همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق چت آنلاین و ایمیل در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال فیلم تمارض
S3 : 01:31:15
خـریــــد
۳,۰۰۰، ۳,۵۰۰، ۴,۰۰۰ و ۴,۵۰۰ تومان
 بها: ۳,۰۰۰، ۳,۵۰۰، ۴,۰۰۰ و ۴,۵۰۰ تومان
: عبد آبست
: عبد آبست، وحید راد، مجید یوسفی، دانیال خجسته، شهرزاد سیفی، اَصغر پیران، جواد پورحیدری، جواد پولادی، علیرضا ساوه درودی، ایمان بسیم، حنانه شاهرخی، حسن و حسین جعفری
: مریم شفیعی
: حمید خضوعی اَبیانه
: هایده صفی یاری
: بامداد افشار
: جمشید ابراهیم کرمانی
: احسان روناسی
: شاهین پور داداشی
: مجید یوسفی
: نسیم ملکی
: مجید عبدی، ایمان بسیم
: ناصر کاووسی
: محمد خمیس آبادی
: هوتن حق شناس
: محمد ملایی، مسعود مومنی، جواد مطوری، روزبه شمشیری، سهیل اصغری
: ایمان فلاح
: مهدی پارسی
: اَصغر پیران، فاطمه ساربان‌ها
: حسن شرف الدین
: بابک یادگاریان
: سعید کیانپور
: گلاویژ نادری
: محمد اَطبایی
: شهرزاد سیفی
: مریم شفیعی
: هیچ فیلم.
سه پسر جوان به منزل یک پیرمرد می روند.

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
این فیلم براحتی میتونه تبدیل به نمایش بشه که امیدوارم به زودی این اتفاق رخ بده.
شاهین و امیر مسعود این را خواندند
بهار گراوندی، نورا احمدی و زهره مقدم این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تمارض رو در یکی از سالن های خیلی اختصاصی و جمع و جور سینما کوروش دیدیم.
من فیلم رو خیلی دوست داشتم.
سبک فیلمبرداری فیلم خیلی خوب بود. صداها و موزیک رو دوست داشتم. در کنار همه اینها داستان، جالب بود و اینکه آخر فیلم مرتبط به اول فیلم می شد ایده جذابی بود.
برای کارگردانی که اولین فیلمش هست به نظر من خیلی قابل قبول بود.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با درود
دوستان یک بلیط برای فیلم تمارض موجود است
برای امروز ۱۷ دی ماه ساعت ۱۵
موزه ی سینما
درصورت دراخواست
با تلفن ۰۹۱۹۴۹۲۷۰۴۷ به منظور دریافت کد اینترنتی تماس بگیرید
و از دیدن فیلم غیر قابل انتظار و دیدنی تمارض لذت ببرید.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خوب ، متفاوت ، جذاب....
اگه بگم فیلمو دوست داشتم دروغ گفتم اگه بگم دوست نداشتم هم انصاف خیلی دیگه کم لطفی کردم در حقش!:)) قبول کنید که در یک فیلم(ولو اینکه ساختار نو و متفاوتی هم داشته باشد) نداشتن ضرب اهنگ بالا و فضای سرد و افسرده از یه جایی به بعد رخوت و کسالت رو به تماشاچی منتقل میکنه!

1_ البته این خصلت در فیلمهای هنر و تجربه کم دیده نمی شود نمونه اش شاید دختر...پدر...دختر باشه

2-شاید هم این نگاه و ریتم خودخواسته و تعمدی و در راستای منویات فیلمساز باشه ولی برای من تماشاچی این موضوع چندان دلنشین نیست!

3_ممنونم که قبول کردید:))

عدم رضایت تام نداشتن این حقیر! از فیلم هم بیشتر به خاطر این مساله است..(توقف و مکث آزار دهنده ای که مثلا در آن صحنه نوازندگی وجود دارد نمونه ای از این عدم رغبت به داشتن ریتم و ضرباهنگ بالاست)

امیر ... دیدن ادامه » قاب بندی های غیرمتعارف فریبنده و دلربا کم ندارد (البته ممکن است عده ای اصلا این نوع ساختار شکنی و غیرمتعارف بودن رو دوست نداشته باشند یا هم ممکنه با اصرار در تکرار مدام بی اثر آن مشکل داشته باشند) آن صحنه پشت بام و تنهایی امیر و نمای شهر یا قاب زیبایی که از پشت پنجره بیرون خانه امیر دو بازیگر را در حال گفتگو در داخل خانه به تصویر می کشد؛یا نمایی که علی (مصطفی قدیری)در خیابان تکیه به دیوار داده یا آن نمایی که علی در دستشویی است و در گوشه ای از قاب در آینه تصویر امیر را درحال سیگار کشیدن می بینیم ؛ یا صحنه دیدار امیر با پدرش و .. همه و همه نشان از ذوق و سلیقه تحسین برانگیز کارگردان و فیلمبردار دارد. نماهای تکنفره از بازیگران داخل ماشین هم تازگی داشت.پیامش آیا رساندن مفهوم تنهایی بود؟نمی دانم!شاید!
در دریافت مفهوم اینکه چرا آدمها تا جای ممکن در گوشه ای از قاب دیده می شوند (و یا اصلا دیده نمی شوند!) هم می مانم! رنگ سفید که در بیشتر نماها به چشم میآید(مانندخانه امیر،خانه پدرش، خانه غزل یا حتی خیابان) نشانه و پیام آور چه می تواند باشد؟صرفا برای فضاسازی دنیای حاکم بر زندگی امیر است یا می شود از آن برای شخصیت شناسی هم بهره برد؟ امیر غمخوار رفیقش است ، به فکر بی پناهی همسر رفیقش است..هوای بچه شان را دارد. در جریان اتفاقات زندگی همکارش است.غمخوار پدرش است به حرفش گوش می دهد سرش را در آغوش میگیرد دلداریش میدهد .کنار خواهرش میشنیند و حرفهایش را میشنود.غمخوار مادرش است . به فکر همه است ولی به جز اندکی دلسوزی خواهر و مادر کسی دیگر به فکر او نیست. همه شکایت پیش او می برند ولی او کسی را نمی یابد که شکایتش را پیش او ببرد. همه از او انتظار دارند( انتظاری که شاید مقصرش هم خودش باشد؛ فیلم درباره شناخت این بخش از شخصیتش کمکمان نمیکند) انتظار حل مشکلشان؛ انتظار کمکی راهگشا!
آنگاه که مجالی برای بیان حرفها و دردهای نگفته تلمبار شده درون سینه اش نمی یابد(یا فرصت ان را دارد ولی طرح و بیانشان را چندان مثمر ثمر نمی بیند) به سیگار پناه می برد. حرف پشت حرف؛دود پشت دود! آنچنان غم و اندوه مشکلات( خود+دیگران) وجودش را فرا گرفته که دیگر طاقت شنیدن و دیدن گریه و بغض را ندارد. شاید به همین سبب است که از ورود به چالش جدید پرهیز میکند(بی توجهی اش به خانم آرایشگر) ..نمونه عینی امیر را (کم و بیش با همان مشخصات)میتوانیم در دور و برمان به راحتی پیدا کنیم..نمونه افراد دلسوز برای دیگران(غلط یا درست) ولی تنها و فرو رفته در خود .. فیلم امیر بیشتر طرح موضوع می کند(در قالبی جدید البته) تا قصه پردازی و ایجاد تعلیق و گره گشایی و حل مساله..به همین خاطر ممکن است این فرم و محتوا به مذاق عده ای خوش بیاید و ان را بپسندند یا بالعکس از ان بیزار شوند و ان را نپسندند.

در امیر میلاد کی مرام پخته تر نشان می دهد و از آن نقش های کلیشه ای اش فاصله محسوسی دارد.. هادی کاظمی تقریبا متفاوت است با آنچه که قبلا از او در ذهن داشتیم. نقشش کوتاه است ولی موثر از کار در آمده. .مصطفی قدیری اتفاق ویژه فیلم است؟شاید!..پدر و مادر هم باورپذیر نقش را به نمایش دراورده اند.. سحر دولتشاهی هم به نظرم خوب توانسته از پس نقش برآید..
۲۱ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بهش 6 از 10 رو میدم خلاقیت داشت و بیننده رو با خودش همراه می کرد اما خب از نقاط ضعفش بازی بعضی از بازیگران بود و از لحاظ فیلمنامه هم میتونست بهتر باشه و فضاش بیشتر تئاتریه تا سینمایی.
سپهر و امیرمسعود فدائی این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید