاه ویژه‌ این شماره از مجله‌ نمایش به دراماتورژی می‌پردازد و در این خصوص مقاله‌های «دراماتورژی بدون دراماتورژ» از آدریَن هیثفیلد، «بهانه‌هایی برای یک دراماتورژی نوظهور/ بازفهمِ الگوهای مؤلف بودن در اجراهای متن‌محور» از فیلیپو رومانِلو و مقاله‌ «روح پرسشگرانه، دراماتورژی» از کاتلین ترنسی ترجمه و منتشر شده است.

همچنین در گفت‌وگوی نگاه ویژه، مصاحبه با پروفسور احمد کامیابی‌مسک را تحت عنوان «دراماتورژ، ادیبی در کنار کارگردان» می‌توانید بخوانید. همچنین مصاحبه‌ دیگری با دکتر غلامحسین دولت‌آبادی با عنوان «دراماتورژ، مغز متفکر تئاتر است» منتشر شده است.

نقد نمایش‌های «داستان‌های پزشک محبوب من»، «قاسم‌آباد»، «راز نقل آخر»، «بیوه سیاه، بیوه سفید» و «استتار» در این شماره قابل خواندن است.

در بخش گفت‌وگو، صحبت‌های علیرضا کوشک‌جلالی درباره اهم کلیات تئاتر امروز ارائه شده و مصاحبه‌ مرجان سمندری با بهناز نازی گفت‌وگوی دیگر این قسمت است.

سرمقاله‌ این شماره با نام «ضرورت ادراک معصومیت ذات تئاتر» به قلم نصرالله قادری منتشر شده و همچنین مخاطبان ماهنامه می‌توانند مقاله‌ «اقتباس در تئاتر کودک» را به قلم منصور خلج و مقاله‌ «چه موقع نمایشنامه درام نیست» را به قلم دیوید بارنت و ترجمه‌ نیوشا ستاری در بخش دیگری از مجله بخوانند.

نکوداشت این شماره به محمدرضا امیرخانی اختصاص دارد که به همراه یادداشت‌هایی با عنوان‌های «انتظار میان دو خط موازی!» به قلم نصرالله قادری و «مردی از قبیله‌ پراحساس‌ترین و عاشق‌ترین‌ها» به قلم امیررضا وزیری و مصاحبه‌ای با استاد امیرخانی به چاپ رسیده است.

شماره‌ ۲۳۷ ماهنامه‌ نمایش ویژه‌ خردادماه ۱۳۹۸ به مدیر مسئولی شهرام کرمی و سردبیری نصرالله قادری در ۱۰۰ صفحه و با بهای ده‌ هزار تومان برای علاقه‌مندان حوزه‌ی تئا‌تر چاپ و توزیع شده است.

۳ روز پیش، دوشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
امین میری با «مارلون براندو» روی صحنه می‌آید | عکس
همزمان با اکران «شبی که ماه کامل شد»؛
» امین میری با «مارلون براندو» روی صحنه می‌آید
... دیدن متن »

امین میری بازیگر سینما و تئاتر در نمایش «مارلون براندو» به عنوان جدیدترین تجربه کارگردانی مهران رنج‌بر به ایفای نقش می‌پردازد.
به گزارش روابط عمومی نمایش «مارلون براندو»، امین میری کارگردان و بازیگر تئاتر که در عرصه سینما نیز به ایفای نقش می‌پردازد، در فیلم سینمایی در حال اکران «شبی که ماه کامل شد» به کارگردانی نرگس آبیار بازی کرده است. وی در این اثر سینمایی به همراه بازیگرانی چون هوتن شکیبا، الناز شاکردوست، فرشته صدرعرفایی و بهنام شریفی نقش آفرینی کرده است.
میری در جدیدترین حضور خود در عرصه بازیگری تئاتر را با نمایش «مارلون براندو» به نویسندگی و کارگردانی مهران رنج‌بر و در نقش «پدر مارلون براندو» تجربه می‌کند.
بهنام شرفی، سارا رسول‌زاده، یلدا عباسی و علی‌پویا قاسمی دیگر بازیگران نمایش «مارلون براندو» هستند  که مهران رنج‌بر پس از تجربه کارگردانی «استیو جابز» به صحنه می‌برد.
«اکتیران» به عنوان سرمایه‌گذار این اثر نمایشی حضور دارد.

۳ روز پیش، دوشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
جشنواره موج‌سواری در چابهار برگزار می‌شود | عکس
» جشنواره موج‌سواری در چابهار برگزار می‌شود
... دیدن متن »

معاون گردشگری استان سیستان و بلوچستان خبر داد: جشنواره موج‌سواری ۳۰ خردادماه در منطقه چابهار برگزار می‌شود.

معاون گردشگری استان سیستان و بلوچستان با اشاره به آماده کردن مقدمات برپایی این جشنواره در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه این هفته با حضور شرکت‌کنندگان و برگزاری کلاس داوری و دوره‌های آموزشی، گفت: همزمان با افتتاحیه این جشنواره، برنامه‌های آئینی از جمله موسیقی محلی اجرا و نمایشگاه صنایع دستی، سیاه چادر عشایری با سرو غذاهای محلی در مکان جشنواره به منظور معرفی ظرفیت‌های استان به مهمانان و گردشگران، برپا می‌شود.

میرحسینی یادآور شد: هدف از برگزاری این جریان گردشگری توزیع سفر در تابستان است تا با پدیده جدید موج‌سواری نگاه را به این استان معطوف کرده و علاقمندان گردشگری ورزشی را به منطقه جذب کنیم. معاون گردشگری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان سیستان و بلوچستان بیان کرد: اجرای این برنامه‌ها به لحاظ اجتماعی نوعی حس تعلق خاطر، شور و نشاط اجتماعی برای جامعه محلی بوجود می‌آورد و از طرفی با افزایش حضور گردشگران، شاهد افزایش اقامت در تأسیسات گردشگری از جمله اقامتگاه‌های بوم‌گردی و ایجاد اشتغال پایدار خواهیم بود.

وی گفت: برد بین‌المللی موج سواری، فرصت بازاریابی بین‌المللی را فراهم می‌کند تا از این طریق شاهد افزایش حضور گردشگران خارجی نیز در استان شویم. او یادآور شد: صنعت گردشگری در عصر کنونی یکی از منابع مهم درآمد و از جمله عوامل مؤثر بر تبادلات فرهنگی بین کشورها است و به عنوان گسترده‌ترین صنعت خدماتی جهان جایگاه ویژه‌ای دارد، از این‌رو بسیاری از کشورها در پی افزایش بیش از پیش منافع خود از این فعالیت بین‌المللی هستند.

میرحسینی گفت: گردشگری ورزشی بخش جدیدی از گردشگری در چند دهه اخیر محسوب می‌شود، به طوری که گردشگری و ورزش مکمل همدیگر شناخته می‌شوند، ارتباط میان گردشگری و ورزش نوع جدیدی از گردشگری را ایجاد کرده که ساختاری نوین و جامع را برای پرکردن اوقات فراغت و تفریح همراه با نشاط روحی و جسمی و اجتماعی انسان‌ها در این صنعت انسان محور و انسان ساز ایجاد کرده است.

منبع: ایسنا

۳ روز پیش، دوشنبه
ali hossini moghaddam این را خواند
Negin Fooladi این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کرونوس i
نگاهی به نمایش «کرونوس» کارگردانی علی صفری | عکس
سم‌های کشنده خشونت درونی انسان پادزهر ندارد
» نگاهی به نمایش «کرونوس» کارگردانی علی صفری
... دیدن متن »

ضرورت شکل گرفتن روابط بین انسان‌ها را می‌توان جزو یکی از ساختار‌های مهم و دراماتیک جهان هستی به شمار آورد که تاثیرات شگرف و طولانی مدت در زمین، تاریخ، اجتماع، هنر، صنعت و... خواهد گذاشت به طوری که چندین نسل بعد از آن گروه از انسان‌ها نیز یا تاوان می‌دهند و یا از آن باقی مانده تلاش نهایت استفاده را خواهند برد؛ لذا رابطه مستقیم انسان با طبیعت، جامعه، سایر انسان‌ها و جهان پیرامون بسیار تعیین کننده است که دنیا در هر ثانیه برخوردش با رفتاری که با آن می‌شود چگونه خواهد بود. حال در این ماجرا‌ها مسائل زیست محیطی و اجتماعی جزو نکاتی هستند که قابلیت دارند جهان درون انسان‌ها را به گونه‌ای تنظیم کنند که حتی اتفاق‌های مشابه نیز تفاوت‌هایی چه از منظر مشاهده‌گر و چه انجام دهنده داشته باشد؛ بنابراین همیشه مرز تمایز و تفاهم به اندازه بسیار اندک است که سبب می‌شود مقوله زمان با ترفند‌های منحصر بفرد خود از سویی انسان را در اختیار خود بگیرد و از زاویه‌ای دیگر شرایط را به گونه‌ای نظم بدهد که در انتها نیز مجدد انسان در هاله‌ای از ابهام قرار روزگار را تجربه کند. البته مقوله زمان همچون سایر داشته‌های جهان هستی عنوانی دو سویه است که تقسیم خیر و شر را در حاصل انتخاب‌ها بازتاب می‌دهد. در واقع کنش انسان بعنوان یک فرد اجتماعی با عناصر هستی که سابقه‌ای طولانی دارند به شکلی رخ می‌دهد که عرضه و تقاضا گاهی متمایز، زمانی هم راستا و در نهایت لحظاتی قابل پیش‌بینی باشند.

نمایش «کرونوس» سعی دارد که با جزئیات خود ساختاری بنابر داده‌های جهان هستی را به اثر ترزیق کند که در مقابل انسان بعنوان گزینه‌ای مناسب که از قوه عقل و درک بهره می‌برد شرایط تازه‌ای را تجربه پیش آورد و دست به کار‌هایی بزند که ثمره آن می‌تواند آینده خود یا گروهی را به مخاطره انداخته و یا به خوشبختی مبدل سازد؛ لذا جهان متن این اثر برگرفته از جزئیات بسیاری است که هر شخصیت را بنابر لزوم اتفاق و کارکردش در روند ساختار اصلی هدایت می‌کند تا اهمیت رویارویی در اتفاق لحظه بعدی که پیش می‌آید را نمایان سازد. در واقع باید گفت که جهان این نمایش پیرو اتفاق‌های پی در پی رخ می‌دهد که شرایط و ریتم اثر را دچار نوسان‌های تعمدی می‌کند تا آنکه مخاطب نیز همچون شخصیت‌ها دائم در تقلا برای کشف و شهود باشد و در تمام زمان این اثر ریسک کند و حدس بزند که کدام شخصیت بیشترین گناه را مرتکب شده و خشم درونی از ضمیر کدام یک از شخصیت‌ها بیشتر بروز پیدا کرده است. بله، خشونت درونی انسان یکی از مولفه‌های مهم و قابل توجه در این اثر که شخصیت‌ها به نوعی هر کدام به آن مبتلا هستند و با توجه به پیشبرد روایت و موقعیت به وجود آمده برون‌ریزی می‌کنند. حال یکی از مزیت‌های ساختار دراماتیک این نمایش آن است که شخصیت‌ها را به عنوان نمونه ما به ازایی از انسان با شرایط و سرنوشت تنها می‌گذارد تا آن‌ها در صدد آن بر آیند که چگونه می‌توانند خود را از سایه چاله‌ای درونی رهایی بخشند. البته باید این نکته را متذکر شد ترکیب موقعیت‌های نمایشی و استفاده از مولفه‌های بُعد زمان شرایط را به گونه‌ای هدایت می‌کند که شخصیت‌ها با رفتار‌های خود به نوعی مخاطب را همراه می‌سازند تا در هر لحظه شاهدی برای بروز رفتارهایشان داشته باشند. همچنین علت و دلایلی که در شرح بروز رفتار‌ها در ضمیر شخصیت‌ها گنجانده شده برگرفته از مقوله زمان است که استفاده از این عنصر را بیشتر مورد توجه قرار می‌دهد. حال با این ترکیب می‌توان گفت که شیوه اجرایی این اثر یکی از ملاک‌های مهم برای تشخیص مخاطب است تا آگاه باشد دقیقا با چه مسائلی در طول مدت نمایش روبرو خواهد شد که بتواند برداشت خود را از آن‌ها دریافت هر چند که شخصی و درونی باشد نشان بدهد؛ بنابراین در این هم راستایی که بین شخصیت‌ها و مخاطب رخ می‌دهد فضا و محیط نمایش از دیگر عناصری هستند که موقعیت‌ها را با ساختاری نو پیش می‌گیرند تا خرده پیرنگ‌ها با توجه به لزوم روایت اهمیت خود را نشان بدهند. از نگاهی دیگر دیدگاه نویسنده و کارگردان اثر خود نیز دچار تلفیقی بین داده‌های نمایشی و محتوای آثار سینماگرانی، چون کریستوفر نولان، آرنوفسکی و تارانتینو نمایان می‌شود که مجدد تاکیدی بر استفاده از ابعاد مقوله زمان و خشونت‌های درونی انسان دارد؛ لذا استفاده از گریم، طراحی صحنه داینامیک از جمله مواردی هستند که توانسته‌اند به باور مخاطب در کشف جهان این نمایش یاری برسانند تا او با باورپذیری خود جهانی مملو از اتفاق‌های تو در تو را شاهد باشد. البته این تاکید و هدایت در کالبد اثر گویای آن است که شخصیت‌پردازی‌ها با در نظر گرفتن موقعیت‌های نمایشی طراحی شده تا هزارتو‌های موجود در متن و نمایش از کارکرد‌های جداگانه فاصله گرفته و هر دو به شکل ساختاری موازی به سوی هدف پیش بروند. اصولا ضرورت این ترکیب و رعایت آن در تمام لحظه‌ها قابلیتی را فراهم می‌کند تا مرز بین تخیل و واقعیت در قالبی معمایی بیشتر قابل درک شود و کنش‌ها با ترفند‌های دراماتیک واکنش‌های عینی را رقم بزنند.

موقعیت محور بودن کالبد این نمایش نیز با در نظر گرفتن شرح حال شخصیت‌ها شرایطی را پیش می‌آورد که بنابر خصیصه سرگرمی تاثیرات فضاسازی اثر به تصویر‌هایی مبدل شوند که داشته‌های منحصربفردی را با تغییر صحنه و موقعیت فراهم آورند؛ لذا این موضوع عجیب نیست که ریتم اثر بر اساس این کارکرد منظم شده و روندی رو به رشد برای رسیدن به هدف نهایی را طی می‌کند. حال به طور حتم طراحی‌های موجود از نگاهی دیگر بهانه خوبی است که نقطه عطف روایت درست در زمانی رخ بدهد که مخاطب احساس می‌کند همه چیز در اوج هیجان به پایان خواهد رسید؛ بنابراین پایان‌بندی این نمایش به نوعی همان گره‌گشایی اصلی به شمار می‌آید که مقدمات آن از ابتدا و در طول زمان اثر فراهم آمده تا در لحظه آخر خود را نشان بدهد.

نمایش «کرونوس» ترکیبی از ایده‌های نو، مدرن و دراماتیک است که با خلق موقعیت‌های تو در تو و لحظه‌ای مخاطب را بیشتر از آنکه در مقام شاهد قرار بدهد با خود همراه می‌سازد. به طور حتم میزانسن‌های سیال یکی از آن دلایلی است که سبب شده این عنوان‌ها همچون تکه‌های پازل با نظمی مشهود در کنار یکدیگر قرار بگیرند.

 

کیارش وفایی

۳ روز پیش، دوشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید