تیوال | اخبار
S3 : 19:24:39
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
معرفی مدیران و مسوولان کمیته‌های اجرایی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر | عکس
از سوی دبیرخانه صورت گرفت
» معرفی مدیران و مسوولان کمیته‌های اجرایی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر
... دیدن متن »

مدیران و مسوولان کمیته‌های اجرایی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر معرفی شدند.

به گزارش تیوال به نقل از ستاد خبری بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر، به نقل از دبیرخانه این رویداد مدیران و مسوولان کمیته‌های اجرایی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر با احکامی جداگانه از سوی دبیر جشنواره، حمیدرضا آذرنگ انتخاب و معرفی شدند.

بر این اساس نصرالله قادری، به عنوان مدیر گروه نقد و بررسی آثار، پیام دهکردی به عنوان مدیر گروه آموزش و کارگاه‌ها، مهرداد رایانی‌مخصوص به عنوان مدیر انتشارات، جواد مستخدمی به عنوان مدیر پشتیبانی و امور مالی، رضا مردانی به عنوان مدیر امور اجرایی، سعید رضوانی به عنوان مدیر امور هنری، اردوان زینی‌سوق به عنوان مدیر هماهنگی و برنامه‌ریزی، آرش دهقان‌شاد به عنوان مدیر تبلیغات و تشریفات، فواد رابحی به عنوان مدیر دبیرخانه و سیدحسین رسولی به عنوان مدیر روابط عمومی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر انتخاب و معرفی شدند.

بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در چهار بخش مسابقه نمایش‌های صحنه‌ای، مسابقه نمایش‌های کوتاه، مسابقه نمایشنامه‌نویسی و نمایش‌های میدانی و محیطی و با حضور شرکت‌کنندگانی از استان‌های تهران، منطقه آزاد اروند، خوزستان، هرمزگان، بوشهر، خراسان رضوی، زنجان، لرستان، کهگیلویه و بویراحمد، آذربایجان شرقی، فارس، مرکزی، مازندران، کرمانشاه، گیلان، سیستان و بلوچستان و ایلام به دبیری حمیدرضا آذرنگ آبان‌ماه سال جاری در منطقه آزاد اروند برگزار خواهد شد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمد رحمانیان از «صدای آهسته» به نویسندگی محمد رضایی‌راد و کارگردانیِ افشین هاشمی می‌گوید | عکس
» محمد رحمانیان از «صدای آهسته» به نویسندگی محمد رضایی‌راد و کارگردانیِ افشین هاشمی می‌گوید
... دیدن متن »

وقتی راجع به سینما صحبت می‌کنیم راجع به یک ذات پدیدارگرایانه صحبت می‌کنیم که همه‌چیز را نشان می‌دهد، اعلام می‌کند و تصویر می‌کند. داستان‌هایی مثل همین «صدای آهسته» یا مثلا نمونه‌ی کلاسیکش، «گذرگاهِ تاریک»ِ دلمر دیوز، یا قصه‌ای از سلینجر به نام «دهانم زیبا چشمانم سبز» اساسا با نمایش و نمایش دادن، با دیده شدن مشکل دارند. وقتی کارگردانی همچین موضوعی را انتخاب می‌کند دارد به جنگ یک زبان سینمایی می‌رود و سعی می‌کند یک زبان سینمایی دیگر که کمتر به آن پرداخته شده را با تجربه‌ی خود غنی و پر بار کند.
تبریک می‌گویم بابت جسارتی که در دومین فیلم خود نشان می‌دهد و جهانی را تصویر می‌کند که الزاما نباید تصویرش کرد و باید آن را حدس زد، ندید، و از طریق ندیدن، ما به آن ادراک کامل از شخصیت و فضا می‌رسیم.

 

۲ روز پیش، پنجشنبه
امیر مسعود این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
 قاسم قلی پور رئیس دوره جدید هیات داوری خانه سینما شد | عکس
» قاسم قلی پور رئیس دوره جدید هیات داوری خانه سینما شد
... دیدن متن »

نخستین جلسه هیأت داوری خانه سینما با ترکیب جدید در روز دوشنبه ۲۲ مهرماه جاری با حضور خانم رویا تیموریان و آقایان حسن آقا کریمی، مهدی خادم، پدرام اکبری و قاسم قلی پور - نماینده هیأت مدیره خانه سینما در هیأت داوری – و نیز آقای ابراهیم حاج علیرضا - نماینده معاونت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی در هیأت داوری- برگذار گردید. در این جلسه، با مذاکره و موافقت جمعیِ حاضران، آقایان قاسم قلی‌پور، پدرام اکبری و مهدی خادم به ترتیب به عنوان رئیس، نایب رئیس و دبیرِ هیأت داوری خانه سینما انتخاب شدند . در ادامه با رسیدگی و بررسی چند پرونده، هیأت داوری پس از یک جلسه وقفه (به ضرورت انجام انتخابات) فعالیت خود را دیگر بار رسماً آغاز نمود.

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
«پارازیت» برنده جایزه نخل طلای «کن» در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه روی پرده رفت | عکس
» «پارازیت» برنده جایزه نخل طلای «کن» در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه روی پرده رفت
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ فیلم‌ سینمایی «پارازیت» برنده نخل طلای بهترین فیلم هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم «کن» فرانسه در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه روی پرده رفت و جایزه صنوبر نقره‌ای بهترین فیلمنامه را دریافت کرد. 
فیلم سینمایی «پارازیت» (انگل) PARASITE به کارگردانی «بونگ جون ـ هو» از کشور کره جنوبی برنده نخل طلای بهترین فیلم هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم «کن» فرانسه، در بخش رقابتی اصلی «سینمای جهان» در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه در سالن سینما سالم در شهر سلیمانیه پایتخت فرهنگ و هنر اقلیم کردستان عراق روی پرده رفت و جایزه صنوبر نقره‌ای این بخش از جشنواره به «بونگ جون ـ هو» Bong Joon-ho و «هان جین ـ وون» Han Jin-Won برای نوشتن فیلمنامه این اثر سینمایی اهدا شد.  
فیلم سینمایی «پارازیت» که امسال پرفروش‌ترین فیلم در میان همه برندگان نخل طلا در گیشه جهانی را به خود اختصاص داد؛ از طرف کشور کره جنوبی در شاخه بهترین فیلم خارجی زبان به نود و دومین دوره جوایز آکادمی اسکار در سال 2020 معرفی شد.  
اعضای داوران بخش رقابتی اصلی فیلم‌های سینمایی «سینمای جهان»، شامل آثار بین‌الملل و ملی چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه عبارت بودند از: «هینز هرمانس» Heinz Hermanns دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم CEO و دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه برلین ـ رئیس هیئت داوران از کشور آلمان، خانم پوران درخشنده فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده از کشور ایران، «آدریان بیلچ» Adrian Belic ـ کارگردان، مدیرفیلمبرداری و تهیه‌کننده از کشور آمریکا، «یوهانی آلنن» Juhani Alanen ـ مدیر اجرایی جشنواره بین‌المللی فیلم «تمپره» Tampere از کشور فنلاند و خانم «زلفیه آکولاک» Zülfiye Akkulak ـ مدیر فیلم و رسانه از کشور آلمان.
چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم «سلیمانیه» توسط کمپانی سینمایی «مستی فیلم» با مدیریت «فؤاد جلال»، با ریاست «ملا بختیار» مسئول بخش حمایتی این جشنواره و از شخصیتهای برجسته سیاسی اقلیم کُردستان، با مدیریت هنری «دانر عمر فارس»، با مدیر برنامه‌ریزی خانم «لینا رضا» و با نمایش ۱۳۴ فیلم‌ از کارگردانان ۷۹ کشور جهان؛ در دو بخش رقابتی «سینمای جهان» (بین‌الملل) و بخش رقابتی «سینمای کُردی» (ملی) و همچنین برپایی کارگاه‌های تخصصی سینمایی و نشست تولید مشترک؛ با شعار «سرطان زمین»؛ در ۵ سالن سیتی سینما، سینما سالم، سالن «ئه‌من سوور» و همچنین تالار هنر در شهر سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق برگزار شد.
عکس‌ها: منصور جهانی 
مدیریت روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه. 

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اکران «چوکا الان ساعت چنده؟» به کارگردانی بهروز بوچانی در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه  | عکس
» اکران «چوکا الان ساعت چنده؟» به کارگردانی بهروز بوچانی در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه
... دیدن متن »

منصور جهانی ـ فیلم‌ مستند «چوکا الان ساعت چنده؟» به کارگردانی بهروز بوچانی و آرش کمالی سروستانی در بخش «نمایش ویژه» در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه روی پرده رفت. 
فیلم‌ مستند «چوکا الان ساعت چنده؟» Chauka, Please Tell Us the Time به کارگردانی بهروز بوچانی روزنامه‌نگار و نویسنده کُرد ایرانی و آرش کمالی سروستانی فیلمساز ایرانی ساکن کشور هلند با تصاویر واقعی از جزیره مانوس در کشور استرالیا با فیلمبرداری مخفیانه بهروز بوچانی با موبایلش به دور از چشم مأموران این جزیره که درآن بیش از هزار پناهجو زندگی می‌کنند، با حضور آرش کمالی سروستانی در بخش غیررقابتی «نمایش ویژه» در چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه در سالن سیتی سینما در شهر سلیمانیه پایتخت فرهنگ و هنر اقلیم کردستان عراق به نمایش درآمد.
جزیره مانوس محلی است که دولت استرالیا از این مکان جنجالی برای نگهداری دائمی بیش  از هزار پناهجو استفاده می‌کند. این محل همچنین محل زندگی بهروز بوچانی است که برنده جایزه ملی زندگی‌نامه استرالیا، برنده جایزه مهم روزنامه‌نگاری تحلیلی «آنا پولیتکوفسکایا»، جایزه «ویکتورین پرمیر» مهمترین جایزه ادبی استرالیا، جایزه ادبی «نیو سات ویلز پرمیر»، جایزه صنعت کتاب استرالیا و نیز برنده جایزه سالانه ایندکس برای گزارشگران ضد سانسور شد.
خبرنگاران اجازه ورود به جزیره مانوس را ندارند و بوچانی که خود تجربه زندگی واقعی در این جزیره را دارد، در بهروز بوچانی امیدوار است که در فیلم‌ مستند «چوکا الان ساعت چنده؟» شرایط وحشتناک و طاقت‌فرسای این مرکز نگهداری پناهجویان را به دنیا نشان بدهد.
فیلم‌ مستند «چوکا الان ساعت چنده؟» پس از حضور در جشنواره بین‌المللی فیلم سیدنی در کشور استرالیا، در جدیدترین اکران جهانی خود در شصت و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم لندن در کشور انگلستان روی پرده رفت. 
نام این فیلم که از نام پرنده‌ای بومی در جزیره «پاپوآ گینه نو» به نام «چوکا» گرفته شده است، در واقع نام زندانی انفرادی هم هست که در داخل اردوگاه برای پناهجویان برپا شده ‌است. پرنده چوکا به اعتقاد محلی‌ها، نماد هویت مردم بومی این منطقه است که با آواز بلند و عجیب خود، زمان را اعلام می‌کند. پناهجویان تصویر شده در این فیلم، از روزهایی که در چوکا سپری کرده‌اند، به عنوان بدترین روزهای زندگی خود نام برده‌اند.
چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم «سلیمانیه» توسط کمپانی سینمایی «مستی فیلم» با مدیریت «فؤاد جلال»، با ریاست «ملا بختیار» مسئول بخش حمایتی جشنواره، با مدیریت هنری «دانر عمر فارس»، با مدیر برنامه‌ریزی خانم «لینا رضا» و با نمایش 134 فیلم‌ از کارگردانان 79 کشور جهان؛ در دو بخش رقابتی «سینمای جهان» (بین‌الملل) و بخش رقابتی «سینمای کُردی» (ملی) و برپایی کارگاه‌های تخصصی سینمایی و نشست تولید مشترک؛ با شعار «سرطان زمین»؛ در 5 سالن سیتی سینما، سینما سالم، سالن «ئه‌من سوور» و تالار هنر در شهر سلیمانیه در اقلیم کردستان برگزار شد.

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
قطعه «تنهام نذار رفیق» با صدای رضا یزدانی منتشر شد/«ارث اجدادی»  با «ترور خاموش» به حق خودش رسید | عکس
با مرگ کاراکتری که سعید راد ایفای آن را برعهده داشت؛
» قطعه «تنهام نذار رفیق» با صدای رضا یزدانی منتشر شد/«ارث اجدادی» با «ترور خاموش» به حق خودش رسید
... دیدن متن »

شب گذشته در یکی مانده به آخرین قسمت این سریال شاهد ترور نقش اصلی سریال با بازی سعید راد بودیم و به بهانه مرگ کاراکتر دکتر صفایی دومین قطعه ای که رضا یزدانی خواننده سریال برای «ترور خاموش» خوانده بود روی آنتن رفت.
به گزارش روابط عمومی «ترور خاموش»، رضا یزدانی درباره همکاری با این پروژه توضیح داد: من قبلا با آقای احمد معظمی در سریال «جاده چالوس» همکاری داشتم و تیتراژ این سریال را خوانده بودم. بر مبنای همین امکان یافتم تا در سریال «ترور خاموش» نیز افتخار همکاری با آن‌ها را داشته باشم.
وی درباره معیارهایش برای پذیرفتن خواندن یک قطعه برای فیلم یا سریال اظهار کرد: مجموعه ای از عوامل متعدد از شهرت سازندگان، سابقه همکاری، محتوای فیلم‌نامه و... در انتخاب من برای پذیرفتن خواندن یک قطعه برای فیلم یا سریال نقش دارد. خب، اگرسابقه همکاری مطلوبی با یک گروه داشته باشم موجب می‌شود تا در کار بعدی نیز حضور یابم. همچنین تیم سازندگان سریال یا محتوای فیلم‌نامه بر انتخاب من تاثیرگذار است. درباره «ترور خاموش» هم مجموعه ‌ای از همه این عوامل نقش داشتند.
این خواننده در پاسخ به اینکه چرا قطعه «ارث اجدادی» که ۶ سال از تولید آن می‌گذرد برای تیتراژ این سریال انتخاب شده، گفت: این قطعه را خود سازندگان سریال انتخاب کردند. آنها یک کار ملی- میهنی می خواستند. این کار نیز ۶ سال پیش خیلی محدود منتشر شد اما به آن صورتی که انتظار می رفت همه گیر و به اصطلاح «وایرال» نشد چون آن زمان کانال های تلگرامی و اینستاگرامی و امثال اینها وجود نداشت.
یزدانی ادامه داد: ما کلیپ این اثر را برای شب عید در ناو جماران فیلمبرداری کردیم که در سال تحویل پخش شد. بنابراین، به نظر من ترانه «ارث اجدادی» آن چنان که باید به حق خودش نرسیده بود. اما پس از پخش به عنوان تیتراژ پایانی سریال «ترور خاموش» اتفاق خوبی برایش افتاد و شنیده شد.
وی در خصوص تولید قطعات «سایه نشو هرگز» و «تنهام نذار رفیق» بیان کرد: اینها بر اساس محتوای فیلمنامه سریال نوشته شدند. سایه نشو بر اساس دو شخصیت سریال و تنهام نذار رفیق نیز بر اساس مرگ شخصیت اصلی سریال با بازی آقای سعید راد تولید شده است.

 

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
رضا کیانیان از «صدای آهسته» می گوید. | عکس
» رضا کیانیان از «صدای آهسته» می گوید.
... دیدن متن »

رضا کیانیان که روز شنبه بیستم مهرماه به تماشای صدای آهسته به نویسندگی محمدرضایی راد و کارگردانی افشین هاشمی نشسته بود، پس از تماشای فیلم گفت: شخصیت افشین هاشمی را دوست دارم. علاوه بر آن حضور او باعث دلگرمی نسل من است چرا که او نشان می‌دهد سینما و گفتار و نوشتار زنده است. تجربه دیدن فیلم او برای من شوک‌آور بود. این فیلم بسیار ساده و خوب ساخته شده و بازی‌ها آنقدر روان هستند که گویی با گروهی از بازیگران حرفه‌ای طرف هستیم.

 

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش پشت دیوار عمارت i
جلیل فرجاد به نمایش پشت دیوارعمارت بازگشت. | عکس
"فرجاد"به "عمارت" بازگشت
» جلیل فرجاد به نمایش پشت دیوارعمارت بازگشت.
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس جلیل فرجاد بازیگر پیشکسوت سینما تئاتر و تلویزیون، پس از اتمام اجراهای نمایش خورشید کاروان، اجراهای پایانی نمایش «پشت دیوار عمارت» را همراهی می کند.

به دلیل ایفای نقش ایشان در نمایش خاطره انگیز خورشید کاروان ، حمیدابراهیمی نویسنده و کارگردان  «پشت دیوار عمارت»  در چند اجرا عهده دار اجرای نقش ایشان بود.

گفتنی است نمایش  «پشت دیوار عمارت»  روزهای جمعه و شنبه (۲۶ و ۲۷ مهرماه) به مناسبت اربعین سید و سالارشهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) اجرا نخواهد داشت و پس از اربعین به دلیل استقبال  مخاطبان و تمدید این نمایش تا پایان مهرماه به اجرای خود ادامه خواهد داد.

نمایش  «پشت دیوار عمارت» تا ۳۰ مهر هر شب از ساعت ۲۰ در تماشاخانه سرو انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس به صحنه می رود. در این نمایش جلیل فرجاد،حمید ابراهیمی، جمشید صفری، پژمان کاشفی، نسرین مسلمی‌نیا، شیوا خسرومهر، زری‌ اماد، پانته‌آ کیقبادی، حامد آقایی‌، فرزاد صبوری، علی‌رضا درویش‌نژاد، اهورا ابراهیمی، علی حیدری، ماندانا عصری، محمدرضا موهبتی، ماریه ماشاالهی و آرمین احتشام‌زاده به ایفای نقش می پردازند.

تماشاخانه سرو در خیابان آیت‌الله طالقانی نرسیده به تقاطع خیابان مفتح جنب ایستگاه مترو قرار دارد

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش بازنگری و منتشر شد | عکس
» دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش بازنگری و منتشر شد
... دیدن متن »

در راستای اجرای مرحله دوم شفافیت، مدیران اداره‌کل هنرهای نمایشی و دفتر نوسازی و تحول اداری از بازنگری و انتشار «دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش» در این وزارتخانه خبر دادند.

به گزارش تیوال به نقل از روابط عمومی اداره‌کل هنرهای نمایشی، شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی، در خصوص موضوعات مورد توجه در بازنگری و انتشار «دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش» گفت: تطبیق آن‌چه به عنوان دستورالعمل ارائه شده با اسناد و قوانین بالادستی ذیربط و بازنگری عمیق آن، تجمیع موارد پراکنده از سایر شیوه‌نامه‌های موجود در متنی واحد و اطلاع‌رسانی آن به عموم توأم با اشاره به بازه‌های زمانی فرآیند صدور مجوز به صورت مرحله به مرحله، پیش‌بینی صف انتظار مخاطبان در سامانه مربوطه، درج شرایط فرجام‌خواهی در دستورالعمل و... از جمله موضوعات و موارد مورد تأکید در دستورالعمل یادشده است.

او در عین حال تأکید کرد: ملاک عملکرد این بخش تخصصی در پنجره واحد صدور مجوزهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دستورالعملی است که از تیرماه سال گذشته تاکنون مورد بازنگری کارشناسانه قرار گرفته و اینک در راستای مرحله دوم شفاف‌سازی این وزارتخانه منتشر و اجرا می‌شود.

سیدسعید سرابی، مدیرکل دفتر نوسازی و تحول اداری نیز تصریح کرد: در راستای طرح شفاف‌سازی و جهت اجرای مرحله دوم این طرح، بنا داریم تا تمام ۳۶ دستورالعمل مربوط به مجوزهای ۳۶ گانه این وزارتخانه را به تدریج و در بازه‌های زمانی متناوب، منتشر کنیم.

او افزود: امروز هفتمین دستورالعمل این وزارتخانه با عنوان دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش منتشر می‌شود.

سرابی در توضیح روند انتشار این دستورالعمل تصریح کرد: در راستای سیاست‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تأکیدات وزیر محترم در کلان برنامه‌های اعلامی به مجلس شورای اسلامی از جمله موضوع شفاف‌سازی و راه‌اندازی پنجره واحد خدمات، طراحی و برنامه‌ریزی ویژه‌ای به منظور ساماندهی مجوزها و خدمات در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شکل گرفت که بر اساس آن، تعداد مجوزها به ۳۶ مجوز قطعی در بخش‌های مختلف این وزارتخانه رسید. این اقدام در راستای همسان‌سازی و جلوگیری از موازی‌کاری‌های معمول اداری صورت گرفته است.

او گفت: پس از آن مرحله، در قالب اقدامی دقیق و کارشناسی، مجموعه مجوزهای یادشده را در جلسات کارشناسی و ضمن بررسی‌های حقوقی با رویکرد نوسازی و تحول اداری و با محوریت واحدهای تخصصی و مراجع صادرکننده مجوزها، در قالب ۳۶ دستورالعمل همگون تنظیم کردیم که به تدریج منتشر خواهند شد.

مدیرکل دفتر نوسازی و تحول اداری در خصوص «دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش» افزود: این دستورالعمل ابتدا توسط اداره‌کل هنرهای نمایشی با همکاری دفتر حقوقی و مالکیت فکری وزارت متبوع، مورد بازنگری کارشناسی قرار گرفته و تدوین شده و سپس به تأیید دفتر نوسازی و تحول اداری، معاونت امور هنری و معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارتخانه رسیده است و اینک با تأیید و امضای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر می‌شود.

سرابی یادآور شد: این روند برای انتشار سایر دستورالعمل‌های مربوط به صدور مجوزهای این وزارتخانه ادامه خواهد داشت و در بازه‌های مختلف زمانی، سایر دستورالعمل‌ها به تدریج منتشر خواهند شد.

او در ادامه درباره ویژگی‌های مورد نظر در شکل‌گیری دستورالعمل‌های جدید برای صدور مجوزهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: متن تمامی دستورالعمل‌ها در قالب و شکلی واحد و هماهنگ تنظیم شده و مشتمل بر تمامی اطلاعات لازم برای ذی‌نفعان، از جمله ترکیب اعضای شوراها و هیأت‌های نظارت بر صدور پروانه اجرای نمایش خواهد بود.

سرابی در پایان تأکید کرد: هر آن‌چه با عنوان دستورالعمل صدور مجوزها منتشر می‌شود، ملاک عملکرد حوزه‌های ستادی و استانی این وزارتخانه محسوب می‌شود و همه مکلف به اجرای آن هستند و موارد تخلف بررسی و رسیدگی خواهد شد.

دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش در ۱۰ ماده و ۱۰ تبصره در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۹۸ به تصویب و تأیید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی رسیده و از تاریخ یادشده، لازم‌الاجراست و از این پس تمامی مقررات، دستورالعمل‌ها و شیوه‌نامه‌های قبلی مرتبط با موضوع این دستورالعمل ملغی شده و صدور مجوزها مطابق با دستورالعمل حاضر انجام می‌شود.

متن «دستورالعمل صدور پروانه اجرای نمایش» پیوست خبر شده است.

۲ روز پیش، پنجشنبه
امید نیکوکار این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ورکشاپ «نان، آب، عروسک» با حضور محمد بحرانی و امیر سلطان احمدی برگزار شد  | عکس
» ورکشاپ «نان، آب، عروسک» با حضور محمد بحرانی و امیر سلطان احمدی برگزار شد
... دیدن متن »

ورکشاپ با عنوان «نان، آب، عروسک» با حضور محمد بحرانی و امیر سلطان احمدی و استقبال گسترده دانشجویان در یکی از پلاتوهای نمایش دپارتمان تئاتر دانشگاه هنر در پردیس باغ ملی و به همت جشنواره بین المللی تئاتر عروسکی دانشجویان برگزارشد.
به گزارش ستاد خبری چهاردهمین جشنواره بین المللی تئاتر عروسکی دانشجویان ، در ابتدای کارگاه  امیر سلطان احمدی و محمد بحرانی در محوطه باغ ملی با دانشجویان به گفتگو پرداختند و سپس از ساختمانهای تاریخی دانشگاه بازدید کردند.
 
امیر سلطان احمدی و محمد بحرانی از تجربیات خود در دوران دانشجویی و همچنین چگونگی وارد شدن به عرصه تئاتر عروسکی صحبت کردند. هر دوهنرمند ،کنار نشستن و وارد نشدن به میدان نمایش عروسکی را تحت هر عنوانی رد نموده و خواستار آن بودند که از ابتدایی ترین کار در یک گروه نمایشی حرکت خود را آغاز نمایند و با آموزش درست ، پله های پیشرفت را طی کنند.

محمد بحرانی با بیان این مطلب که  برای اینکه تئاتر عروسکی ماندگار شود علاقه مندان این عرصه می بایست آن را متعلق به خود نمایید اذعان داشت : برای عجین شدن با  تئاتر عروسکی از زندگی شخصی خود ارجاع بگیرید.کاری که در عروسک جناب خان انجام داده ام و بسیاری از تکه کلامها و خصوصیات رفتاری این عروسک را مدیون گنجینه ی زندگی شخصی خود می دانم.مواردی که در زمان خودش عنوانی جز کارهای بیهوده و ناچیز نداشت.

امیر سلطان احمدی نیز در ادامه گفت : تشکیل یک گروه منسجم از هم دوره ای ها و دوستان و حمایت همه جانبه از همدیگر یکی از اصول پیروزی دانشجویان در عرصه های مختلف نمایش عروسکی است.
در بخش دوم ورکشاپ نیز امیر سلطان احمدی و محمد بحرانی به سوالات دانشجویان پاسخ دادند و چند تن از دانشجویان را به اجرای ایده های خود فراخواندند.

این دو هنرمند بارها تکرار کردند که حضور در عرصه حرفه ای را مدیون جشنواره بین المللی تئاتر عروسکی دانشجویان هستند جایی که جسارت و ایمان دانشجویان تقویت و موجبات بالندگی آنها را در عرصه حرفه ای فراهم می آورد.
چهاردهمین جشنواره بین المللی تئاتر عروسکی دانشجویان به دبیری دانیال اسماعیل زاده زمستان امسال برگزار خواهد شد .

۲ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش جمعه‌کُشی i
 «جمعه‌کُشی» بدون شک درس‌های بزرگی برای تئاتر دوران ما دارد | عکس
مجید گیاه‌چی در گفت‌وگو با ایران‌تئاتر عنوان کرد
» «جمعه‌کُشی» بدون شک درس‌های بزرگی برای تئاتر دوران ما دارد
... دیدن متن »

اسماعیل خلج نمایش‌نامه‌ی «جمعه‌کُشی» را در سال  ۱۳۵۲ نوشته و همان سال هم روی صحنه برده است و در سال‌های بعد، به دلیل استقبال مخاطبان، بارها در رپرتوآر کارگاه نمایش، هر هفته اجرا کرده است.
نمایش روایتگر عده‌ای از آدم‌های پایین شهری است که طبق عادت‌شان، جمعه‌ها به قهوه‌خانه‌ای می‌روند و درباره‌ی مسائل مختلف با هم گپ می‌زنند و چالش‌ها و تلخی‌های زندگی‌شان را مرور می‌کنند.
مجید گیاه‌چی سوای فعالیت مستمرش در تئاتر، در امور مدیریتی هم فعالیت دارد و در سال‌های اخیر، به‌خصوص در حوزه‌ی شورای مشورتی هنرهای نمایشی، تلاش کرده است تا در ارتقای وضعیت تئاتر، پیشرفت‌ها و کارهایی انجام بشود. مجید گیاه‌چی نویسنده، کارگردان، مدرس و تهیه‌کننده‌ی تئاتر و تلویزیون، بیش از سه دهه است که در تئاتر و تلویزیون فعالیت دارد.
وی سابقه‌ی مدیریت در امور نمایش سازمان فرهنگی فرهنگی هنری شهرداری تهران را دارد، طراح و دبیر چندین جشنواره، از جمله جشنواره‌ی کودک و تئاتر بوده و سابقه‌ی عضویت در هیأت‌مدیره‌ی کانون کارگردانان تئاتر ایران را دارد. او که در ۲۱ جشنواره و رویداد بین‌المللی حضور داشته، از طراحان و کارگردانان نمایش‌های بزرگ شهری محسوب می‌شود و ریاست خانه‌موزه‌ی دکتر علی شریعتی، بخشی دیگر از سوابق اجرایی ایشان در کنار تولید و کارگردانی و بازی در بیش از ۵۰ نمایش و تله‌تئاتر و اثر هنری است. در «جمعه‌کُشی» با طراحی صحنه‌ی منوچهر شجاع؛ اسماعیل خلج، علی فتحعلی، مسعود رحیم‌پور، علی خازنی، افشین زارعی، محمدرضا خسرویان و محمود حسینی بازی دارند. در خلاصه داستان نمایش «جمعه‌کُشی» آمده است: جمعه‌ها یک ساله، صبحش مثل بهاره، ظهرش مثل تابستون، عصرش مثل پائیزه، غروبش، زمستون.
«جمعه‌کُشی» مهرماه در تماشاخانه‌ی سنگلج روی صحنه است. با مجید گیاه‌چی درباره‌ی اجرای «جمعه‌کُشی» و شرایط تولید در تئاتر و موانع و چالش‌هایش گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.

در شرایط فعلی تئاتر، تولید تئاتر کار دشواری است، بر اساس چه ویژگی‌هایی به سراغ تولید نمایش «جمعه‌کُشی» رفتید؟
مهم‌ترین دلیلی که باعث شد تا در تولید نمایش «جمعه‌کُشی» حضور داشته باشم، وجود اسماعیل خلج است. دوست داشتم به این نویسنده و کارگردان و بازیگر بزرگ تئاتر، ادای دین کنم. هنرمندی که بدون شک جزو برترین نویسندگان تئاتر ما است و علی‌رغم آن‌که شاید تشخیص این بزرگی از طریق خواندن آثار او به‌راحتی میسر و بلاتردید باشد، اما بارها بزرگانی چون بهرام بیضایی یا مرحوم اکبر رادی هم آن‌را موکد کرده و به ارزش‌های سبک نوشتاری خلج اشاره داشته‌اند و مثلاً رادی بزرگ از تأثیرپذیری خود از اسماعیل خلج در دیالوگ‌نویسی آثارش سخن گفته و برخی آثار او را بی‌ردیف و بی‌همانند معرفی کرده است.
به‌نظرم جامعه‌ی تئاتر باید دین خود را در نسبت به تأثیر و بزرگی اسماعیل خلج ادا کند، آن‌چنان‌که من هم تلاش کرده‌ام در حد بضاعت اندکم، مراتب سپاس و ارادتم را نسبت به آن‌چه از او آموخته‌ام، به‌جای آورم و همکاری در اجرای این نمایش، کم‌ترین ادای دین نسبت به او محسوب می‌شود.
وظیفه‌ی همه‌ی ماست تلاش کنیم تا بزرگان فرصت کار و درس‌آموزی و تأثیرگذاری پیدا کنند و انحراف و کژی‌های مسیر را متذکر شده و اصلاح کنند، باید فرصت‌های مناسبی فراهم کنیم تا بتوانند روی نسل‌های جوان و آینده‌ی تئاتر اثرگذار باشند، این بیش از آن‌که فرصت و موقعیت و کمکی به آنان باشد، فرصت و موقعیتی برای تئاتر و جامعه‌ی ایرانی است.
من پیش‌تر در تنها تجربه‌های اجرای طرح‌های تئاتر، چند باری فرصت پیدا کردم اجرای طرح‌های دکتر علی رفیعی را برعهده داشته باشم و از تأثیری که با ایجاد امکان دوباره‌ی کار و فعالیت برای او در ایران به‌وجود آمد، به‌قدر نقش کوچکم در آن همکاری‌ها، به خود می‌بالم.
ما در ایران عموماً به در شیشه کردن غول‌هایمان پرداخته و عادت کرده‌ایم، هر کدام از این غول‌ها اگر از این چراغ‌های جادوی برساخته‌ی جامعه‌ی ما رهایی یابند، می‌توانند آرزوها و توقعات بزرگی از جامعه را برآورده سازند، اما چنان در چراغ‌هایی تنگ و سخت محبوس‌شان می‌کنیم که هم آن‌ها در معذوریت و محدودیت باشند و هم ما از جادوی رهاننده‌ و تعالی‌بخش آن‌ها بی‌نصیب بمانیم.
تنها برای مثال اشاره می‌کنم بهرام بیضایی که خالق ۸۱ اثر کامل نمایشی بوده و ۱۴ نمایش (۵ نمایش در خارج از کشور) و ۱۴ فیلم (۴ فیلم کوتاه) کارگردانی کرده، در طول ۲۲ سال، یعنی از سال ‌۱۳۵۷ تا ۱۳۸۹ که شاید ناگزیر مهاجرت کرد، تنها امکان اجرای ۶ نمایش را یافت، البته ۶ فیلم بلند هم در طی ۱۹ سال (۱۳۶۰ تا ۱۳۸۹) ساخت که فاصله‌ی بین دو فیلم آخر او ۷ سال بود. هم‌چنان‌که آخرین اجرای اسماعیل خلج که علاوه بر نگارش ۴۶ نمایش‌نامه، ترجمه‌ی ۴ نمایش‌نامه، کارگردانی ۳۹ نمایش‌، بازی در ۳۱ تئاتر و البته بیش از ۸۰ اثر سینمایی و تلویزیونی، شاعر و نقاش هم هست، به سال ۱۳۹۱ یعنی ۷ سال پیش بازمی‌گردد و کار ماقبل آن، مربوط به سال ۱۳۸۵ است که اتفاقاً این فرصت را داشتم که در اجرای هر دوی این کارها، نقش‌هایی کوچک برعهده داشته باشم. این وضعیت از سوی دیگر در حالی است که بهرام بیضایی حداقل تا آن‌زمان که من اطلاع داشتم، مستأجر بود، هم‌چنان‌که اسماعیل خلج هم‌اکنون نیز در چنین موقعیتی است و این برای دولت و جامعه‌ی ایران شرم‌بار و موجب سرافکندگی است که به بزرگان و سرآمدان خود چنین بی‌توجهی می‌کند.
تلاش کردم که این غول را که البته شناخته‌شده و صاحب‌جایگاه بود، لحظه‌ای آزاد کرده، نشان بدهم، تا برای تئاتر و تئاتری‌ها و جامعه‌ی ایران، معجزه بیافریند. با این نگاه توجه زیادی به مشکلات تولید تئاتر که به‌خوبی و دقت آن‌ها را می‌شناختم، نکردم.

برای بسترسازی تولید بدون دغدغه یک اثر نمایشی چه شرایطی وجود دارد؟
 آن‌چه به آن اشاره می‌کنم تنها در نسبت با تولید نمایش «جمعه‌کُشی» نیست، که گریبان‌گیر کل تولید تئاتر در ایران است و البته «جمعه‌کُشی» نیز لاجرم از آن متأثر شده است. پیش از انقلاب، گذشته از دیگر موضوعات و انتقادات وارد بر دوران، مشابه بسیاری کشورهای فرهنگ‌مدار و صاحب‌اندیشه، مراکز و گروه‌های تئاتر وجود داشتند که بسیاری از هنرمندان در این مراکز و گروه‌ها استخدام بودند، حقوقی ماهیانه دریافت می‌کردند و بدون دغدغه‌‌ای نگران‌کننده، به تولید و اجرای نمایش می‌پرداختند. اغلب هنرمندان تئاتر در گروه‌های تئاتری، مثل گروه تئاتر هنر ملی، کارگاه نمایش، اداره‌ی تئاتر، تئاتر شهر و ... یا گروه‌های وابسته به سالن‌های خصوصی، عضویت داشتند و به‌صورت مداوم در طول سال با هم زندگی و همکاری می‌کردند، این هم‌جواری موجب هماهنگی آن‌ها بود و نمایشی که روی صحنه می‌رفت، از پشتوانه‌ی این هماهنگی و زندگی گروهی بهره‌مند می‌شد و ممارست و استمرار در کار و فعالیت، موجب بهبود کیفی کار و فعالیت افراد و گروه‌ها بود. علی‌رغم این نزدیکی در فعالیت و موقعیت تأثیرگذار داشتن سرنوشتی مشترک در هر گروه، اغلب گروه‌ها در پروسه‌های کارگاهی و درازمدت، فرصت کشف و مکاشفه و آزمون و خطا داشتند، تمرینات به‌شکل متعارف، دو تا سه ماه و روزانه بین پنج تا هشت ساعت، متناسب با شرایط پروژه، برای اجرای یک نمایش انجام می‌شد.
آن‌ها که کار جدی تئاتر انجام می‌دهند می‌دانند که در کار تئاتر یک مرحله‌ی تخریب مبنایی و بنیادین وجود دارد، یعنی شما هر روز تمرین و پیشرفت می‌کنید و نهایتاً احساس می‌کنید به نتیجه‌ی موردنظر و مقبولی دست یافته و آماده‌ی اجرا هستید، پس از اندکی، به‌مرور یک احساس یأس بر گروه سایه می‌اندازد، انگار تمام آن‌چه در طول زمانی طولانی به‌دست آمده نامناسب و غیرقابل‌ قبول است، این‌جاست که گاهی دومینو وار ویرانی اتفاق می‌افتد و همه‌چیز فرو می‌ریزد، و تازه تئاتر این‌جاست که متولد می‌شود و امکان رشد می‌یابد و اجرایی درست و قابل‌قبول، چون ققنوس از خاکستر این ویرانی سر برمی‌آورد و این به گمان من یک پریود مداوم و تغییرناپذیر است که تنها تمرین کافی مجال بروزش را می‌دهد، در حالی‌که در تئاتر امروز و معاصر ما به‌دلیل اندک بودن تمرینات، حتی به همان منزل و قله‌ی اول هم دسترسی نداریم، چه رسد به ویرانی آن و دست‌یابی به قله یا قلل تازه و این باعث می‌شود که عمده‌ی نمایش‌ها به‌شکلی خام، ناقص و ناکامل بر روی صحنه بروند.
در حال حاضر گروه‌های تئاتری حرفه‌ای فعالیت ندارند، برای تولید یک نمایش تعدادی هنرمند که با هم تفاهم، اشتراک نظر و آشنایی قبلی ندارند، دور هم جمع می‌شوند و تمرینات‌شان هم در حدود بیست و یا سی جلسه و آن هم روزانه سه تا چهار ساعت مفید است. به جز تئاترهای دانشجویی که ممکن است فرصت دور هم بودن و تمرین بیش‌تری داشته باشند، باقی اجراها از چنین شرایطی رنج برده، متأثر می‌شوند و با حداقل آمادگی بر روی صحنه می‌روند. گذشته از آن‌که مکان‌های تمرین در شأن تئاتر نیست و حقارت و کوچکی و بی‌نظم و ترتیب بودن آن‌ها، خواه ناخواه تأثیر منفی مضاعفی بر کار تولید می‌گذارد و برخی از بازیگران و عوامل گروه، نگرانی‌ها و دل‌مشغولی‌ها، یا پروژه‌های همزمان دیگری داشته، روی کار متمرکز نیستند، همین زمان اندک موجب تداخل زیان‌بار کارها می‌شود و هنوز تمرینات نتایج مناسبش را نشان نداده که گروه ناگزیر است دنبال طراحی صحنه و لباس و نور و گریم و تبلیغات و دیگر هماهنگی‌ها برود. حالا جدا از مشکل تأمین منابع و نقدینگی و امکاناتی که برای هزینه در هر بخش و قسمت وجود دارد، که فاجعه‌بار است چرا که همه‌چیز در نسبت با گیشه تعریف می‌شود، گیشه‌ای که در سالن‌های دولتی ۲۰ تا ۳۰ و در سالن‌های خصوصی ۳۰ تا ۵۰ درصدِ آن کسر می‌شود، حالا گذشته از ۵ درصدی که سایت‌های فروش کسر می‌کنند و ۹ درصدی که اخیراً به‌عنوان ارزش افزوده کسر می‌شود و گاهی هم کسر ۱۶، ۱۷ درصد بیمه و ...!
گیشه‌ای که با مخاطبانی روبه‌روست که در بیش‌تر موارد اگر مستعد و توانا در برقراری ارتباطی مناسب با اثر هنری هستند، پول خرید بلیتش را ندارند و اگر چنین توان و بضاعت مالی‌ای دارند، گاهی توقعات و توانایی‌شان در برقراری ارتباط با اثر نازل است و البته این قطعاً مشمول همه‌ی تماشاگران نیست و یک نگاه کلی و عام به وضعیت درصدی از آن‌هاست.
این یک بازار مکاره است که هر کسی در آن ادعا و نیت خودگردانی و سودآوری و عرض‌اندام دارد و آن‌چه در این بازار چوب حراج می‌خورد و بر باد می‌رود، فرهنگ و اندیشه‌ و هنر است. این بحثی طولانی و خارج از حوصله‌ی این مختصر است، اما به هر تمهید موجب می‌شود یک غذای نپخته و با تعجیل آماده شده را جلوی شما بگذارند، هر چقدر هم که ظاهرش را درست کنند، باز ذائقه‌ی شما اگر سالم باشد، نمی‌تواند آن‌را، بپسندد.
تمام این‌ها مسائلی به‌شدت آسیب‌زا است و هیچ کارگردان و گروهی نیست که از همه یا بخشی از این مصائب، مصون و در امان باشد و این‌ها منجر می‌شود شما در بهترین وضعیت به چیزی در حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد اثر موردانتظارتان دست پیدا کنید و ناگزیر می‌شوید با تخفیف‌ دادن‌های مداوم از بخش عمده‌ای از خلاقیت‌ها و ایده‌آل‌هایتان چشم‌پوشی کنید، نکته‌ای که در ارزیابی نمایش‌ها لازم است موردتوجه باشد. در این شرایط یا از اساس حمایت‌های دولتی وجود ندارد، یا در حداقل آن فراهم است و پشتیبانی‌های مالی و اداری اگر هم وجود داشته باشد به حداقل رسیده و به‌موقع نیست. تصورش را بکنید همه چیز زندگی با تورم دگرگون می‌شود، تنها حمایت‌های مالی، تازه اگر وجود داشته باشد، همان میزان حمایت‌های سال و حتی سال‌های پیش است، حالا شاید گاهی با اندکی تفاوت.
قیمت بلیت تئاتر هم تنها رقمی است که با تغییر تمام دیگر ارقام دیگر هزینه، هم‌چنان ثابت مانده است، چون تأمین و پرداخت همین بها هم برای مخاطبان تئاتر دشوار است و متضرر اصلی در تمام این موضوعات، در جایی که دولت سرش را چون کبک در برف فرو برده و از خود به‌شکلی کامل رفع‌مسئولیت می‌کند، تنها و تنها هنرمندان تئاتر هستند که در اکثر موارد حتی از حداقل حقوق‌های مصوب در قوانین کار که برای کارگران فاقد تخصص در نظر گرفته و تازه به‌شدت مورداعتراض جدی آن‌هاست هم برخوردار نمی‌شوند.
تقریباً در همه چیز به تجربه‌های دیگر کشورها و فرهنگ‌ها توجه می‌کنیم، جز امور فرهنگی که بنیادین و زیرساختی است و فاجعه در آن نمود و بروزی فوری و خیلی آشکار و مشهود ندارد، هر چند از دید متخصصان بحرانی بودن آن کاملاً قابل‌مشاهده و حتی اندازه‌گیری دقیق است.  
 
تبلیغات نامناسب برای معرفی نمایش‌ها هم معمولاً یکی از چالش‌هایی است که نمایش‌ها در اجرا با آن مواجه هستند؟
در جایی گفته‌ام که تئاتر بیماری با هزار درد است و جایی از این تن رنجور و بی‌مهری دیده و به حال خود رهاشده نیست که بر آن انگشت بگذاری و فریاد دردش بلند نشود. در حال حاضر و به‌دلیل نگرانی‌های به‌نظرم غیرمنطقی همیشگی، که متأسفانه با نقش‌آفرینی اقلیتی، مدام هم بر آن‌ها افزوده می‌شود، دستورالعملی وجود دارد که تبلیغات تئاتر باید بعد از دریافت مجوزهای لازم، انجام شود که معمولاً با توجه به شرایط بیمار تولید تئاتر، تنها چند شب قبل از اجرای عمومی، قابل‌حصول است، حالا گذشته از این‌که دهه‌هاست که شعار دولت الکترونیک وجود دارد، اما این بخش‌ها هم‌چنان مثل دوران کهن و پیشامدرن، مدیریت می‌شود و حتماً لازم است کسی عریضه به‌دست، حضوراً مراجعه و مثل توپ پاس‌کاری شده و پی‌گیری کند تا همین مجوزهای دیرهنگام را دریافت کند. این‌ خطا در سیستم موجب می‌شود تبلیغات که با توجه به وسع گروه‌ها خیلی هم پررنگ و پرحجم نیست، خیلی دیر و تقریباً همزمان با شروع نمایش استارت بخورد و بالطبع خود این مشکل به از دست رفتن مخاطبان بیش‌تری می‌انجامد.

به عنوان هنرمندی که در شورای مشورتی هنرهای نمایشی و هیأت‌مدیره‌ی کانون کارگردانان خانه‌ی تئاتر فعالیت دارید. برای رفع این موانع با سایر همکاران‌تان چه کارهایی انجام داده‌اید؟
 تمام اعضا این دو نهادی که اشاره کردید در تلاش هستند تا مشکلات تولید تئاتر در ایران را مرتفع کنند و از هیچ تلاشی در این مسیر فروگذار نمی‌کنند. هم در شورای مشورتی هنرهای نمایشی و هم هیأت‌مدیره‌ی کانون کارگردانان، طرح‌هایی وجود دارد و تلاش‌هایی انجام می‌شود، اما نتیجه‌گیری و پیشرفت بسیار کند و اندک است، اداره‌کل هنرهای نمایشی توان و بضاعت سیستماتیکی برای پرداختن و حل بسیاری از این مشکلات را ندارد، علی‌رغم آن‌که شخص مدیرکل و مجموعه‌همکاران عموماً مشکلات را می‌شناسند و برای رفع آن‌ها اظهار همراهی می‌کنند، اما مشکلات ساختاری و سیستماتیک و به هم وابسته بودن حلقه‌های متعددی که بخشی از آن‌ها خارج از اراده و اختیار هر بخش تصمیم‌ساز است، مانع از نتیجه‌گیری مناسب می‌شود.
به‌گمانم باید به‌مرور و البته با حداکثر سرعت ممکن، اداره‌کل هنرهای نمایشی را از این وسعت عمل و تصمیم‌گیری که نه ساختاراً توان و بضاعتش را دارد و نه حتی قانوناً هم برعهده‌اش هست و تنها باید سیاست‌گذار و ناظر و حامی باشد، علی‌رغم مقاومت‌ها و مخالفت‌هایی گاه خودخواهانه و پرضرری که در خود این اداره‌کل و سیستم وزارت ارشاد وجود دارد، فارغ و خلاص کنیم، تا تناسبی بین وظایف و توقعات و توان آن به‌وجود بیاید و به‌قول معروف از این‌جا مانده و از آن‌جا رانده نباشد و از سوی دیگر با تقویت ساختارهای مدنی و صنفی هنرمندان تئاتر و ارتقای جایگاه فعلی خانه‌ی تئاتر، به جایگاه حقیقی و بایسته‌ی آن، تصدی‌گری و تصمیم‌گیری و به‌طور کلی مدیریت امور تئاتر، برعهده‌ی اهل و صنف تئاتر باشد که در فرآیندهای دموکراتیک انتخاب می‌شوند و قید و بندها و ملاحظات و محدودیت‌ها و دیگر مشکلات ساختارهای دولتی را ندارند و بهتر از هر کسی صلاح خود را تشخیص می‌دهند. در این‌جا سخن از تقابل و تهدید و دشمنی و جنگ و نزاع و درگیری نیست، سخن از مصلحت‌اندیشی، شایسته‌سالاری و حاکمیت عقل و خرد در جهت تأمین منافع همگان و از جمله دولت، هنرمندان و مردم و جامعه و کشور است و امیدوارم خیلی زود شاهد این چرخش‌هایی باشیم که شاید می‎بایست دهه‌ها پیش اتفاق می‌افتاد و تا به حال هم بیش از اندازه به‌تعویق افتاده است.
در هیأت‌مدیره‌ی کانون کارگردانان خانه‌ی تئاتر به اتفاق دیگر دوستان بیانیه‌ای منتشر کردیم و به برخی موضوعات توجه دادیم و بیانیه‌ی دومی ظرف چند روز آینده منتشر می‌شود و در بیانیه‌های دیگری که صادر خواهیم کرد به مشکلات و راه‌های غلبه بر آن‌ها اشاره می‌کنیم و امیدواریم از آن‌جا که منافع جامعه و کشور در توجه به این توصیه‌ها و رفع موانع موجود است، گوش شنوایی باشد و عدم دوراندیشی یا منفعت‌طلبی‌های کوچک و ناموجه، مانع از تحقق وضعیتی شایسته برای تئاتر که می‌تواند تأثیری بایسته بر وضعیت به‌شدت ملتهب و بحرانی جامعه بگذارد، نشود که بدون تردید یکی از راه‌های مؤثر ارتقای سطح فرهنگی جامعه که تضمین‌کننده پیشرفت، توسعه و امنیت و اقتدار آن است، پرداختن به هنر و من‌جلمه تئاتر است که به‌نظر دهه‌ها با بی‌مهری روبه‌رو بوده است.

یکی از راه‌های جذب مخاطب در شرایط فعلی تئاتر که برخی از گروه‌های تئاتری به آن می‌پردازند، استفاده از چند بازیگر نام‌آشنا و سلبریتی است. برای اجرای پر مخاطب‌تر «جمعه‌کُشی» به این نوع مسائل فکر نکردید؟
نمی‌توانم بگویم فکر نکردیم، ما در شرایط تولید تئاتر در سال ۱۳۹۸، هستیم و نمی‌توانیم تمام گزینه‌ها و روش‌های حاکم بر این شرایط را نادیده بگیریم، البته و مسلماً نه به‌شکل بعضاً غلط متعارف، که گاه نه به توان و هنر افراد، که تنها به شهرت و عامه‌پسند بودن‌شان اعتبار داده می‌شود و نه حتی به‌شکلی که مثلاً کل کار زیر سیطره و سایه‌ی حضور این افراد قرار بگیرد، به‌نحوی‌که مثلاً حضور هر یک به‌تنهایی، مستلزم پرداخت دستمزدی بیش‌تر یا معادل دستمزد تمام دیگر اعضای یک گروه بزرگ باشد، در حالی‌که از سوی دیگر و جدا از این میزان دریافت، بیش از کل گروه، در خدمت تثبیت شهرت خود این افراد مؤثر است.
البته آن چند نفر معدودی که می‌توانستند با چنین شرایطی در کنار گروه قرار بگیرند و مناسب نقش بودند به‌دلیل مشغله‌ی همزمان نمی‌توانستند در «جمعه‌کُشی» حضور داشته باشند و این به‌نظرم شاید کمی هم ناخواسته یک حسن برای این گروه نمایش بود چرا که بازیگران کنونی نمایش به‌مراتب نزدیک‌تر به آن نقش‌ها و آدم‌هایی هستند که «جمعه‌کُشی» از آنان سخن می‌گوید.
اسماعیل خلج زبان بی‌صدایان است، زبان محرومان! و چه بهتر آن‌که بازیگرانی در این نمایش و نمایش‌ها ایفای نقش کنند که هم توانایی و قدرت لازم بازیگری را داشته باشند و هم به نقش‌ها و شخصیت‌ها نزدیک‌تر بوده و تجربه‌ و شناخت نزدیک‌تری نسبت به آن‌ها داشته باشند.
در جایی از نمایش محسن‌آقا دوچرخه‌ساز، به آقای احمدی که می‌گوید: "شما آدم دلسوزی به‌نظر می‌آین" پاسخ می‌دهد: "درسته. اما فقط برای بعضی‌ها دلم می‌سوزه. فقط بعضی‌ها. برای اون‌هایی که ساکتند، مثل شما، چون می‌دونم که نمی‌تونن حرف بزنن، مثل من. دلم گرفته."
و در جایی دیگر در یک مونولوگ درخشان و فراموش‌نشدنی که یکی از زیباترین موقعیت‌های خلق‌شده در ادبیات نمایشی است، آقای احمدی می‌گوید: "می‌خوام حرف بزنم. یک پای صحبت می‌خوام. پای صحبت شکسته‌س. همه دلگیرند. صبح تا غروب. شما این مردم رو نگاه کن! ببین چطور مثل مرغِ سر کنده، جون می‌کنن و بال بال می‌زنن! پای صحبت شکسته‌س. هر کسی سیِ خودشه. مثل شتری که خون می‌بینه نمی‌دونن چی‌کار کنن. دلم گرفته. توی این شهر غریبم. توی شهر خودم جایی ندارم. یک گلیم ندارم. گلیمم زمین و رواندازم آسمونه. من چی داشتم توی زندگیم‌؟ یه پنکه‌ی برقی نداشتم که یه نسیمی بزنه. امروز چرا این‌طورم؟ شاید روز آخرمه. شاید روز آخرمه. شاید فردا دیگه پا نشم. اگه فردا دیگه پا نشم، شما خیال می‌کنین طوری می‌شه؟ آب از آب تکون نمی‌خوره. می‌گن یه کسی یه گوشه‌ای از بین رفته. فرداشم یادشون می‌ره. اما این رنجی که مردم می‌کشند. این خون‌ها، این‌هاست که می‌مونه. خیال می‌کنین من فیلسوفم؟ نه. خیال می‌کنین من کتاب خوندم؟ نه. این رو هر آدم عامی‌ای می‌فهمه. ...  مردم به در و دیوار می‌زنن ..."
مسلماً نمی‌گویم که بازیگران شناخته‌شده‌تر توانایی ایفای چنین نقش‌هایی را ندارند، اما تصور می‌کنم درک بهتر این حرف‌ها هر چقدر با تجربه‌ی شخصی و وضعیت حال بازیگر عجین باشد، تأثیرگذارتر است و باز گمان می‌کنم شنیدن آن از بازیگران کم‌تر شناخته‌شده‌ی تئاتر، تأثیری به‌مراتب بیش از چهره‌های شناخته‌شده و سلبریتی‌ها داشته باشد.

حرف پایانی؟
اسماعیل خلج از نسل غول‌های تئاتر ایران است. نسلی که متأثر از یک موقعیت و شرایط اجتماعی، در دهه‌های چهل و پنجاه، مجال رشد و این توفیق را یافتند که در بستری نسبتاً مناسب به بزرگان فرهنگ، هنر و تئاتر ایران مبدل شوند. عصاره و فرزند دوران درخشان و کوتاه جریان‌سازی‌ها در فرهنگ و هنر ایران‌زمین. بعد از ظهور این نسل درخشان، که وقوع انقلاب در ایران را می‌توان از جمله نتیجه‌ی ظهور و فعالیت‌های آنان دانست، حتی اگر برخی از آنان چنین قصد و نیت مستقیمی نداشتند، متأسفانه دیگر دهه‌ها مجال بروز و ظهور چنین غول‌هایی در تئاتر فراهم نشده است. متن «جمعه‌کُشی» یکی از بهترین آثار نوشتاری خلج که کم متن درخشان ننوشته، است که کم‌تر به آن توجه شده و بدون شک جزو متن‌های برتر تاریخ ادبیات نمایشی ایران و حتی جهان محسوب می‌شود و آن‌را در مقام مقایسه با بزرگ‌ترین و مشهورترین نمایش‌نامه‌های جهان کاملاً قابل‌قیاس و مطرح می‌بینم.
خوشحالم در کنار ده‌ها انسان هنرمند و علاقه‌مند به فرهنگ و مردم ایران، توانسته‌ام شرایطی فراهم بیاورم که اسماعیل خلج، مسلماً با چشم‌پوشی‌هایی بزرگ‌منشانه البته، ابراز رضایت کرده، نمایش دلخواهش را اجرا کند. از هنرمندان و علاقمندان و تماشاگران تئاتر دعوت می‌کنم فرصت دیدن این اثر درخشان را از دست ندهند. تردید نداشته، اطمینان دارم اجرای «جمعه‌کُشی» درس‌های بزرگی برای تئاتر دوران ما دارد.

گفت‌وگو از احمد محمد اسماعیلی

۳ روز پیش، چهارشنبه
احمدی، احسان شریف وند و امید نیکوکار این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش های تئاتر شهر ۲۶ مهر ماه اجرایی ندارند | عکس
در آستانه اربعین حسینی
» نمایش های تئاتر شهر ۲۶ مهر ماه اجرایی ندارند
... دیدن متن »

تمامی نمایش های به صحنه رفته در تالارهای مختلف مجموعه تئاترشهر همزمان با فرا رسیدن ایام عزاداری اربعین حسینی روز ۲۶ مهر ماه اجرایی ندارند.

به گزارش تیوال به نقل از دفتر ارتباطات، آموزش و پژوهش مجموعه تئاترشهر، تمامی نمایش های به صحنه رفته در تالارهای مختلف مجموعه تئاترشهر همزمان با فرا رسیدن ایام عزاداری اربعین حسینی روز جمعه ۲۶ مهر ماه اجرایی ندارند.

هم اکنون نمایش های «جنگنامه غلامان» به کارگردانی محسن حسینی در تالار قشقایی، «تالاب هشیلان» به کارگردانی نوشین تبریزی در تالار قشقایی، «روایت فرزانه از جمعه ۱۴ آبان» به کارگردانی محمد زیگساری در تالار سایه، «سرزمین پدری» به کارگردانی محمد قاسمی در تالار سایه، «نیست» به کارگردانی حسنیه زاهدی در کارگاه نمایش و «کبوتری ناگهان» به کارگردانی غلامرضا عربی در کارگاه نمایش تئاتر شهر روی صحنه هستند.

۳ روز پیش، چهارشنبه
احمدی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کبوتری ناگهان i
شهرام کرمی: «کبوتری ناگهان» یک نمایش حرفه ای با بازی بازیگران توانمند نابینا است | عکس
» شهرام کرمی: «کبوتری ناگهان» یک نمایش حرفه ای با بازی بازیگران توانمند نابینا است
... دیدن متن »

نمایش «کبوتری ناگهان» به نویسندگی محمد چرمشیر و کارگردانی غلامرضا عربی با حضور ۸ بازیگر نابینا از ۲۳ مهرماه در پلاتوی اجرای تئاتر شهر روی صحنه رفت و شهرام کرمی، خانوم پوری بنایی,فخرالدین صدیق شریف,عزت اله رمضانی فر, منظر لشکری و دکتر سید غلامرضا کاظمی دیان به تماشای این اثر نشستند.
به گزارش مشاور رسانه گروه، شهرام کرمی بعداز تماشای نمایش «کبوتری ناگهان» در مورد این اثر گفت: «با توجه به اینکه نمایش «کبوتری ناگهان» همزمان با روز جهانی نابینایان روی صحنه رفته، فکر می کنم اتفاق بسیار خوبی افتاده است»
او افزود: «یکی از ویژگی های این گروه نمایشی همکاری ثابت آنهاست. فکر می کنم تابه حال حدود سه نمایش باهم روی صحنه برده اند و من افتخار داشته ام که از اولین اثر تا آخرین تجربه شان یعنی نمایش «کبوتری ناگهان» را ببینم».
کرمی ادامه داد: «اعضای گروه برای اجرای هرچه بهتر نمایش ۶ ماه تمرین کرده اند و کاملا مشخص است که روی نمایش فکر شده و این ویژگی ارزنده نمایش «کبوتری ناگهان» است»
شهرام کرمی در آخر تاکید کرد: «به نظرم تماشای این اثر بااجرای هنرمندان روشن دل، جذابیت کار را دوچندان کرده است. تئاتر از جادو و قدرت خاصی برخوردار است و آنقدر هنر فاخری است که می تواند وجوه مختلف انسانی را با مشارکت عوامل اجراکننده نمایان کند. من روز عصای سفید را تبریک می گویم و از اجرای این نمایش با چنین محتوا و فرمی بسیار خوشحال هستم».
ندا سلیمانی، مریم دیهیم بخت، شیما شوری، معصومه عطائی، زهره مسعودی، حمید رضا کیانی خواه، زهره سادات میرشفیعیان و معصومه رزم آهنگ بازیگران این نمایش هستند.
جوادمرآتی(‌طراح صحنه، لباس، آکسسوار، ماسک و نور)، نسترن حسین (دستیار اول کارگردان و برنامه ریز)، (شیوا آریایی) دستیار دوم کارگردان، دکتر محمدمحمدپور (روانشناس)، جواد مرآتی، نسترن حسین، غلامرضا عربی (ساخت ماسک) ،دکوراسیون ناوک، غلامرضا عربی، حمید رحیمی نیا (ساخت دکور)، سهیلا یافتیان، سمیه مسعودی، مریم دیهیم بخت، اعظم سلیمانی (دوخت لباس)، مهرپادزحمتکش (کمانچه و تمبک)، نویدنوبخت(آواز، سنتور، تمبک، ساخت و تنظیم ملودی)، نسترن حسین (تنبورین، ساز باران و آواز)، فاطمه عبدالرحیمی (طراح پوستر و بروشور)، مینا قانع،مجتبی بروشکی (عکاس)، علیرضا عباسی (مدیر روابط عمومی) و الهه حاجی زاده (مشاور رسانه) دیگر عوامل این نمایش هستند.

علاقمندان برای تماشای «کبوتری ناگهان» و خرید بلیط می توانند به سایت تیوال یا گیشه تئاتر شهر مراجعه کنند.

۳ روز پیش، چهارشنبه
امیر مسعود این را خواند
احمدی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش آشپزخانه i
سه‌گانه «آشپزخانه» به صحنه می‌رود/ میزبانی تالار مولوی از ۲۰۰ تئاتری | عکس
با کارگردانی حسن معجونی؛
» سه‌گانه «آشپزخانه» به صحنه می‌رود/ میزبانی تالار مولوی از ۲۰۰ تئاتری
... دیدن متن »

حسن معجونی سه‌گانه «آشپزخانه» را با حضور ۳ گروه از بازیگران جوان شهرهای شیراز، رشت و تهران در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه می‌برد.

حسن معجونی بازیگر و کارگردان تئاتر و سرپرست گروه تئاتر «لیو» در جدیدترین فعالیت خود نمایش «آشپزخانه» را در ۳ نسخه متفاوت و با حضور ۳ گروه از بازیگران جوان از ۲۹ مهر در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه می‌برد.

در ابتدای این پروژه تئاتری، نمایش «آشپزخانه» با حضور بازیگران جوان تئاتر شهر شیراز در قالب ۸ اجرا روی صحنه می‌رود و پس از آن نسخه دیگری از این اثر نمایشی با حضور بازیگران جوان تئاتر شهر رشت به مدت ۸ شب اجرا می‌شود.

اجرای سومین نسخه از نمایش «آشپزخانه» نیز با حضور بازیگران جوان تئاتر شهر تهران در سالن اصلی تالار مولوی انجام می‌شود.

در اجرای سه‌گانه «آشپزخانه» حدود ۲۰۰ بازیگر و عوامل اجرایی از شهرهای شیراز، رشت و تهران حضور دارند که همگی این افراد در ورک‌شاپ‌هایی که حسن معجونی در شهرهای مدنظر برگزار کرده، گردهم آمده‌اند.

پیش فروش بلیت اجرای سه‌گانه «آشپزخانه» در سایت تیوال آغاز و پوستر این اثر نمایشی با طراحی صالح تسبیحی منتشر شد.

به زودی اطلاعات مربوط به اجراهای متفاوت «آشپزخانه» اعلام می‌شود.

 

۳ روز پیش، چهارشنبه
صبا صالحیان این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش هیچ چیز جدی نیست i
آغاز پیش‌فروش «هیچ چیز جدی نیست» اثر جدید مسعود دلخواه | عکس
» آغاز پیش‌فروش «هیچ چیز جدی نیست» اثر جدید مسعود دلخواه
... دیدن متن »

سه روز نخست نمایش «هیچ چیز جدی نیست» به کارگردانی مسعود دلخواه در تیوال پیش‌فروش می‌شود.

 به گزارش روابط عمومی نمایش «هیچ چیز جدی نیست»، پیش فروش بلیت سه روز نخست (۱۶، ۱۷، ۱۸ آبان) این نمایش از ساعت ۱۲:۰۰ روز چهارشنبه ۲۴مهر‌ماه در سایت تیوال آغاز شد.

«هیچ چیز جدی نیست» نوشته «رچ اورلاف»، جدیدترین نمایش مسعود دلخواه است که از ۱۶ آبان‌ماه ۱۳۹۸ در سالن سمندریان، به‌روی صحنه می‌رود.

موضوع این نمایش درباره یک گروه تئاتری است که قصد دارد تلفیقی از آثار شکسپیر، بکت، پینتر و اورلاف را به شیوه پست مدرن اجرا کند، اما درگیری های درون گروهی آنها باعث حواشی و بروز اتفاقاتی غیرمنتظره می‌شود.

رحیم نوروزی، حمیدرضا هدایتی، گیلدا حمیدی، ناصر عاشوری، محمدرضا علی اکبری، پریسا رضایی، سارا الهیاری، بیژن زرین، سجاد بابایی، صادق حیدری، بیتا بیگی، کوثر سعادت، علی بهمنی، محمد رضا میری از بازیگران این اثر نمایشی هستند.

گروه کارگردانی این نمایش شامل "عرفان شیرنگی، مدیر تولید"، "فاطمه زعفرانی، مشاور طراحی لباس و صحنه"، "صادق حیدری، دستیار کارگردان و برنامه ریز"، "رباب معزز، دستیار هنری"، "سیمین غلامی و کوثر سعادت، منشی صحنه"، و "سجاد میرزائیان، مدیر تدارکات" است.

آهنگسازی این نمایش را محمد اسلامی بر عهده دارد و شقایق نجاتی، نوازنده ویولن سل؛ پدرام سلیمانی، نوازنده درامز؛ امین عزیزی، نوازنده سینتی سایزر؛ رضا کریمی، تکخوان و حمیدرضا جهانگیری، علیرضا اسفندیار، پردیس پیراهش و علی علائی به عنوان همخوان نیز با این پروژه همکاری می‌کنند.

تیم روابط عمومی و تبلیغات نمایش «هیچ چیز جدی نیست» شامل "امیر پارسائیان مهر، مدیر ارتباطات و روابط عمومی"، "سارا بابایی، مشاور رسانه‌ای"، "صنم بابائی و اسماعیل رحیمی‌سروش، همکاران رسانه"، "رضا صبور، طراح گرافیک"، "پارسا تاک، عکاس"، "میثم ضرقانی، ساخت تیزر" و "تبلیغات مجازی، گروه تبلیغاتی تئاتر مارکت"،  است.

نمایش «هیچ چیز جدی نیست» از پنج‌شنبه ۱۶ آبان‌ماه هر شب ساعت ۲۱:۰۰ در سالن سمندریان مجموعه تماشاخانه ایرانشهر به‌روی صحنه می‌رود.

یادآور می شود فروش نمایش از ساعت ۱۲:۰۰ روز ۴شنبه در سایت تیوال آغاز شد.

۳ روز پیش، چهارشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش بی چیز i
عنصر تغییر، کیمیایی جاودانه برای انسان است | عکس
نگاهی به نمایش «بی‌چیز» به کارگردانی مهدی فرشیدی سپهر
» عنصر تغییر، کیمیایی جاودانه برای انسان است
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر: کاوش برای دانستن و تلاش برای به دست آوردن از جمله غرایزی است که انسان همواره آن را در کالبد خود جستجو می‌کند تا بتواند از آن طریق خود را تامین نماید. حال با این دیدگاه می‌توان اشاره داشت که در جهان هستی تمامی انسان‌ها در هر زمان و لحظه چنین حس و خواسته‌ای را پیرامون خود طلب می‌کنند تا تمایزهای بیشتری از خود نسبت به دیگران به وجود آورند.

جوامع بشری روزانه با رفتارها و خصوصیات اخلاقی متفاوتی نسبت به یکدیگر در جهان هستی به زندگی خود ادامه می‌دهند تا بتوانند ضرورت‌های حیات خود را به دست آورده و به آرامشی نسبی جهت استفاده از کسب داشته‌هایشان برسند. حال این خواستگاه که از ابتدای خلقت تاکنون ادامه داشته در اثر طی شدن زمان و تغییر شرایط بشری انواع گوناگون به خود گرفته و نحوه ارائه آنها متفاوت شده است. البته از سوی دیگر شکل و نوع آموزش برای خلق کردن جزو لازمه‌هایی که انسان میتواند از طریق آنها زندگی خود را متحول سازد و البته یکی از مهمترین دلایلی که در طول تاریخ تاثیراتش را می‌توان به وضوح مطالعه کرد. بنابراین بحث آموزش یکی از کاربردی‌ترین مولفه‌ها در راستای میل به پیشرفت و موفقیت در جوامع بشری تعریف می‌شود. حال باید اشاره داشت که این بحث در زمان خود بنابر نیازها و احتیاج‌های افراد جامعه در زندگی و ارتباط گرفتن با سایر نقاط جهان و انسان‌های آن جغرافیا امری ضروری تلقی می‌شود. دلیل این موضوع هم آن است که انسان ذاتا موجودی گیرنده، کنجکاو، بخشنده و... می‌تواند باشد که چنین تحلیلی مجدد در مرز بین بود و نبود تعریف می‌شود. اصولا لازمه و نیاز اصلی جوامع امروزی بر اساس درک درست از شرایط زمان حال باید رخ بدهد تا بتوان جهانی عاری از هر جنگ و خون‌ریزی را تجربه کرد. لذا در نگاه کلی این گونه می‌توان اذعان داشت که انسان‌ها با آموزش گرفتن و به کار بستن آن در زندگی خود و تاثیر ایجاد کردن در زندگی سایرین می‌توانند بعنوان یک موجود متفکر ادعا کنند که جریان حیاتشان تا چه اندازه توانسته متمایز نسبت به سایرین پیش برود. یادمان نرود که زندگی همچون ماراتنی است که خط پایان آن در جایی ایجاد خواهد شد که بخواهیم ایستاده سایرین را نظاره کنیم.

نمایش «بی‌چیز» تلاش دارد تا با طرح قصه‌ای موضوع و مسئله خود را با پیش آوردن جزئیات گوناگون شرح داده و در راستای آن هدف و پیام نمایش را بازگو نماید. جهان متن بیشتر از آنکه بخواهد سمت و سوی مخاطب خود را با خط‌ کشی‌های مرسوم مشخص نماید تا او آگاه باشد که جزو رده سنی مدنظر است یا خیر، سعی دارد با دخالت جزئیات تاثیرگذار که تمام گروه‌های سنی را در بر می‎گیرد و نگاهی عمده و تحلیلی نسبت به رفتارها و اخلاق انسان‌ها دارد روایتی را تعریف کند که در آن عنصر تغییر یکی از مهمترین داده‌های آن به شمار می‌آید. بنابراین در جهان متن این نمایش تلفیقی از تخیل و واقعیت در راستای عنصر تغییر شکل گرفته‌اند تا شخصیت این اثر بتواند در ازای قرار گرفتن در موقعیت‌های مختلف با در اختیار داشتن راهکاری خود را به سمت و سوی کمال نیز سوق بدهد. البته از آن جهت که بحث تغییر و روش زندگی در این نمایش بعنوان یکی کنش‌های مهم به شمار می‌آیند می‌توان رده سنی این نمایش را بیشتر متوجه گروه سنی کودک و نوجوان دانست که ذهنی پویا، پرسشگر و ذاتی متغیر دارند که در ازای قرار گرفتن در موقعیت‌های مختلف کارکردی نو از خود بروز خواهند داد. بنابراین رویکرد نویسنده، کارگردان و بازیگر نمایش را این گونه می‌توان ارزیابی کرد که او با نگارش نمایشنامه‌ای که در آن آموزش و ترغیب به بهتر بودن وجود دارد نمایشی را پیش روی مخاطب قرار داده است که در آن خواستگاه اصلی باتوجه به تغییر و نوآور شدن فراهم می‌آید و شخص نویسنده و کارگردان در نهایت نیز بعنوان شخصیت نمایش مخاطب را متوجه اعمال و رفتارهای خود در جهان اثر خواهد کرد.

موقعیت مکانی اثر که در محدوده‌ای مشخص طراحی شده تلاش دارد با تاکید بخشیدن به این محدوده تایید خود را بر جهان متن و محتوا اعمال نماید تا از این طریق بتواند تاثیرگذاری مستقیمی را بر ذهن مخاطب داشته باشد. حال با این طراحی رویکرد جهان اثر با دیدگاهی متمایز نسبت به جهان پیرامون و رفتار انسان‌ها سوق پیدا می‌کند  که هر اتفاق به همراه علتی در راستای قصه‌پردازی راوی یا همان شخصیت قرار بگیرد. لذا این ترکیب‌بندی مزیت‌هایی را با خود به همراه دارد که از میان آنها باید ضرورت پیش آوردن درام در ازای ساده کردن مفهوم آن اشاره داشت، زیرا این تصمیم سبب می‌شود تا مخاطب اصلی این نمایش بیشتر به پیام و هدف مورد نظر نزدیک شوند و حتی شخصیت را تا پایان بعنوان یک شاهد همراهی کند. لذا شخصیت در ازای موقعیتی که در آن قرار می‌گیرد خود را به مخاطب معرفی می‌کند تا بتواند با حفظ تمرکز در سالن نمایش دیدگاه و نظر خود را منتقل نماید. تشویق به اندیشه ورزی و تفکر درباره مسائل و اتفاق‌های جهان درون و پیرامون مهمترین تصمیم و هدف این اثر است تا بتواند کودکان و نوجوانان را آگاه سازد که در هر زمان می‌توانند با ایجاد عنصر تغییر مسیر زندگی خود را مشص نمایند. حال از این جهت است که فرم هم راستای محتوا پیش می‌رود تا بتواند تصویرسازی‎ها را در ازای رفتارهای شخصیت اثر پیش آورد تا از این طریق ماجرا و روایتی را شرح بدهد.

استفاده همزمان شخصیت از بدن و بیان یکی از کاربردهای شکل دادن جهان اثر است، زیرا روایت به گونه‌ای پیش می‌رود که شخصیت در دو نقش حضور دارد. بنابراین تمرکز بر محتوا و نمایان ساختن آن از طریق بدن یک وضعیت برابر را پیش می‌آورد. نریشن‌ها، آمبیانس‌ها و موسیقی به کار برده شده در این نمایش جزو جزئیاتی به شمار می‌آیند که کمک زیادی به محتوا و باورپذیر شدن محیط جهان اثر دارند. حال از نگاه دیگر ضرورت لحن و بیان این نمایش یکی از مهمترین کارکردها بوده که با دوری جستن از درام‌های مرسوم و در هم تنیده توانسته در عین سادگی تحلیل متفاوت و کنش‌مندی از زاویه دید جهان کودکان و نوجوانان را بازتاب بدهد. لذا برای پیوست دادن این تحلیل و درک بهتر از شرایط جهان اثر، شخصیت در ازای روبرو شدن با جهان جادو به دنیای دیگری وارد می‌شود که در آن نیازهای معاصر این گروه سنی چون بازی‌های یارانه‌ای نیز وجود دارد تا شخصیت با رفتارهایی که از خود نشان می‌دهد ثمرات استفاده بیش از اندازه آن را به تصویر در آورد. البته این طراحی به جهت آن است که نویسنده، کارگردان و بازیگر  این اثر مخاطب را ترغیب به تفکر و تغییر در زندگی روزمره خود کند تا بتواند آینده‌ای خوب را برای خود رقم بزند.

ادغام کردن عنصر تخیل در داستان و روایت‌های واقعی امروزی امری ضروری در خلق یک اثر نمایشی به شمار می‌آید تا مخاطب بتواند از دستاوردها و اهداف آن جهت بهتر زندگی کردن بهره بگیرد. اصولا الگوسازی یکی از کارکردهای جهان امروز است که انسان‌ها با تاسی از آنها رویکردهای خود را تغییر داده و در راستای درک شرایط جهان مدرن و آگاه بودن به داشته‌های درون پیش می‌روند. بنابراین باید اشاره کرد که جهان این اثر تاکیدش بر شناخت انسان نسبت به خود است و شخصیت نمایش بعنوان ما به ازایی از انسان شناخته می‌شود که با تاکید محتوایی جهانشمول سعی دارد مخاطب را با ذهنی آگاه تا پایان با خود همراه سازد.

میزانسن‌های این نمایش با تمرکز بر شاخص‌های آگاهی‌رسانی، تغییر و ارتباط مستقیم با مخاطب طراحی شده تا بتواند پیام نمایش را که همانا توجه به جهان درون و شناخت توانایی است نزد مخاطب معرفی کند. لطفا یادمان نرود که پرورش مخاطب از کودکی باید میسر شود تا در آینده مخاطب‌های بزرگسال خوبی را در جامعه شاهد باشیم. لطفا در تولید و ارائه آثار کودکان و نوجوانان نهایت دقت و تمرکز را به کار ببندید. 

یادداشت از: کیارش وفایی

۴ روز پیش، سه‌شنبه
امیر مسعود این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
حسین مسافرآستانه با «برگشتن» به تئاتر می‌آید/ اجرا در تئاتر شهر | عکس
بعد از ۹ سال؛
» حسین مسافرآستانه با «برگشتن» به تئاتر می‌آید/ اجرا در تئاتر شهر
... دیدن متن »

حسین مسافرآستانه بعد از ۹ سال دوری از کارگردانی تئاتر، نمایش «برگشتن» را از آبان‌ماه سال جاری در مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌برد.

حسین مسافرآستانه بازیگر و کارگردان تئاتر که سال ۸۹ نمایش «تمام صبح‌های زمین» را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه برده بود قصد دارد تا بعد از ۹ سال دوری از کارگردانی تئاتر، نمایش «برگشتن» را روی صحنه ببرد.

«برگشتن» نوشته خیراله تقیانی‌پور اثری اجتماعی با محوریت وضعیت خرمشهر و نگاهی به ارتباطات اجتماعی امروز جامعه است.
مسافرآستانه نمایش «برگشتن» را از آبان‌ماه سال جاری در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌برد.
اطلاعات مربوط به بازیگران و عوامل این اثر نمایشی به زودی اعلام می‌شود.

عکس: سمیه میری

۴ روز پیش، سه‌شنبه
نیلوفر ثانی این را خواند
امیر مسعود این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش سرزمین پدری i
مقاومت در مقابل رویکرد سلبریتی محور در تئاتر | عکس
در گفت و گو با کارگردان اجرای «سرزمین پدری» در تالار سایه مطرح شد؛
» مقاومت در مقابل رویکرد سلبریتی محور در تئاتر
... دیدن متن »

طراح و کارگردان نمایش «سرزمین پدری» با اشاره به استقبال خوب تماشاگران از این اثر نمایشی در تئاتر شهر به ویژگی های هنری و جامعه شناختی اجرای آثار بدون ستاره در تئاتر ایران اشاره کرد.

محمد قاسمی طراح و کارگردان نمایش «سرزمین پدری» که این روزها در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است با اشاره به ویژگی های این اثر نمایشی در مواجهه با تماشاگران طی روزهای گذشته توضیح داد: از زمانی که نمایش «سرزمین پدری» به همت تعدادی از دوستان هنرمندم در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفت اصلا انتظار نداشتم که استقبال چشمگیری از نمایش بشود اما امروز بسیار خوشحالم که با افتخار بگویم آنچه ما از این استقبال تماشاگر پیش بینی می کردیم فراتر رفته و خوشبختانه اغلب مخاطبانی که نمایش را می بینند با آن ارتباط خوبی گرفتند.

وی ادامه داد: به هر ترتیب فضای اجرای نمایش در تئاتر شهر و دیگر تماشاخانه ها به دلایل مختلف با تغییر و تحولات زیادی مواجه شده و ما شاهد این مساله هستیم که فضای رایج موجود دیگر آن فضای چند سال پیش نیست که تماشاگران فقط چند گزینه برای انتخاب تئاتر داشته باشند . به هر حال با ظهور  تماشاخانه های مختلف خصوصی و دولتی به طور طبیعی امکان بیشتری نیز برای انتخاب تماشاگران جهت دیدن یک اثر نمایشی به وجود آمده که همین کار یک گروه نمایشی بدون ستاره را برای جلب مخاطب سخت می کند.

قاسمی بیان کرد: آنچه من و گروه اجرایی نمایش برای طراحی فضای مورد نظرمان، اولویت داشت حضور در یک فضای نمایشی با بهره مندی از موسیقی است که امیدوارم توانسته باشد تا امروز مورد توجه مخاطبان قرار گرفت باشد. کما اینکه در همین دیدار کوتاهی که با مخاطبان اجرای «سرزمین پدری» داشتم آنها ارتباط خوبی با فضا پیدا کرده و این ترکیب موسیقایی – نمایشی را از امتیازات کار می دانستند.

کارگردان نمایش «سرزمین پدری» در بخش دیگری از صحبت های خود افزود: راستش را بخواهید من وقتی تصمیم به اجرای نمایش گرفتم به دلیل هراسی که از کمبود مخاطب در مواجهه با این نوع نمایش حس می کردم تلاشم را انجام دادم تا از برخی بازیگران چهره برای کارم استفاده کنم. اما بازهم مقاومت کردم و پیش روی خودم اعضای پرتلاش این گروه اجرایی را تصور کردم که هر کدام با پیشینه دانشگاهی از رشته تئاتر چه زحماتی برای به سرانجام رسیدن کار انجام دادند تصمیم گرفتم از آنچه به عنوان بازیگری تئاتر نام می برند بیشتر استفاده کنم تا اینکه بخواهم ذیل فعالیت ستاره هایی بروم که اغلب آنها فقط به تئاتر نگاه مادی دارند و چندان علاقه مند به حضور در تجربه های متفاوت با کارگردان کمترشناخته تر نیستند.

وی تصریح کرد: نمایش «سرزمین پدری» قطعا نمایشی برای تماشاگرانی که مایل به دیدن ستاره های سینما روی صحنه هستند، نمایش چندان جذابی نیست. این نمایش به هیچ عنوان نمی خواهد با آوردن چهره های آشنا روی صحنه مخاطب را فریب دهد. این نمایش گرچه برای ذائقه مخاطب امروزی نیست اما تلاش کرده به سهم خود شرایطی را به وجود آورد که جنبه های نمایشی و هنری آن از

جنبه‌های عامیانه و اقتصادی دارای اولویت بیشتری است.  شرایطی که خوشبختانه تا به امروز در حد و اندازه های خود پاسخ لازمش را از مخاطبان و حتی استادان تئاتر دریافت کرده و ما را برای ادامه این راه مصمم تر کرده است.

نمایش «سرزمین پدری» به نویسندگی و کارگردانی محمد قاسمی و بازی پری بارانی، محمد قاسمی، مجتبی شجاعی، ملینا قدیمی، شکیلا سماواتی، امیر یوسفی، محمد علی رحمانی  هر روز ساعت ۱۸ به مدت زمان ۶۰ دقیقه و قیمت بلیت ۳۰ هزار تومان در تالار سایه تئاتر شهر روی صحنه رفته است.

۴ روز پیش، سه‌شنبه
محمد لهاک ( آقای سوبژه ) و احسان مشعل چی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش جمعه‌کُشی i
«جمعه‌کُشی» در روز جمعه  ۲۷ مهرماه به روی صحنه نخواهد رفت | عکس
» «جمعه‌کُشی» در روز جمعه ۲۷ مهرماه به روی صحنه نخواهد رفت
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، نمایش «جمعه کشی» به نویسندگی و کارگردانی «اسماعیل خلج» به علت فرا رسیدن اربعین حسینی در روز جمعه ۲۷ مهرماه   اجرا نخواهند شد.

نمایش «جمعه کشی» از  روز یکشنبه ۲۹ مهرماه هرشب ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سنگلج میزبان تماشاگران خواهد بود.


۴ روز پیش، سه‌شنبه
محمد لهاک ( آقای سوبژه ) این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش صدای آهسته برف i
«صدای آهسته‌ی برف» پس از پنج سال روی صحنه می‌آید | عکس
» «صدای آهسته‌ی برف» پس از پنج سال روی صحنه می‌آید
... دیدن متن »

نمایش «صدای آهسته‌ی برف» به کارگردانی جابر رمضانی از ۸ آبان ماه در تئاتر مستقل تهران اجرا می‌شود.
به گزارش روابط عمومی گروه تئاتر سوراخ تو دیوار، این نمایش که مهر و آبان ۱۳۹۳ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفته بود حالا پس از پنج سال در تئاتر مستقل تهران به صحنه می‌رود.
در «صدای آهسته‌ی برف» محمد صادق ملک، بهناز جعفری، مریم نورمحمدی، کمال کلانتر و مسیح کاظمی ایفای نقش می‌کنند.

پیام سعیدی و جابر رمضانی نویسندگان نمایش؛ رها شیرازی مدیر تولید، دستیارکارگردان و برنامه‌ریز؛ بامداد افشار طراح صدا؛ پویا پورامین سازننده‌ی موسیقی؛ شیما میرحمیدی صحنه و لباس؛ میلاد محمدی مدیر اجرا و دستیار کارگردان؛ احسان نقابت عکاس و مریم برادران بعنوان طراح گرافیک با این نمایش همکاری دارند.

«صدای آهسته برف» که علاوه بر ایران اجرا در کشورهای ایتالیا، لهستان و مالزی را در کارنامه دارد هر شب ساعت ۲۱:۱۵ روی صحنه خواهد رفت.
پیش فروش بلیت‌های نمایش به زودی در سایت تیوال آغاز می‌شود.

۴ روز پیش، سه‌شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید