تیوال تئاتر | اخبار
T1:17:57:14
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گقت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی محصولات و برنامه‌های جالب هر زمینه به هم‌دیگر و پیش نهادن دیدگاه و آثار خود برای دیگران. برای نوشتن و فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
خبر
درباره نمایش بازگشت به خانه
با تخفیف 40 درصدی برای دانشجویان
» اجرای «بازگشت به خانه» یک هفته تمدید شد
... دیدن متن »

 

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92243

نمایش «بازگشت به خانه» به مدت یک هفته دیگر تمدید شد و اجرای این نمایش پس از یک وقفه دوروزه از ۱۳ اسفند تا ۲۰ اسفندماه مجدداً ادامه می‌یابد.

به گزارش ایران تئاتر به نقل از روابط عمومی گروه تئاتر «ریگولیتو» به دلیل تقاضای مکرر مخاطبان و آن دسته از علاقه‌مندانی که تاکنون موفق به دیدن نمایش بازگشت به خانه نشده‌اند با هماهنگی‌های به‌عمل‌آمده بین اعضای گروه و همچنین مدیریت تماشاخانه ارغنون، اجرای این نمایش تا روز جمعه 20 اسفندماه ادامه خواهدداشت.

ضمن اینکه دانشجویان عزیز رشته‌های مختلف دانشگاهی نیز می‌توانند با ارائه کارت دانشجویی معتبر در محل، از هدیه گروه ریگولیتو برخوردار شده و با تخفیف 40 درصدی بلیت تماشاگر نمایش «بازگشت به خانه» باشند.

این گزارش حاکی است: به دلیل ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) نمایش بازگشت به خانه از روز چهارشنبه هفته جاری به مدت دو روز به روی صحنه نمی‌رود و اجرای مجدد این اثر از روز جمعه 13 اسفندماه آغاز خواهد شد.

دکتر سعید اسدی، حسین مسافر آستانه، هوشنگ گلمکانی، عباس یاری، آرش دادگر، علی اصغر دشتی، بهزاد صدیقی، بهزاد خداویسی، محمد ابراهیمیان، امین میری، بهزاد خداویسی، علی تدین صدوقی، امیر شهاب رضویان، علی یعقوب زاده، هادی فیض آبادی، حسن باستانی، خیام وقار کاشانی، سعید محبی، جواد طوسی، میثم عبدی، حامد نصرآبادیان، امین جعفری زاده، علی ثابت کسایی، خسرو بامداد، دکتر جواد علی محمدی، پیشکسوتان تیم فوتبال استقلال تهران و...تعدادی از هنرمندان و دست‌اندرکاران حوزه تئاتر، سینما و موسیقی بوده‌اند که تاکنون به تماشای نمایش بازگشت به خانه نشسته‌اند.

داستان نمایش بازگشت به خانه درباره تدی پسر بزرگ خانواده‌ای است که پس از مرگ مادرش خانه را ترک کرده و بعد از گذشت ٦ سال به همراه همسرش به خانه بازمی‌گردد. خانواده‌ی او که سال‌هاست زنی را در خانه ندیده اند.

بر پایه این گزارش عواملی که در به روی صحنه آمدن بازگشت به خانه همکاری دارند عبارتند از: فتاح محمدی (مترجم) فرید قادر پناه و رامین معصومیان (طراح، دراماتورژ و کارگردان)، علی دولت‌یاری (دستیار کارگردان)، اِمونا پیکریان (منشی صحنه)، بازیگران به ترتیب حروف الفبا: جعفر برقی کیوان، امین جلالی، رامین جعفری، حمیدرضا کشوردوست، مینا زرنانی، کاوه مرحمتی، آزاده مشعشعی، رضا قانعی و مهسا مشعشعی (موسیقی)، سارا اسکندری (طراح گریم)، مصطفی محمودی (مشاور اطلاع‌رسانی و تبلیغات)، سیاوش گودرزی و پریا الهی (مجریان گریم)، حسام حیدری (پیرایش مو)، لاله محمودی (امور ارتباطات رسانه‌ای و روابط عمومی)، نساء نیکو و ندا الماسیان طهرانی (تبلیغات فضای مجازی، طراحان هنر ایرانیان) تهیه‌کننده: گروه ریگولیتو

نمایش بازگشت به خانه از روز جمعه 13 اسفند تا روز جمعه 20 اسفند ساعت 21:15 به مدت 70 دقیقه در تماشاخانه ارغنون به روی صحنه می‌رود. علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت‌های این نمایش با شماره تلفن 09353472965 تماس بگیرند یا از طریق سایت تیوال نسبت به رزرو صندلی‌های موردنظر خود اقدام کنند.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مرد مقابل در نگارستان شهر
» نمایشنامه خوانی "مرد مقابل" در نگارستان شهر برگزار می شود
... دیدن متن »

چهارمین جلسه نمایشنامه خوانی"شنبه های نمایشی تهران" به اجرای نمایشنامه "مرد مقابل" نوشته هاله مشتاقی نیا و کارگردانی نازنین مهیمنی اختصاص دارد. 
به گزارش روابط عمومی نگارستان شهر؛ نمایشنامه خوانی مرد مقابل به کارگردانی نازنین مهیمنی و با بازی شهیندخت نجف زاده، رضا عمرانی، بهرام ابراهیمی، رویا فلاحی، نورالدین جوادیان، رها مقدم که راوی آن نیز سعید اسلام زاده است روز شنبه ۱۴ اسفند ساعت ۱۹:۳۰ در محل نگارستان شهر واقع در بوستان گفتگو اجرا می شود.
ورود برای عموم آزاد است و نگارستان شهر واقع در کوی نصر، بوستان گفتگو، شنبه های هر هفته میزبان علاقه مندان هنرهای نمایشی خواهد بود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش گالیله
گالیله در تئاتر باران
» نمایش "گالیله" "برنده تندیس بهترین نمایش از نوزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران" به دلیل استقبال تماشاگران تمدید شد.
... دیدن متن »

نازنین زهرا رفیعی کارگردان نمایش "گالیله" در گفت و گو با روابط عمومی اعلام کرد: "گالیله" پیش از این به روی صحنه سالن اصلی تالار مولوی رفت و اجراهای ۱۵ روزه خود را در ۲۹ بهمن سال جاری در این تالار به اتمام رساند. با وجود همزمانی هفته اول اجراها با جشنواره بین المللی فیلم فجر و هم چنین تعداد کم اجراها که از سوی تالار مولوی برای نمایش ما درنظر گرفته شده بود، ما با استقبال چشم گیر تماشاگران مواجه شدیم. به دلیل همین استقبال و با توجه به رویکرد سالن تئاتر باران مبنی بر حمایت از آثار برتر دانشجویی ما دور جدید اجراهای خود را در تئاتر باران از سر خواهیم گرفت. جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران مهم ترین جریان تئاتر دانشجویی کشور است که باید شرایط ویژه ای را برای برگزیدگان آن فراهم کنند اما  "گالیله" با موانع زیادی برای اجرا روبه رو شد. اما به دلیل بازخوردهای مثبت و استقبال تماشاگران تصمیم گرفتیم تا روند اجراها را ادامه دهیم. 
نمایش "گالیله" به نویسندگی "برتولت برشت" و ترجمه زنده یاد "حمید سمندریان"، کارگردانی "نازنین زهرا رفیعی"، دراماتورژی "مرتضی حسین زاده" و تهیه کنندگی "محمدحسین زیکساری" از روز دوشنبه ۹ اسفند ماه ۹۵، ساعت ۱۶:۳۰ به مدت ۱۰ شب ، اجراهای خود را در سالن تئاتر باران از سر خواهد گرفت. قیمت بلیت این نمایش ۲۰ هزار تومان است که همه روزه برای دانشجویان تمامی رشته ها به صورت حضوری با ۴۰٪ تخفیف معادل مبلغ ۱۲هزار تومان به فروش می‌رسد.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش میراث
حمید نعمت‌الله با حضور در شب اول آیین نوروزخوانی گفت:
» «میراث» نمایشی سطح بالاست که از تماشای آن لذت بردم
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92199

حمید نعمت ا... شب گذشته پس از تماشای نمایش «میراث» گفت: امشب نمایشی سطح بالا دیدم و از کارگردانی این اثر لذت بردم.

به گزارش ایران تئاتر حمید نعمت ا... کارگردان سینما شب گذشته-یک شنبه 8 اسفندماه- با حضور در شب اول آیین نوروزخوانی به تماشای نمایش «میراث» نشست و این اثر را نمایشی سطح بالا دانست.

 کارگردان فیلم سینمایی «بوتیک»، نمایش «میراث» اثری جذاب دانست و افزود: نکتۀ قابل‌توجه در این اثر، انتخاب بازیگران بود که به اعتقاد من به‌درستی صورت گرفته است و اعتقاددارم به همین سبب از متن «بهرام بیضایی» اجرایی درخور و تماشایی شاهد بودم.

وی در همین رابطه گفت: باید استفاده از میزانسن های دقیق، زیبا و تأثیرگذار در کنار بهره‌گیری از دکور جذاب را از دیگر ویژگی‌های این اثر برشمرد. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این بود که «میراث» نمایشی سطح بالاست که از تماشای آن لذت بردم.

نویسنده و کارگردان سریال «وضعیت سفید» در پایان افزود: آیندۀ همۀ دست اندکاران حوزۀ تئاتر با شرایط امروز این هنر در مملکت آمیخته و گره‌خورده است. شاید متخصصان تئاتر دقیق‌تر دراین‌باره اظهارنظر کنند اما چشم‌انداز بنده این است که می‌توان آیندۀ خوب و روشنی برای تئاتر تصور کرد.

نمایش «میراث» به نویسندگی «بهرام بیضایی» و کارگردانی «اصغر خلیلی» تا 24 اسفندماه هر شب ساعت در ساعت ۱۹:۴۵ در تماشاخانه سنگلج روی صحنه می‌رود.

 

هما این را خواند
سطح بالا نیست ولی از دیدنش لذت بردم.
۱۹ ساعت پیش
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش شعله ۲
استقبال از اجرای ویژه یک نمایش
» هنرمندان به تماشای «شعله ۲» نشستند
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92182

«شعله ۲» به نویسندگی و کارگردانی «ایمان افشاریان» و تهیه‌کنندگی «نورالدین حیدری ماهر» شنبه ۷ بهمن‌ماه میزبان هنرمندان تئاتر و سینما بود.

به گزارش ایران تئاتر در این اجرای ویژه هنرمندانی چون حسین پاک‌دل، مهدی پاک‌دل، نوید محمد زاده، علی عامل، نسیم ادبی، کاوه سجاد حسینی، صدیقه کیان فر، زهرا سعیدی، حبیب دهقان نسب به تماشای نمایش «شعله 2» نشستند.

شعله داستان ونداد است که جهان پسرعمویش را که عاشق فیلم شعله و آمیتاباچان است، برای دیدن آمیتا به بمبئی که مرکز بالیوود است می‌آورد اما در فرودگاه بمبئی دچار مشکل می‌شوند.

مسعود میرطاهری، حمید رحیمی، سپهر گودرزی، محمد پویا، سیاوش میری،‌ مهران شجاع، محمدرضا آل طاها، حامد ابریشمی بازیگران این نمایش هستند.

مهدی پاک‌دل (مشاور کارگردان)، مجری طرح (نورالدین حیدری ماهر)، ایمان افشاریان (طراح صحنه)، سوده شرحی (طراح لباس)، آرش عزیزی،‌ امیر صدیقیان (موسیقی)، یحیی پاک‌دل (طراح پوستر و بروشور)، علی کوزه‌گر (طراح نور)، محمدصادق زرجویان (عکاس)، رسول ادهمی (شاعر)، دیانا فتحی (دستیار کارگردان و برنامه‌ریز)، پرنده علایی (منشی صحنه)، حامد ابریشمی (مدیر صحنه)، محمد حقیقی پور (دستیار صحنه)، یاسمن ادیبی (تمرین بدن و حرکت)، امیر قالیچی (تبلیغات مجازی)، الهه حاجی زاده (مشاور رسانه‌ای)، معصومه یادگاری (دستیار لباس)، امیرحسین سیر، رضا رضایی (دستیاران طراح نور)، زهرا بهرامی (دوخت لباس)، محمد پناهی، ‌علیرضا پناهی (ساخت دکور) دیگر عوامل این نمایش هستند

نمایش «شعله 2» تا 28 اسفندماه ساعت 20.15 در تالار حافظ به روی صحنه می‌رود. علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت این نمایش می‌توانند به سایت تیوال مراجعه نمایند.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
سالن‌های تهران در اولین روزهای نوروزی اجرا دارند
» گرامی داشت روز ملی تئاتر در فروردین‌ماه
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92195

مجموعه تالارهای اداره کل هنرهای نمایشی از هفته اول فروردین‌ماه و به مناسبت روز ملی تئاتر فعالیت خود را آغاز می‌کنند.

به گزارش ایران تئاتر تالارهای مجموعه تئاتر شهر، تماشاخانه سنگلج و تالار هنر از هفته اول فروردین‌ماه با اجرای برنامه‌های نمایشی و اجراهای صحنه‌ای کار خود را در سال 1396 آغاز خواهند کرد.

سال 1396 اولین سال تئاتر خواهد بود که 7 فروردین‌ماه در تقویم رسمی کشور به نام روز ملی تئاتر ثبت‌شده است. خانواده تئاتر این روز را هم‌زمان با روز جهانی تئاتر گرامی داشته و به این مناسبت اجراهای نمایشی در تالارهای حرفه‌ای تهران آغاز خواهند شد. تماشاخانه سنگلج از 3 فروردین‌ماه و مجموعه تئاتر شهر و تالار هنر از 6 فروردین‌ماه میزبان شهروندان و میهمانان نوروزی می‌شوند.

مجموعه تئاتر شهر از 6 فروردین‌ماه 1396 با اجرای نمایش‌های صحنه‌ای و برپایی برنامه‌های ویژه نوروز و آیین‌های نمایشی در محوطه مجموعه و پارک دانشجو میزبان عموم شهروندان و مخاطبان تئاتر خواهد بود.

کانون تئاتر خیابانی با طراحی برنامه‌های متنوعی شامل نمایش‌های آیینی سنتی، نقالی، نوروزی خوانی، خیمه‌شب‌بازی و تئاترهای خیابانی با موضوع بهار ویژه‌برنامه‌های فضای باز را در این مجموعه برگزار خواهد کرد.

اما تماشاخانه سنگلج 3 فروردین‌ماه را زمان آغاز اجرای عمومی نمایش «خواستگاری» نوشته و کارگردانی عظیم موسوی اعلام کرده است. این نمایش که فضایی شاد و مفرح دارد ویژه بهار 96 روی صحنه خواهد رفت.

کودکان و نوجوانان نیز از 6 فروردین می‌توانند در تالار هنر به تماشای نمایش جدیدی به کارگردانی رامین کهن بنشینند. نمایش «موش تا موش» اجرای نمایش کودک و نوجوان را در سال جدید آغاز می‌کند.

جزئیات کامل اجراهای تئاتر و ویژه‌برنامه‌های روز ملی تئاتر در فروردین‌ماه به‌زودی اعلام خواهد شد.

عالیا این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
مدیر امور استان‌های اداره کل هنرهای نمایشی خبر داد
» «درگاه جامع ایران تئاتر » تنها مرجع تایید اجراهای استانی است
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92183

اتابک نادری گفت: «درگاه جامع ایران تئاتر » که شامل درگاه تئاتر استان ها می شود ؛ تنها مرجع تایید اجراهای استانی است.

 اتابک نادری مدیر امور استان‌های اداره کل هنرهای نمایشی در گفت و گو با ایارن تئاتر ضمن اعلام این خبر از واگذاری مدیریت محتوا و اطلاع‌رسانی سایت‌های تئاتر استانی به مدیران  انجمن‌های نمایشی استان‌ها خبر داد.

نادری با اعلام این خبر گفت: در این زمنیه تاکنون درگاه‌های بیش از 20 استان فعال شده و حدود 10 استان هم که هنوز انتخابات‌شان برگزار نشده و یا به دلائل فنی مشکل داشتند، ظرف یک ماه آینده فعال می‌شود.

مدیر امور استان‌های اداره کل هنرهای نمایشی با اشاره به اهمیت فعال شدن درگاه‌های استانی، ادامه داد: اهمیت این موضوع از این منظر است که از این پس ما برای تاییدیه اجراهای عمومی آثار نمایشی تنها به این پورتال‌ها که زیر مجموعه سایت «ایران تئاتر» که تخصصی‌ترین سایت رسمی هنرهای نمایش کشور است، مراجعه می‌کنیم و سوابق اجرایی گروه‌ها باید در این سایت‌ها درج شده باشد. چنانچه سوابق اجراهای گروه‌های نمایشی در این سایت‌ها نباشد بدان معنی است که آن اثر جزو اجراهای عمومی و تولید آن استان  نبود است.

نادری افزود: در واقع اگر نمایشی در یکی از استان‌ها اجرا شده ولی اطلاعات و اخبار آن در درگاه نمایشی جامعه تئاتر ایران درج نشده، این نتیجه کم کاری است که هم متوجه مسئول سایت‌ها (مسئولان انجمن هنرهای نمایشی استان‌ها) و هم متوجه هنرمندان تئاتر است که نسبت به مسئله اطلاع‌رسانی و معرفی کارهایشان بی‌توجه بودند.

او با بیان اینکه این سایت‌ها در واقع زیرشاخه های سایت ایران تئاتر است و باید تمام فعالیت‌های گروه‌ها  در تمام استان‌ها در این سایت‌ها درج شده باشد، تاکید کرد: مسئله حائز اهمیت دیگری که در رابطه با این سایت‌ها باید به آن اشاره کنم این است که از این به بعد برای حضور در جشنواره‌های معتبر اداره کل هنرهای نمایشی (مثل جشنواره تئاتر فجر، جشنواره تئاتر کودک و نوجوان، عروسکی و...) تنها مرجعی که ما برای تایید اجرای عمومی گروه‌های استانی به آن  استناد خواهیم کرد، همینسایت های  استانی ایران تئاتر است که باید در آن‌ها اخبار، گزارش‌ها و عکس‌های هر نمایش وجود داشته باشد.

اتابک نادری درباره دیگر ویژگی‌های این پورتال‌ها اضافه کرد: نخست اینکه کلیه فعالیت‌های حوزه نمایشی هر استان در این سایت‌ها توسط مخاطبین در سطح کشور رصد می‌شود. دومین نکته نیز این است که از این طریق در تمام استان‌ها اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی برای مخاطبین استانی انجام می‌شود. ضمن اینکه این سایت‌ها پایگاهی است برای تبلیغ آثار نمایشی استان‌ها و اطلاعات آن ها در کل کشور دیده می‌شود. همچنین با توجه به بردجهانی بخش انگلیسی زبان و اعتبار بین المللی سایت در حضور جهانی گروه ها موثر است. 

مدیر امور استان‌های اداره کل هنرهای نمایشی همچنین با اشاره به تغییر آئین‌نامه انتخاباتی انجمن‌های تئاتر استان‌ها، خاطر نشان کرد: یکی از اتفاق‌های خوبی که در حوزه تئاتر استان‌ها افتاد مسئله تغییر آیین‌نامه انتخاباتی انجمن‌های تئاتر استان‌ها بود که به اداره کل مراکز استان‌ها ابلاغ شد و طبق این شیوه‌نامه، انتخابات انجمن‌های نمایشی توسط سرپرستان و هیات رئیسه گروه‌های نمایشی در سطح استان‌ها برگزار شد. به این معنی که هیات رئیسه و هسته‌های مرکزی گروه‌های نمایشی به عنوان مجمع عمومی هنرمندان تئاتر هر استان در یک روز مشخص از میان خودشان کاندیدها را ارزیابی و به آنها رای دادند و در نهایت هیات رئیسه‌های سه نفره و پنج نفره، 24 استان انتخاب شدند. به عبارتی می‌توان گفت با این شیوه، هیات رئیسه‌های جدید انجمن‌های هنرهای نمایشی استان‌ها، انتخاب واقعی هنرمندان تئاتر هر استان هستند

نادری با بیان اینکه از میان استان‌های کشور تنها انتخابات 7 استان برگزار نشده، عنوان کرد: در حال حاضر تنها در استان‌های سمنان، سیستان و بلوچستان، فارس، کهگیلویه و بویراحمد، کرمان، گلستان، هرمزگان و قزوین انتخابات انجمن‌ها برگزار نشده که با توجه به برنامه ریزی صورت گرفته وضعیت این چند استان نیز نهایتا تا اواسط اردیبهشت ماه مشخص می‌شود.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش گالیله
نمایش گالیله
» گالیله / برنده تندیس بهترین نمایش از نوزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی
... دیدن متن »

نمایش "گالیله"  برنده تندیس  بهترین نمایش از نوزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی  در روز چهارشنبه ۱۱ اسفند ۹۵، اجرایی ویژه را به روی صحنه می برد. نمایش "گالیله" که پیش از این در نیمه دوم بهمن ماه ۹۵ در سالن اصلی تالار مولوی به روی صحنه رفته بود به دلیل استقبال تماشاگران دور جدید اجراهای خود را در سالن تئاتر باران از سر گرفته است. با توجه به تعطیلی نمایش های دیگر سالن تئاتر باران در روز چهارشنبه ۱۱ اسفند ماه گروه اجرایی گالیله با تغییر در زمان اجرا ، ساعت ۱۷ نمایش را به روی صحنه خواهند برد. قیمت بلیط این نمایش ۲۰هزار تومان است. بلیت این نمایش برای دانشجویان تمامی رشته ها به صورت حضوری با ۳۰٪ تخفیف معادل مبلغ ۱۲ هزار تومان به فروش می رسد.

نویسنده: برتولت برشت
مترجم: حمیدسمندریان
کارگردان: نازنین زهرا رفیعی
دراماتورژ: مرتضی حسین زاده
تهیه کننده: محمدحسین زیکساری

پرند محمدی این را خواند
ابرشیر این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به گزارش روابط عمومی
» کمپانی تئاتر باران به ایتالیا هنرجو اعزام می‌‌کند
... دیدن متن »

کمپانی تئاتر باران دومین کارگاه بین‌المللی بازیگری را در کشور ایتالیا در «جشنواره میان فرهنگی و آزمایشگاهی تئاتر ایتالیا» در سال ۱۳۹۶ خورشیدی و با همکاری گروه تئاتر بین‌المللی پوتلج برگزار می‌کند.
 پس از برگزاری موفق دوره اول، کمپانی تئاتر باران با مدیریت و همراهی “کیومرث مرادی” دومین ورک شاپ بین المللی بازیگری را در کشور ایتالیا در “جشنواره بینافرهنگی و آزمایشگاهی تئاتر ایتالیا” در سال۱۳۹۶ با همکاری گروه تئاتر بین المللی پوتلچ (Teatro Polach) برگزار می‌کند.

گروه بین المللی Teatro Polach بیش از چهل سال است که در دهکده ایی تاریخی در نزدیکی شهر رم کار خود را آغاز کرده است. این مرکز در اروپا و ایتالیا با نام INTERCULTURAL LABORATORY OF THEATER PRACTICES مشهور است و هر سال بیش از ۱۰ کشور جهان را دعوت می کند تا در جشنواره INTERCULTURAL FESTIVAL LABORATORY THEATER PRACTICES شرکت کند.

در هر دوره از جشنواره کنار اجرای نمایش که هر بعدازظهر اتفاق می افتد این جشنواره پذیرای دانشجویان علاقه مند به بازیگـری و کارگردانی از سراسر دنیا هستند و در طول جشنـواره با دعوت از اساتید بزرگ تئاتر، ورک شاپ‌های بی نظیری را برگزار می‌کنند. این مرکز با توافق با کیومرث مرادی و کمپانی تئاتر باران امسال پذیرای تعدادی محدود از دانشجویان و بازیگران جوان ایرانی خواهد بود تا در این دوره از جشنواره در ورک شاپ های بین المللی شرکت کند.

مکان جشنواره: این جشنواره همه ساله در دهکده کوچکی به نام “فارا سابینا” (Fara sabine) در نزدیکی شهر رم ایتالیا برگزار می شود.

زمان جشنواره: این جشنواره از تاریخ ۲۱ ژوئن تا ۳ جولای ۲۰۱۷ خواهد شد.

در هر دوره از جشنواره در کنار اجرای نمایش که هر بعد از ظهر اتفاق می‌افتد این جشنواره پذیرای دانشجویان علاقه‌مند به بازیگری از سراسر دنیا خواهد بود و در طول جشنواره با دعوت از اساتید شناخته شده تئاتر، کارگاه‌هایی برگزار می‌شود.

شرایط شرکت در جشنواره

- داشتن گذرنامه و کارت ملی(ارایه کپی صفحه اول و دوم گذرنامه و همچنین کپی کارت ملی در هنگام ثبت نام الزامی است.)

- ارایه رزومه کاری خود حداقل در دو صفحه تایپ شده و حداکثر در چهار صفحه (این رزومه اهمیت زیادی در انتخاب شما دارد، خواهشمنـدیم دوره های طی کرده و نمایش و یا نمایشنامه خوانـی های که بازی و یا کارگـردانی کرده اید را در رزومه خود با ذکر نام کارگردان، سالن اجرا و تعداد اجرا به طور کامل بنویسید)

- دانستن زبان انگلیسی خوب است اما الزامی نبوده و در انتخاب شما تاثیر ندارد. در ضمن کیومرث مرادی به عنوان استاد و کارگردان در کنار گروه تا پایان اجرا و ورک شاپ ها خواهد بود و هر شب در پایان اجراها به جمع بندی و گفت و گو با گروه خواهد پرداخت.

- کلیه اعضایی انتخابی متعهد خواهند بود که در تمام طول جشنواره در محل جشنواره و ورک شاپ‌ها حضور خواهند داشت و از تردد و رفت و آمد به شهرهای دیگر به شدت پرهیز خواهند کرد.

- ارایه دو قطعه عکس الزامی است؛ خواهشمندیم یک عکس از چهره خود ویک عکس در حالت ایستاده در هنگام ثبت نام خود ارایه کند.

-  از آنجا که تعداد محدودی می‌توانند در این تور شرکت نمایند نفرات اصلی پس از بررسی‌های مدارک توسط مدیران تئاتر باران و مصاحبه کیومرث مرادی انتخاب و اسامی نهایی اعلام خواهد شد.

برنامه‌های جشنواره:

- شرکت در ورک‌شاپ‌های بین المللی هر روز از ساعت ۸:۳۰ صبح تا ۴:۳۰ بعدازظهر.

- حضور در جلسات سخنرانی کارگردانان، پژوهشگران و هنرمندان بزرگ دعوت شده در این فستیوال، هر روز بعد از ظهر از ساعت 5 تا 7 بعد از ظهر.

- دیدن اجرای نمایش‌های دعوت شده از کشورهای متفاوت جهان در جشنواره هر شب از ساعت ۷:۳۰ شب تا ۹ شب.

- گفت و گو و تمرین پرفورمنس گروه ایران برای شب پایانی جشنواره با کارگردانی “کیومرث مرادی” (رسم هر ساله این جشنواره این است که کلیه کسانی که در این فستیوال شرکت می کنند در شب پایانی قطعه نمایشی را اجرا و در جای جای این دهکده اجرا کنند.)

برنامه‌های ویژه جشنواره:

- برگزاری ورک شاپ بازیگری و کارگردانی یکی از بزرگترین کارگردانان معاصر “یوجنیو باربا”.

- برگزاری ورک شاپ”کین یوشی مارا” یکی از بهترین استادان تئاتر نو ژاپن.

- برگزاری ورک شاپ گروه Teatro Potlach توسط مدیر جشنواره Giuseppe Di Buduo و آشنایی با تکنیک‌های بازیگری این گروه.

- برگزاری ورک شاپ بازیگری توسط Nathalie Mentha and Daniela Regnoli از بازیگران مشهور Teatro Polach که بیش از چهل سال است که در این گروه مشغول به کار هستند.
- دیدن یکی از آخرین اجراهای نمایش “یوجینیو باربا”.

- دیدن نمایش‌هایی از کشورهایی همچون آمریکا، برزیل، دانمارک، هلند، فرانسه و بلغارستان.

- اجرای یک پرفورمنس ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ایی توسط گروه ایران به کارگردانی کیومرث مرادی در پایان جشنواره.

نکته: علاقه‌مندها می‌بایست تا تاریخ ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ با ارایه کامل مدارک به صورت حضوری در محل تئاتر باران حضور یافته و ثبت نام خود را انجام دهند. یک هفته پس از این تاریخ و بعد از مصاحبه کیومرث مرادی با ثبت نام کنندگان، اسامی نهایی توسط کمپانی تئاتر باران اعلام می‌شود.

هزینه‌های سفر:

- هزینه های اقامت شما در طول جشنواره حضور در جشنواره رایگان بوده و توسط جشنواره اسکان شما مهیا می‌شود.

- جشنواره کلیه هزینه‌ها شامل بیمه، خورد و خوراک و اسکان را پرداخت می‌کند.

- جشنواره متعهد است تا ویزای شما را برای مدت طول اقامت شما در جشنواره برای شما مهیا کند. (جشنواره به هیچ عنوان نمی‌تواند بیش از این مدت برای شرکت کننده‌ها ویزای اقامت ارایه دهد.)

- هزینه‌های حمل و نقل کلیه شرکت کننده‌ها از فرودگاه شهر رم به محل جشنواره و برعکس توسط جشنواره پرداخت می‌شود.

- شرکت کننده های جشنواره موظف هستند تا هزینه بلیط هواپیما و همچنین ورودیه جشنواره را پرداخت نمایند.(که هنگام ثبت نام توسط کمپانی باران دریافت خواهد شد) این مبلغ هزینه های استاندارد جشنواره است و کلیه دانشجویان در سراسر دنیا می بایست آن را به جشنواره پرداخت می‌کنند.

- مدیریت این سفر توسط کیومرث مرادی و کمپانی تئاتر باران انجام می‌گردد و کلیه کارهای اداری و هماهنگی این سفر توسط کمپانی تئاتر باران انجام می‌شود.

- در صورتی که سفارت ایتالیا به هر دلیلی به شما ویزا ندهد، مسوولیتی متوجه برگزار کننده‌های این سفر نخواهد بود و کلیه هزینه‌های پرداختی شما پس از کسر هزینه ویزا (که توسط برگزار کننده‌ها به سفارت پرداخت شده است) به شما عودت داده خواهد شد.

- اگر پیش از سفر شرکت کننده اعلام انصراف کند، کمپانی تئاتر باران پس از کسر ۷۰% از مبلغ پرداختی باقی مانده را به شرکت کننده باز می‌گرداند.

- هزینه بلیط هواپیما از ایران به ایتالیا (رم) و بالعکس، هزینه ورود به جشنواره، هزینه ویزا، بیمه و ۱۶روز اقامت در جشنواره مبلغ نه میلیون و دویست و چهل و پنج هزار تومان است که در هنگام ثبت نام می‌بایست پرداخت گردد.

لطفا جهت ثبت نام با شماره تلفن ۶۶۱۷۶۸۲۵ کمپانی تئاتر باران تماس گرفته و وقت برای ملاقات حضوری و ارایه مدارک خود دریافت کنید.

مریم رودبارانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به دلیل فرارسیدن ایام سوگواری
» نمایش «فریدون فرمانی فراهانی» چهارشنبه و پنجشنبه اجرا نمی شود
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92157

 

«فریدون فرمانی فراهانی» به نویسندگی و کارگردانی حمید پاک‌نیا هر شب ساعت ۱۸ در سالن انتظامی خانه هنرمندان اجرا می‌شود، این نمایش در هفته دوم اجرا تنها یکشنبه، دوشنبه و سه‌شنبه اجرا خواهد شد.

به گزارش ایران تئاتر حمید پاک‌نیا دراین‌باره گفت: «به دلیل فرارسیدن ایام فاطمیه، ما چهارشنبه و پنجشنبه این هفته اجرا نخواهیم داشت. بر همین اساس اگر دیدن فریدون فرمانی فراهانی را در برنامه‌هایتان دارید؛ برای خرید سانس‌های سه روز ابتدای هفته هرچه زودتر به سایت تیوال مراجعه کنید.»

وی همچنین اضافه کرد: «بلیت‌های این سه روز برای دانشجویان با تخفیف حضوری ارائه می‌شود»

 بازیگران این نمایش سینا کرمی، مهدی سفاری، سجاد باقری، آرین لطفعلیان و حمید پاک‌نیا هستند.

از دیگر عوامل این اجرا می‌توان از پویا نوروزی: نوازنده و آهنگساز؛ راضیه معادی: طراح لباس؛ حمید پاک‌نیا: طراح صحنه؛ مصطفی اسفندیاری: طراح نور؛ وحید میثاقی: طراح پوستر و بروشور؛ حسن بمبائی‌چی و آزاده مردانی: دستیاران کارگردان؛ نگین نجفی: منشی صحنه، نام برد.

تماشاگران برای تهیه بلیت «فریدون فرمانی فراهانی» می‌توانند به سایت تیوال صفحهٔ نمایش «فریدون فرمانی فراهانی» مراجعه کنند.

 

۲ روز پیش، يكشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش کلفت‌ها
اجرایی متفاوت از نمایشنامه ژان ژنه
» «کلفت‌ها» با نفی واقعیت در تماشاخانه ارغنون به صحنه می‌رود
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92159

«کلفت‌ها» با برداشتی آزاد از برخورد دور و تسلسل در «کلفت‌ها» ی ژان ژنه هرروز ساعت ۱۷:۳۰ در تماشاخانه ارغنون به صحنه می‌رود.

به گزارش ایران تئاتر دانیال نمازی به‌عنوان کارگردان در این نمایش آگاهانه استدلال خود را بر دروغ می‌سپارد و ذهن تماشاگران را وارد دور و تسلسل می‌کند. در این نمایش کارگردان پیش از همه‌چیز برای نفی واقعیت ارزش قائل است‌.

طاها محمدی، دانیال نمازی، دلارام اسدی بازیگران اصلی این نمایش هستند.

سایر بازیگران این نمایش پویان ابراهیمی، مهشید امیری، محمد حسام باقری، زینب حسینی، راستین خلج، فرجام عزیزی، محمدرضا فقیهی، امید نمازی شیرازی هستند.

صحنه و لباس این نمایش توسط کارگردان نمایش طراحی‌شده. از دیگر عوامل می‌توان به، طراح گریم: محمدامین قربانی ، عکاس: حمید ترکمن، طراح فرم: امید نمازی شیرازی، دلارام اسدی، وکالیست ها: فرناز دارویی، هامون هاشمی، طراح پوستر و بروشور: سحر ابتهاج و علیرضا راستگو اشاره کرد.

نمایش کلفت‌ها هرروز ساعت ۱۷:۳۰ در تماشاخانه ارغنون: خیابان حافظ، خیابان نوفل‌لوشاتو، بعد از خیابان رازی، کوچه زیبا، پلاک‌ ۱ اجرا خواهد داشت.

همچنین علاقمندان برای تهیه بلیت این نمایش می توانند به سایت تیوال مراجعه فرمایند.

 

۲ روز پیش، يكشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برنامه پردیس تئاتر تهران در ایام سوگواری فاطمی
» اجراهای پردیس تئاتر تهران به استثنای نمایش «سوگ یاس» در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه ۱۱ و ۱۲ اسفندماه تعطیل است.
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی پردیس تئاتر تهران، همزمان با سالروز شهادت حضرت فاطمه الزهرا (س) کلیه نمایش های پردیس تئاتر تهران به جز نمایش «سوگ یاس» در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه ۱۱ و ۱۲ اسفندماه به روی صحنه نخواهد رفت.  همچنین نمایش «سوگ یاس» به مناسبت ایام عزاداری فاطمی از روز یک شنبه ۸ اسفندماه در کنار مراسم گلریزان نیمی از فروش خود را به بنیاد خیریه کوثر اختصاص خواهد داد. نمایش «سوگ یاس» کارگردانی «مهرداد مهرابی» روایتگر زندگی پسری است که درصدد فروش خانه پدری خود افتاده که سال‌ها محل عزاداری اهل بیت بوده است. در ادامه اتفاقات جدیدی که توسط اهالی محل برای او رقم می‌خورد مسیر زندگی اش را عوض می‌کند. این نمایش در تکنیک اجرایی خود تلفیقی از سه فضای رئالیستی، تاریخی و پرفورمنس است. در این اثر بازیگرای چون آتش تقی‌پور، اکبر مددی مهر، مسعود رحیم پور، محمد رخشنده‌پی، امیرمحمد انصافی، مسعود ابراهیمی، محمدمهدی پازوکی، مهرداد محرابی، داود محمدآبادی، مرتضی ناصری، مهرداد جعفری، محمدحسین بلوکات، زهرا عابدینی وملیحه رازی ایفای نقش می‌کنند.
علاقمندان جهت دیدن نمایش می‌توانند به پردیس تئاتر تهران واقع در اتوبان امام علی (ع) جنوبی، خروجی شهید محلاتی (به سمت شرق) خیابان شهید شاه‌آبادی جنوبی، بعد از میدان مالک اشتر، خیابان شهید بقایی، جنب فرهنگ‌سرای خاوران مراجعه کنند.

۲ روز پیش، يكشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش آخرین نامه
نگاهی به نمایش آخرین نامه
» عاشقانه ای در میان استامبولی ها
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92111

ایران تئاتر_علی رحیمی:آخرین نامه را باید تفسیری از عاشقانه های جنگ بنامیم که در یک فضای نئورئالیستی تلاش دارد عشق را به زبانی ساده تفسیر کند.

تغییر رویکرد نمایش های حوزه دفاع مقدس در سال های اخیر را باید به فال نیک بگیریم. نمایش هایی که تلاش دارند پا را از هیاهوی ظاهری جنگ- که مدت های مدیدی بر تئاتر کشور چنبره زده بود و برای نسل امروز جذابیتی به همراه نداشت- فراتر گذارند و در لابلای مصائب و سختی های عینی آن دوران، روایتگر نیمه پنهانی گردند که خیلی کم زیر ذره بین هنر جانمایی شده بود.

«آخرین نامه» نیز از این دست نمایش هاست و در دوره ای که نسل جوان–یا به عبارت دیگر جنگ ندیده ها-  تمایل زیادی به تماشای نمایش های دفاع مقدس ندارند، تلاش می کند در یک فضای نئورئالیستی پرده از یکی دیگر از واقعیت های نهفته در دل جنگ بردارد. کار بسیار دشواری که مهرداد کوروش نیا با تیزهوشی آن را در قالب کمدی سراسر خنده که در بطن خود یکی از اساسی ترین دغدغه های امروزی جوانان-عشق- را نهفته دارد، به منصحه ظهور درآورد و طی یک ماراتن 100 دقیقه ای، با تسخیر حواس پنج‌گانه تماشاگران، پیش از خروج آن ها، تلنگر خود را بر قلبشان نثار کرد.

داستان روایتگر یک تیم سه نفره دیده بانی است که در یک بلندی در خط مقدم جبهه مسئولیت مراقبت از تحرکات دشمن را بر عهده دارند:

هژار فرمانده این دسته سه نفره، کرد است. قبل از جنگ از راه کوله بری و قاچاق کالا در مرز امرار معاش می کرد. با شروع جنگ از روی بیکاری و برای تامین مخارج زن و فرزندان به جبهه آمده و حضور طولانی مدت در جبهه و آشنایی کامل با منطقه او را به یک فرمانده تبدیل کرده است (او نماد گروهی از حاضران در جنگ است که برای فرار از فشارهای زندگی راه جبهه را انتخاب کرده بودند).

اسماعیل پسر 14ساله تهرانی است که با تغییر در شناسنامه، پای به این عرصه گذارده و تمام تلاشش این است که فرمانده، او را در خط مقدم جبهه نگه دارد (او نماد گروهی است که به عشق وطن و دفاع از مرز و بوم راهی جبهه ها شدند).

و سومین نفر، رحمان یک جوان شمالی است که به عشق نامزدش گیلاوه مجبور می شود پس از 6سال فرار از سربازی، پای به جبهه گذارد(نماد گروهی که به اجبار پای به عرصه کار و زار نهاده بودند).

انتخاب این سه کاراکتر که هریک به تنهای تداعی گر یک گروه از بازیگران اصلی جبهه و جنگ محسوب می شوند را باید اولین اقدام ارزشمند نمایش «آخرین نامه» محسوب کنیم. چرا که اگرچه این تقسیم بندی تازگی ندارد و می توان رگه هایی از آن را در عمق برخی از آثار ادبی و هنری ردیابی نمود اما بی تردید «آخرین نامه» را باید یکی معدود آثاری بنامیم که با شفافیت بر آن تاکید کرده است.

از دیگر سو متن نمایش را باید یک درس آموزنده در نحوه بهره گیری از «قدرت کلمات» بنامیم. کوروش نیا در این نمایش دو نامه عاشقانه ای را که از سوی نامزد رحمان فرستاده شده بود–اولی جدی و رسمی و دومی عاشقانه و احساس- را در میدان دید تماشاگران به تحلیل گذاشت تا نشان دهد  وقتی از کلمات به‌خوبی استفاده شود به راحتی می توان به افسونگری پرداخت و مخاطب را «سحر» و «جادو» کرد.

یکی دیگر از ویژگی های متن نمایش ارائه الگویی عینی برای درک تئوری «انطباق با محیط» است و می خواهد نشان دهد که آدمی در سخت ترین شرایط زیستی و با کمترین امکانات نیز می تواند خیلی سریع با پیرامون خود وفق گیرد و شرایط شادی را برای خود ایجاد نماید. در آخرین نامه، ما با گروهی روبروییم که در میان انبوه کاستی ها و کمبودها، در جولانگاهی که هر لحظه احتمال مرگ و نیستی در آن وجود دارد و بدون دغدغه روزگار مفرحی را برای خود ایجاد نموده اند؛ به گونه ای که تماشاگران نیز بعد از دقایقی از اجرا، فراموش می کنند صحنه نمایش خط مقدم جبهه است؛ و این درس برای کسانیکه لازمه آرامش و آسایش را زیر تله ای از امیال و آرزوهای دست نیافتی مخفی می کنند، می تواند تلنگر خوبی به حساب آید.

و در نهایت آخرین نامه را باید تفسیر عاشقانه ها بنامیم که در دل هر یک از این سه کاراکتر با تعریفی خاص نمایان بود.

نمایش در اجرا نیز سعی کرد متفاوت ظاهر شود. بهره گیری از 64 استامبولی –منهای 16 استامبولی که روی هم انباشته و نقش سنگر داشتند- به عنوان دکور که میزانسن نمایش نیز بر آنها استوار بود، نمودی از این تفاوت معنادار می باشد. این استامبولی ها در 8 ردیف 8 تایی (که به نظر تداعی گر مدت زمان جنگ است) به نحوی در صحنه جای گرفته اند که ناخودآگاه آدم را به یاد جوغن های(1) باقی مانده از دوران آریایی ها می اندازد و اگر طراح صحنه با همین نگاه از آن ها بهره گرفته باشد، می توان صحنه را نمادی از مزار شهدا تعریف کرد. با این تعبیر زیر و رو کردن مداوم استامبولی ها نیز می تواند راوی  مفقودالاثرهایی باشد که در عملیات های مختلف در خط مقدم دشمن به شهادت رسیدند و در همانجا توسط دوستانشان به خاک سپرده شدند.

بهره گیری از این استامبولی ها به جای آکسسوار (بی سیم، دوربین، نامه، کوله بار، مین های جنگی و ...) که در کنار مزیت های چون متمایز شدن از سایر نمایش های حوزه دفاع مقدس و کاهش حجم وسایل صحنه، نمادی از کمبود امکانات در جبهه نیز محسوب شود از دیگر امتیازات این نمایش بود. ضمن آنکه  حرکت بازیگران بر روی استانبولی ها از دیگر نکات قابل توجه در نمایش آخرین نامه بود.

 هژار مجبور بود برای امرار معاش خانواده در جبهه باشد. او جبهه را راه فراری برای مقابله با بیکاری و سرکوفت هایی که همسرش ایجاد کرده بود، می پنداشت لذا از حضورش در جبهه راضی بود، هرچند همیشه مراقب بود که صدمه جانی نبیند. لذا حرکت هژار همواره از روی استامبولی ها بود و  و در هیچ صحنه ای هژار از روی استامبولی ها پایین نیامد. در نقطه مقابل او رحمان قرار داشت که خود را متعلق به جبهه نمی دید و به اجبار به منطقه اعزام شده بود و شاید به همین دلیل بود که ما در اکثر مواقع او را نشسته در درون یک استامبولی می دیدم تا گواهی باشد بر گیر افتادن او در چاله. و اسماعیل قهرمان نمایش، با اهداف آرمانی به جبهه آمده بود و وابستگی به دنیا نداشت و در طول نمایش مدام در فضاهای بین استامبولی ها در حرکت بود.

تاکید بر قومیت بازیگران از دیگر نقاط قوت نمایش محسوب می شد. ما در این نمایش با یک تقلید لهجه سطحی روبرو نبودیم بلکه کوروش نیا به منظور القای ویژگی های کاراکترها، بازیگران خود را از بین قومیت های مدنظر نمایش انتخاب کرد تا در بیان و رفتار نیز ریزه کاری های قومیتی از قلم نیفتد.

این ویژگی های منحصر به فرد در نهایت آخرین نامه را به یک نمایش دیدنی بدل نمود. نمایشی که اگرچه مدت مدیدی است صحنه های تئاتر را در می نوردد اما همچنان تماشاگران زیادی را به سمت خود می کشاند، و ضمن توجه به مولفه سرگرمی، مخاطب خود را به یک اندیشه ناب از سالن خارج می کند.

پانوشت:
1- جوغن در زبان آریایی ها به معنای کاسه است و در مفهوم  قبر بکار گرفته می شوند.

 

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره فیلم موسیو ابراهیم
علیرضا کوشک جلالی در گفت و گو با ایران تئاتر :
» تئاتر فاخر نیازمند بستر مناسب است
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92119

علیرضا کوشک جلالی، کارگردان، نمایشنامه‌نویس و پژوهشگر ایرانی-آلمانی از اوایل بهمن‌ماه وارد استان بوشهر شد و با هنرمندان تئاتر شهرستان دیر تولید نمایش «موسیو ابراهیم» را آغاز کرد.

علاوه بر این نمایش، او کارگاه از «ایده تا اجرا» را در این شهر برگزار کرد و از دل این کارگاه نمایش «رومئو و ژولیت» را دراماتورژی و کارگردانی کرده است. «موسیو ابراهیم» و به نویسندگی و کارگردانی وی چهارم اسفند و «تراژدی رومئو و ژولیت» نیز پنجم اسفندماه در مجتمع فرهنگی هنری نفت بندر دیّر به‌روی صحنه رفت و با استقبال خوب دیّری‌ها روبه‌رو شد. به همین بهانه، درگاه تئاتر بوشهر با او گفتگویی اختصاصی و صمیمانه را انجام داده است که در ادامه می‌خوانید:

سوال آخرم را اول می‌پرسم. احساس شما نسبت به نتیجه این 2 کاری که در شهرستان دیّر تولید کردید، چیست؟
از قبل بخشی از مشکلات کار را می‌دانستم. این را نیز می‌دانستم که برای پشت سر گذاشتن بخشی از این مشکلات، هم نیاز به تلاش خودم دارم و  حل بخش بزرگی از آن هم نیاز به‌ عشق و انرژی بچه‌های این شهرستان دارد. این شور و عشقی که در اینجا و بین بچه‌ها بود، یکی از منابع بزرگ صبر و تحمل من شد که بتوانم اینکار را انجام بدهم. لحظاتی پیش می‌آمد که به‌نظر فلسفی می‌رسید و با خودم فکر می‌کردم که چطور می‌شود اینهمه مشکلات را از سر راه برداشت؛ امکانات کمی وجود داشت و به لحاظ اقتصادی، محل تمرین، محل اجرا، کمبود تجهیزات صحنه‌ای مثل نور و صدا و... . به‌طور کلی نسبت به همه آن چیزهایی که به تولید تئاتر ربط پیدا می‌کند، دچار کاستی‌هایی بودیم. اما پذیرفتیم که این کمبودها وجود دارد و بچه‌های ما در این فضا مشغول به‌کار هستند و با آن پیش رفتیم. اما خوشحالم که این 2 کار با تمام مشکلاتی که داشت به‌خوبی تمام شد. امیدوارم مسئولان توجه بیشتر و بهتری به این مقوله داشته باشند و کمبودها را ببینند و با ارتیاط بیشتر با شهرستان‌ها در رفع آنها تلاش کنند.

تئاتر معمولا سختی‌های خاص خود را دارد و بر مبنای شرایط جغرافیایی که در آن قرار می‌گیرد، ممکن است شرایط و سختی‌های متفاوتی را نیز داشته باشد. اما وقتی کار تمام می‌شود و نتیجه آن قابل قبول و شیرین باشد، سختی‌ها فراموش می‌شود. شما الان از نتیجه کارتان در دیّر راضی هستید؟
من آدم ایده‌آلیستی نیستم و واقع‌گرا هستم. بنابراین فکر می‌کنم باتوجه به امکانات و شرایطی که وجود داشت، نتیجه کار رضایت‌بخش بود. شوق و اشتیاق خود هنرمندان و تماشاچیان و خندیدن‌ و هیجان آنها در لحظات به‌خصوصی از نمایش که برای آنها پیش می‌آمد، این موفقیت را به‌خوبی نشان می‌داد. چیزی که بسیار برای من جالب بود، دیدن تماشاچیانی بود که به لحاظ سنی اکثرا زیر بیست سال بودند و بیش از یک ساعت نشستند و کار را به‌دقت تماشا کردند، واکنش‌های منطقی داشتند و آنجا که باید سکوت بود، سکوت می‌کردند و لحظات هیجان و خنده نیز به همین منوال گذشت و به‌طور کلی باید بگویم که آداب تئاتر دیدن را به‌طور نسبی می‌دانستند. این مساله برای من بسیار بزرگ و بااهمیت است که توانستیم مردم یک شهرستان را با یک قصه کلاسیک که برایشان بیگانه است با یکسری شیوه‌های مدرن، جذب کنیم و آنها نیز ارتباط خوبی را با این نمایش برقرار کردند و متوجه شدم که چقدر این مردم به دیدن تئاتر علاقه‌مند هستند.

به نظر شما تماشاگران چطور می‌توانند آثار تئاتری فاخر را تشخیص داده و یا به‌عبارتی چگونه می‌توان سلیقه انتخاب آنها را تغییر داد؟
این بزرگترین هدف من است که آموزش، چه نسبت به هنرجوها و چه نسبت به تماشاچیان جا بیفتد. زیرا تا زمانی که ما نتوانیم تماشاگران را به دیدن کارهای فاخر جلب کنیم، آنها به دیدن کارهای سخیف و بی‌مایه جذب می‌شوند.

ایده‌ی رفتن به شهرستان‌ها و تولید آثار نمایشی چطور در ذهن شما شکل گرفت و چه هدفی را در این راه دنبال می‌کنید؟
در سال 1378، که برای نخستین بار وارد ایران شدم، این ایده را داشتم که یک گروه تئاتری در ایران تشکیل بدهم و دوست داشتم که هر بار که به ایران سفر می‌کنم، در یکی از شهرستان‌ها گروهی داشته باشم و با هنرمندان آنجا کار کرده و اثری را تولید کنم و طی این فرآیند، یکسری آموزش‌هایی را به آن‌ها بدهم و معتقد هستم که این گروه می‌تواند بعد از چند سال خودش به‌شکلی حرفه‌ای کار کند و نمایش‌های خوبی را نیز تولید نماید و این کار را در شهرستان‌های مختلف انجام می‌دهم. اما تا الان هیچکدام از مسئولان در ارتباط با این ایده پاسخی به من نداده‌اند. بنابراین خودم دست به کار شدم و اولین کار را به‌نام «رابینسون کروزوئه» در تبریز تولید کردم که بسیار هم موفقیت‌آمیز بود و استقبال زیادی از آن شد. بعد از آن بود که به شهرستان‌های دیگر دعوت شدم. الان بعد از یکی دو کار که در آلمان تولید می‌کنم، احساس می‌کنم که باید به ایران بیایم و این درواقع احساس دینی است که به هنرمندان کشورم دارم و با اینکار با کشورم هم بیشتر آشنا می‌شوم.

در تهران امکانات بسیار زیاد است، اما وقتی از آلمان به تهران وارد می‌شوید به لحاظ امکانات تئاتری، یک فاصله نوری بین ایران و آلمان وجود دارد؛ چه به لحاظ امکانات مالی و چه به لحاظ امکانات آموزشی و سخت افزاری و... . حالا فکر کنید زمانی که شما از تهران وارد شهرستان‌ها می‌شوید با کمترین سطح امکانات و تجهیزات و وضعیت بودجه‌ای مواجهید. دیدن این شرایط و این سطح از محرومیت باعث شد که فکر کنم باید به شهرستان‌ها بروم و تا آنجایی که می‌توانم تئاتر این مناطق را یاری کنم. تبریز، کرمان، کاشان، آمل، رشت، لنگرود، قم، شیراز و... از جمله شهرهایی بودند که رفتم. البته در شیراز ورکشاپ داشتم و قرار است که در آینده تولید نمایش هم داشته باشیم.

به‌نظر شما کمبود امکانات تا چه اندازه تئاتر شهرستان‌ها را به عقب رانده است؟ به‌عبارتی شما چقدر به وجود امکانات در تئاتر اهمیت می‌دهید؟
بسیار زیاد. وقتی شما سالن برای تمرین ندارید، وقتی نور ندارید، وقتی وسایل فنی دقیق ندارید، وقتی بودجه کافی وجود ندارد، وقتی بازیگر برای تامین هزینه‌هایش باید سر کار برود، قطعا این مسائل در نتیجه تولید یک کار، تاثیر مستقیم دارد. در آلمان، هنرمند تئاتر در استخدام دولت است و بابت آن حقوق می‌گیرد؛ یعنی شغلش همین کار تئاتر است.

خب این اتفاق حتی در پایتخت ایران هم نیفتاده است، شهرستان که جای خود دارد...
بله صحبت من هم همین است؛ وقتی این امکانات وجود نداشته باشد، برکار شما تاثیر مستقیم می‌گذارد. وقتی یک بازیگر تامین باشد، غم نان و کرایه خانه ندارد و تمام انرژی خود را روی هنرش متمرکز می‌کند. کلا بودجه تئاتری ما بسیار اندک است.

مقایسه امکانات تئاتر در کشوری مثل آلمان با امکاناتی که در زمینه تئاتر در ایران داریم به لحاظ منطقی قیاس درستی است؟
من حرفم اینست که اگر می‌خواهیم تئاتر، فوتبال، کشتی و... در کشور رشد پیدا کند، باید زیرساخت و بستر مناسب آنرا فراهم کنیم. ما زیرساخت مناسب نداریم و تا زمانیکه شرایط یه این شکل باشد، رشد نمی‌کنیم. اگر می‌خواهیم در سطح جهانی مطرح شویم، باید بستر آن فراهم باشد، باید تجهیزات و امکانات این رشد، فراهم باشد. ما الان در مرکز هم کمبود سالن داریم و در یک سالن ما شاهد هستیم که سه اجرا پشت سرهم انجام می‌شود که به لحاظ حرفه‌ای اصلا درست نیست. امکانات موجود نسبت به تعدد گروه‌ها بسیار کم است. گروه‌ها مداوم از امکاناتی که باید در اختیارشان باشد، به دلیل کاستی‌های موجود، صرف نظر می‌کنند.

سوالم را کمی محدودتر می‌کنم. ما به‌عنوان هنرمندانی که در آخرین نقطه این کشور زندگی می‌کنیم، خودمان را با تهران مقایسه نمی‌کنیم چون امکانات ما به آن اندازه نیست و زمان زیادی هم طول می‌کشد که به آن امکانات دست پیدا کنیم. بنابراین زمانیکه بخواهیم یک اثر نمایشی را تولید کنیم به چیزهایی که نداریم فکر نمی‌کنیم بلکه سرمایه‌ای که داریم را در نظر می‌گیریم یعنی نیروی انسانی. سوال من اینست که اگر بهترین امکانات را داشتیم اما این نیروی انسانی و این عشقی که در بین آن‌هاست، وجود نداشت، چه اتفاقی می‌افتاد؟
این 2 مساله جدا است. من با امکانات موجود کار کردم. نه فقط در شهرستان دیّر، حتی در تبریز و شهرهای دیگر هم همینطور بوده است و حتی در تهران. کلیت اینست که برای هرکاری و برای رشد و بالندگی به سخت‌افزار نیاز داریم.

من این عشق را می‌شناسم که الان اینجا هستم و در شهرستان‌های مختلف کار می‌کنم. یعنی اگر این سرمایه هم وجود نداشت که بودن من در اینجا بی‌فایده بود. به خاطر کار زیاد در ایران می‌دانم که تنها عاملی که می‌توان به آن تکیه کرد در این زمینه، عشق بچه‎‌های هنرمند است که تنها سرمایه من است. با علم به نبودن امکانات، اینکار را انجام می‌دهم. کسی من را مجبور نکرده اگر اینجا هستم، علتش دل خودم و عشقی است که نسبت به اینکار دارم.

فکر می‌کنید در یک نقطه جغرافیایی از هر کجای این دنیا، یک جریان فکری تئاتری چطور شکل می‌گیرد؟
من تئوریسین نیستم. اما کاری که خودم می‌توانم انجام بدهم اینست که می‌بینید. به شهرستان بیایم، کارگاه برگزار کنم و در این پروسه سعی می‌کنم شیوه کار، شیوه برخورد، شیوه زندگی و رفع مشکلات را باهم به اشتراک بگذاریم. خوشحالم وقتی به دیّر آمدم هر 2 گروهی که بود را با شناختی که از پیش داشتم به هم نزدیکتر کردم. ما باید برای حل مشکلات خود با هم حرف بزنیم و این شیوه‌ای است که من از اروپا آموختم. آنجا دیالوگ برقرار است اما اینجا در ایران، مونولوگ. حرف خودمان را می‌زنیم در صورتیکه با گفت‌وگو می‌توان نتایج بهتری گرفت.

 پیشنهاد شما برای برون‌رفت از این وضعیت چیست؟ هم برای کشور، هم برای یک نقطه جغرافیایی مثل اینجا.

 ببینید! بزرگترین راه برون‌رفت از این وضعیت، دولت است. تا زمانیکه دولت در این زمینه نخواهد سرمایه‌گذاری کند، تا زمانیکه گروهی فقط به صندلی فکر می‌کنند و تئاتر برای آنها اهمیتی ندارد و بودجه اینقدر اندک است، برون‌رفت از این وضعیت بیشتر به رویا می‌ماند.

مورد دیگر ایده‌آلیست‌هایی که خودشان با عشق و علاقه روی بدنشان، بیانشان کار می‌کنند و به‌طور کلی آرام‌آرام به خودشان شکل می‌دهند و می‌بینید که با آموزش‌هایی که خودجوش انجام می‌دهند در سطح بین‌المللی هم مطرح می‌شوند.

شما چقدر به تئاتر خصوصی اعتقاد دارید؟
منظورتان از تئاتر خصوصی چیست؟

ببینید الان در ایران یک تفکری در حال شکل‌گیری است که درواقع تئاتر را به شکل حمایتی از بخش دولتی دور کرده و قصد دارد بخش خصوصی را در جریان تئاتر وارد کند. در همین راستا هم یک سمینار تئاتر خصوصی در تهران قرار است که برگزار شود. آیا در آلمان چیزی به نام تئاتر خصوصی وجود دارد؟

در آلمان سه دسته تئاتر وجود دارد:
1-تئاتر دولتی که ستون فقرات تئاتر آلمان است و حرفه‌ای‌ترین گروه‌های تئاتر در این بخش هستند و در استخدام رسمی دولت هستند. مثلا اپرای شهر «کلن» 900 صندلی دارد و اگر این اپرا هرشب هم پر باشد، دولت شبی 40 یورو برای هر صندلی سوبسید می‌دهد. این یعنی اینکه دولت بودجه‌ای میلیاردی برای تئاتر هزینه می‌کند تازه برای یک شهر. اما در ایران، دولت بودجه را قطع کرده و این خطرناک است. بسیاری از گروه‌های تئاتری تنها به‌دنبال پر کردن گیشه هستند یا به دنبال چهره.

2- تئاتر نیمه خصوصی؛ تئاترهایی هستند که سالن‌هایی دارند و دولت نیز 60 درصد بودجه آن را در سال می‌پردازد.

3-تئاترهای کاملا خصوصی که کلا خصوصی کار می‌کنند.

شما چقدر با ایران و مناطق مختلف آن آشنا هستید؟ می‌خواهم از پاسخ شما به پرسش دیگری برسم.
تا اندازه‌ای آشنا هستم. مثلا رشت یک منطقه بارانی از ایران است ...

ادبیات نمایشی رشت تا چه اندازه متاثر از باران است؟
حتما موثر است. مثلا در کارهای آقای رادی یکی از عناصری که زیاد می‌بینیم، عنصر باران است.

 شکلی از تئاتر در ایران وجود دارد به‌نام تئاتر آئینی. شما چقدر با این تئاتر آشنا هستید؟ و باتوجه به شناختتان از تئاتر دنیا، چقدر بر این باور هستید که این شکل از تئاتر می‌تواند، تئاتری نشاندار باشد برای کشوری مثل ایران که به‌شدت آئینی است؟
100درصد. من یک کار تئاتری آئینی انجام دادم در ایران. در لنگرود بر اساس یکی از اسطوره‌هایی که در این شهر وجود داشت به نام رعنا که از قهرمانان زن این منطقه بود، یک سال تحقیق کردم و یک نمایشنامه نوشتم بر اساس اسطوره‌ها و آئین‌های گیلان که برای اولین بار هم بود که این اتفاق می‌افتاد. فکر می‌کنم تنوع آئین‌ها در ایران، ظرفیت زیادی دارد که می‌تواند زمینه را برای کارکردن روی این شکل از تئاتر فراهم کند و این مساله می‌تواند یکی از نقاط قوت ایران باشد در زمینه ژانرهای نمایشی نسبت به آلمان و بسیاری از کشورهای دیگر از این قبیل.

فکر می‌کنید، می‌شود شاهکارهای ادبیات نمایشی دنیا را بر آداب و رسوم و سنت‌های اقوام ایران منطبق و تلفیق کرد؟
100درصد. ما در این زمینه بسیار کم کار کرده‌ایم.

این نوع نگاه چقدر می‌تواند در تئاتر دنیا قابل پذیرش باشد؟ مثلا رومئو و ژولیت را با آداب و رسوم جنوب تلفیق کرد. این تلفیق تا چه اندازه برای اروپا قابل پذیرش است؟
خیلی زیاد‌. بسیاری از این آثار اگر با شناخت و آگاهی باشد. یعنی هم آئینها را بشناسیم و هم نسبت به آن نمایشنامه آگاه باشیم، می‌شود یک اثر فاخر و برجسته‌ای را در این زمینه ارئه کرد.

پیش از اینکه به استان بوشهر سفر کنید با تئاتر بوشهر آشنا بودید؟
من به همراه مرحوم داود رشیدی و محمود استادمحمد در بندرلنگه داور بودیم. مراسم «زار» را دیده بودم. کارهای زیادی از مناطق جنوبی مثل بندرعباس و بندرلنگه و... دیده بودم و دوست داشتم که در این منطقه هم کاری را تولید کنم. علاقه زیادی داشتم که بر اساس مراسم «زار» تئاتر تولید کنم. ولی چون احتیاج به شناخت دقیقتری داشت و فرصت هم کم بود، نمی‌شد آنرا انجام داد و کار بسیار سطحی می‌شد.

علیرضا کوشک جلالی، عضو کانون کارگردانان آلمان و ایران است و از سال ۱۹۸۶ در آلمان به عنوان نویسنده و کارگردان مشغول کار است. در سال ۱۳۹۳ از طرف وزارت ارشاد، مدرک درجه یک هنری را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۴، گروه تئاتری «علی جلالی آنسامبل» را در شهر کلن پایه‌گذاری کرد و هم اکنون مسئول هنری این گروه است. چهار نمایشنامه از او در انتشارات تئاتر مونیخ آلمان به چاپ رسیده است. او در سال ۱۳۸۹ یک تله تاتر ۶۰ قسمتی طنز، که بر اساس آثار «کارل والنتین» و «لوریو» نوشته بود را برای تلویزیون ایران تولید کرد.

کوشک جلالی تاکنون بیش از ۴۰ نمایش در آلمان و ۱۵ نمایشنامه در ایران به‌روی صحنه برده و جوایز زیادی در زمینه کارگردانی و نویسندگی در فستیوال‌های تئاتری بین‌المللی کسب کرده است. وی در سال ۲۰۰۹ نیز برای اولین بار به عنوان کارگردان یک اپرا را در اپرای شهر دورتموند/آلمان به زبان ترکی و آلمانی به صحنه برد.

 

گفت‌وگو از:‌ سودابه زیارتی

 

مهدی حسین مردی این را خواند
پرندیس و مهرداد خامنه ای این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایش مافیا
گفت‌وگو با «افروز فروزند»، نویسنده و کارگردان نمایش «مافیا»
» صدای سفیدشدن موهایم را می‌شنوم!
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92104

 

ایران تئاتر_احمدرضا حجارزاده: سال گذشته وقتی افروز فروزند پس از دوازده سال دوری، با نمایش موفق «بهمن» به دنیای کارگردانی تئاتر بازگشت، دوستداران هنرهای نمایشی بی‌صبرانه منتظر اثر بعدی او ماندند، و اکنون این روزها نمایش تازه فروزند با عنوان «مافیا» در تماشاخانه باران روی صحنه رفته؛ نمایشی که به دلیل استقبال خوب تماشاگران و منتقدان، تمدید شده است.

در برخورد نخست با نمایش مافیا، به نظر می‌رسد در مورد بازی جدیدی است که طی سال‌های گذشته میان مردم و بخصوص قشر جوان رواج پیدا کرده اما در واقع این نمایش بخشی از مهم‌ترین مسائل و دغدغه‌های جامعه معاصر را روایت می‌کند. خالق اثر از فراگیرشدن دروغ و ریا می‌گوید، از منفعت‌طلبی و خودخواهی انسان‌ها، و بی‌مسوولیتی نسبت به سرنوشت یکدیگر. در این نمایش، نگار عابدی، تِنی آواکیان، حمیدرضا فلاحی، علی تاجمیر، میثاق زارع، غزاله نظر و اِروین گالستیان به ایفای نقش پرداخته‌اند. سراغِ افروز فروزند، نویسنده و کارگردان نمایش «مافیا» رفتیم و درباره روندِ شکل‌گیری متن و اجرا با او به گفتگو پرداختیم

خانم فروزند، تا جایی که می‌دانیم همیشه نمایش‌های ایرانی و رئالیستی کار می‌کنید. هیچ‌وقت سراغ نمایشنامه‌های خارجی یا غیررئالیستی نرفته‌یید؟
خب من که کارگردان نیستم! نمایشنامه‌نویسی هستم که بلدم نمایشنامه‌های خودم را کارگردانی بکنم. اگر شخص دیگری یک نمایشنامه خارجی یا حتا ایرانی دستم بدهد، واقعاً نمی‌دانم چه کارش بکنم. بلد نیستم، ولی نمایشنامه‌های خودم را می‌دانم چطور کار بکنم.

یعنی فقط می‌توانید متن‌های خودتان را اجرا بکنید؟!
بله، واقعیت اینست که کمی وسواس دارم، نه تعصب. این دو مقوله با هم فرق می‌کنند. اگر نمایشنامه‌نویسی متنی را درست نوشته باشد ـ نه این چیزهایی که گاهی وقت‌ها می‌خوانیم و خواندن‌شان روان‌مان را به هم می‌ریزد ـ لابد در نوشته‌اش قصدی داشته که دیالوگی را نوشته، موقعیتی را خلق کرده یا آن دو نفر را کنار هم گذاشته. وقتی کارگردانی پیدا می‌شود که نمایشنامه شما را در دست می‌گیرد و می‌گوید این دیالوگ یا آن صحنه را نمی‌خواهم، نویسنده فکر می‌کند کارگردان من را چی فرض کرده؟! فقط در نمایشنامه‌نویسی هم نیست. ماجرا در فیلمنامه‌نویسی بدتر و تلخ‌تر است. به همین دلیل، فکر می‌کنم اگر نمایشنامه‌های دیگران را برای کارکردن بردارم ـ چون یکی‌دو بار پیش آمده افرادی گفته‌اند متن‌های ما را کار بکن ـ باید به آن ها بگویم بلد نیستم! نه این‌که نخواهم، چون آن‌وقت نمایشنامه آن ها را تبدیل به نمایشنامه خودم می‌کنم. خودم را می‌شناسم، یعنی می‌گویم این بخش‌ها را نمی‌خواهم، می‌ریزم دور، خودم می‌نویسم. خب این چه کاری است؟ از ابتدا می‌نشینم خودم می‌نویسم.کارگردان‌های دیگری هم که نمایشنامه‌یی را به هم می‌ریزند، به ضرس قاطع می‌گویم بلد نیستند. فقط می‌خواهند حرفی را بزنند، آن حرف را بلدند بزنند، نه این‌که آن نمایشنامه را کارگردانی بکنند. خب من جسارت نمی‌کنم که حرف دیگران را کارگردانی بکنم. این‌ها تعصب نیست. وقتی کسی می‌گوید من می‌نویسم، یعنی حرفی برای گفتن دارم. وقتی یک کارگردان می‌گوید می‌خواهم نمایشنامه شما را کار بکنم، یعنی من حرف شما را قبول دارم، بیا حرفی را که می‌خواهید بزنید، با هم بزنیم! شما گفته‌یید، من تصویرش می‌کنم اما در مرحله عمل می‌بینید او دارد حرف خودش را می‌زند. پس چرا این متن را انتخاب کرده؟! سراغ نمایشنامه‌های خارجی هم نمی‌روم، چون اول دوست ندارم و دوم معتقدم آن‌قدر کشور ما لبالب از مساله است که اگر بخواهم فلان‌مساله خارجی را مطرح بکنم، قافیه را باخته‌ام.

جالب این‌که در نمایشنامه‌هایی هم که می‌نویسید، معمولاً سراغ بحران‌های اجتماعی می‌روید. انگار نمی‌توانید درباره مسائل مثبت، آرام‌بخش و امیدواری‌های زندگی بنویسید. همین‌طور است؟
خب بحران را دوست دارم. فکر می‌کنم جذاب‌تر است. من دو نمایش کار کرده‌ام که زمان‌شان یک ساعت بود و سه نمایش با مدت‌زمان یک‌ساعت‌ونیم. خوشبختانه یکی از چیزهایی که درباره کارهایم می‌گویند اینست که تا پایان نمایش، متوجه زمان نمی‌شویم، حتی در نمایش‌های یک‌ساعت‌ونیمه. بخشی از این اتفاق به منِ نمایشنامه‌نویس برمی‌گردد. بخش دیگری از ارتباط مخاطب با اثر، به چیزی است که در صحنه می‌بیند؛ انتخاب بحرانی که من کرده‌ام. همان تماشاگر را نگه می‌دارد و می‌خواهد بداند چه اتفاقی می‌افتد اما خودم دوست دارم به تماشای نمایش‌هایی بنشینم که فضای تخت، آرام و حتی به تعبیر برخی دوستان، کسالت‌بار دارد. همیشه فکر می‌کنم چگونه کار بکنم که یک ساعت یا هفتاد، هشتاد دقیقه با ریتم کُند پیش بروم؟ ممکن است تماشاگر خسته بشود، ولی وقتی از سالن بیرون بیاید، بگوید خوب بود. خودم چند بار چنین کارهایی دیده‌ام اما وقتی از سالن خارج شده‌ام، حالم خوب بوده، چون کسل‌کننده‌بودنِ نمایش، لازمه آن فضاست. قطعاً یک روز چنین کاری را تجربه می‌کنم.

خودتان تجربه بازیگری داشته‌اید؟
بله، بازی هم کرده‌ام.

پس چرا در کارهای خودتان بازی نمی‌کنید؟
چون بازیگر نیستم. هیچ‌وقت در کارهای خودم بازی نکرده‌ام، چون نمایش‌هایم همیشه هم درباره زن‌هاست، ولی به نظرم سخت است. باید کسی باشد که آدم را کارگردانی بکند ...

شما که خودتان کارگردان هستید و بر شخصیت‌ها تسلط دارید ...
بله اما آن‌وقت از پسِ دیگران برنمی‌آیم. ضمن این‌که بازیگری دغدغه‌ام نیست. البته می‌توانم انتخاب بکنم در این نمایشنامه کدام شخصیت زن یا مرد را بیش‌تر دوست دارم، یا کدام شخصیت به من نزدیک‌تر است. همیشه وقتی نمایشنامه می‌نویسم، یکی از شخصیت‌ها شباهتی به خودم دارد، شاید هم تمام شخصیت‌ها به من شبیه باشند، یکی کم‌تر و یکی بیش‌تر. سیزده سال پیش نمایشی کار کردم که یکی از شخصیت‌ها شبیه به خودم بود. همه می‌گفتند خودت بازی بکن! گفتم اصلاً فکرش را نکنید، چون موقع کارگردانی آن‌قدر انرژی از من گرفته می‌شود که دیگر نمی‌توانم هنگام اجرا هم در صحنه باشم. یکی از لذت‌های زندگی من اینست که اجرای هر شب را تماشا بکنم. مثل مادری که به قد و بالای بچه‌اش نگاه می‌کند و قربان‌صدقه‌اش می‌رود و رشدِ روزبه‌روز فرزندش را می‌بیند.

خانم فروزند، بازی‌های نمایش‌های شما، حرفه‌یی، حیرت‌آور و ستایش‌برانگیزند.گویا تخصص ویژه‌یی در بازی‌گرفتن از بازیگران دارید. این نکته ویژه‌یی در کارهای شماست؛ ما نمایشی می‌بینیم که بازی‌ها، تماشاگر را اذیت نمی‌کند، بازی‌ها یکدست هستند و بازیگران به یک اندازه و خوب دیده می‌شوند اما در تیم بازیگران، دو بازیگر ارمنی دارید که بی‌نظیرند و می‌توان از آن ها به عنوان پدیده‌های تازه بازیگری  یاد کرد.«تِنی آواکیان» و «اِروین گالستیان» را از کجا پیدا کردید و آیا سابقه بازیگری داشتند؟
زمانی که نمایشنامه مافیا را می‌نوشتم، این دو شخصیت یک خواهر و برادر مسلمان مثل بقیه بودند. بعد فکر کردم باید رنگ دیگری در نمایشنامه بیاورم، یعنی آدم‌هایی غیر از افرادی که هر روز اطرافم می‌بینم. به قومیت فکر کردم و بعد نمی‌دانم چه شد به شخصیت‌های ارمنی رسیدم. شاید موسیقی ارمنی گوش می‌دادم یا چی ... یادم نمی‌آید. فکر کردم چقدر خوب است این‌ها ارمنی باشند. وقتی مساله را با دوستان در میان گذاشتم،گفتند بازیگر ارمنی پیدا نمی‌کنی! گفتم مگر می‌شود بازیگر ارمنی پیدا نشود؟! بنابراین به تمام ارامنه‌یی که اطرافم در کار تئاتر بودند، سپردم.گفتند «باشد، اگر کسی بود معرفی می‌کنیم». بخصوص که بازیگرها باید دارای ویژگی‌های هم می‌بودند. بازیگر دختر باید حتماً بیست‌ویکی‌دو ساله می‌بود و بازیگر پسر سی‌ویکی‌دو ساله. بازیگرهایی می‌خواستم که بتوانند خوب هم بازی بکنند. بعضی بازیگران پیشنهاد دادند زبان ارمنی یاد بگیریم و خودمان بازی بکنیم.گفتم نه، آن را که اصلاً نمی‌خواهم. حتی اگر یک بازیگر ارمنی پیدا می‌کردم، ریسک می‌کردم و شخصیت دیگر را غیرارمنی می‌گذاشتم که با هم کار بکنند. تصمیم گرفته بودم اگر بازیگر ارمنی پیدا نکردم، اصلاً شخصیت‌ها ارمنی نباشند. مثلاً کُرد باشند یا اصلا قومیتی نداشته باشد. مثل بقیه حرف بزنند. در نهایت یک نفر پیشنهاد داد فراخوان بازیگری بدهیم. فراخوان دادم و عده‌ایی آمدند ثبت‌نام کردند. تست گرفتیم و این دو نفر انتخاب شدند. واقعاً حضور این دو نفر، از محبت‌های روزگار به من بود.

خوشبختانه بازیگران دلخواهم را پیدا کردم و رنگی توی کار آورده‌اند. هر دو خیلی باانگیزه و علاقه‌مند هستند. خیلی باهوشند. سن‌شان زیاد نیست اما از کودکی در باشگاه آرارات تئاتر کار کرده‌اند. «مافیا» اولین کار آن ها خارج از باشگاه آرارات است.گاهی فکر می‌کنم اگر این دو بازیگر نبودند، می‌رفتم سراغ دو بازیگر غیرارمنی و فارسی‌زبان، ولی این اتفاق نمی‌افتاد که الان افتاده. همه می‌گفتند این‌ها ارمنی حرف بزنند، شاید تماشاگر نفهمد.گفتم خب نفهمد، اصلاً مهم نیست که بفهمد. مهم اینست فضا را حس می‌کند. دلم می‌خواست بیش‌تر باشد اما ترسیدم دیگر روی اعصاب تماشاگر باشد. اگر بیش‌تر می‌شد، انگار به رُخ‌کشیدن بود. ته‌لهجه‌ایی که خودشان داشتند، شیرین بود. می‌خواستم به قدری از زبان ارمنی استفاده بکنم که تماشاگر نگوید «وای! چقدر ارمنی حرف می‌زنند. من نمی‌فهمم. قصه را گم کردم». آن‌وقت به جای این‌که رنگی بیاورد، رنگی را هم می‌گرفت.

به هرحال، دو بازیگر ارمنی نمایش عالی‌اند اما «تِنی آواکیان» فوق‌العاده‌تر است. تماشاگر باور نمی‌کند مشغول بازی است. بازی او چیزی فراتر از زندگی در صحنه است. انگار مخاطب به خانه واقعی یک زوج سرک کشیده و شاهد زندگی طبیعی آن ها و رفتارشان است.

اگر این‌طور باشد که خیلی خوشحالم. یکی از علائق من همین است. تاکیدی که به همه بازیگران می‌کردم این بود که فرض بکنید دیوار چهارم واقعی است و شما پشت به تماشاگر تکیه داده‌یید به آن و او را نمی‌بینید، یعنی تا این حد دلم می‌خواست تماشاگر را ندید بگیرند. در «بهمن» هم می‌گفتند انگار ما درِ یک پلاتو را باز کرده‌اییم و تمرین یک گروه تئاتر را می‌بینیم. بنابراین الان دیگر کسانی که با من کار کرده‌اند، من را شناخته‌اند. من حتی از یک راه‌رفتن نمی‌گذرم. در «مافیا»، دو سه صحنه هست که هنوز دلم می‌خواهد به زندگی واقعی نزدیک‌تر باشد، ولی نشده. شاید اگر بیش‌تر تمرین می‌کردیم، قطعاً می‌شد.

خانم فروزند، در «مافیا»، غیر از خانم نگار عابدی، سایر بازیگران چندان شناخته‌شده و نام‌آشنا نیستند. هیچ‌وقت دوست نداشته‌ایید از بازیگران مطرح یا ستاره‌های سینما و تئاتر در کارهای‌تان استفاده بکنید؟ منظورم هنرمندانی است که دست‌کم بر فروش نمایش تاثیر می‌گذاشتند.

راستش نشد، نه این‌که نخواهم. اتفاقاً با چند نفر از دوستان درباره حضورشان صحبت کردم، ولی نتوانستند بیایند. به خاطر وضعیت اقتصادی مملکت، این چیزی نیست که نخواهم.گرچه علاقه خودم اینست با آدم‌هایی کار بکنم که واقعاً مساله‌شان تئاتر باشد. دوست داشته باشند تئاتر کار بکنند. با آن ها راحت‌تر می‌توانم گفت‌وگو بکنم. شاید به همین دلیل در نمایش‌های «بهمن» و «مافیا» به چنین ترکیب بازیگرانی رسیدم.

یکی از زیباترین دیالوگ‌های دو نمایش اخیر شما، جمله شاعرانه‌یی است که می‌گوید «صدای سفیدشدن موهام‌رو می‌شنوم»! این جمله از کجا آمده؟ آیا شما واقعاً صدای سفیدشدن موهای خودتان را می‌شنوید؟!
(می‌خندد) نه، واقعاً نمی‌دانم چطور شد این دیالوگ را استفاده کردم. در «بهمن» بازیگران خیلی به این دیالوگ می‌خندیدند و خیلی‌ها می‌گفتند عجب دیالوگی! زمانی که آن را می‌نوشتم، فکر نمی‌کردم این جمله دیالوگ قشنگی است. در «مافیا»، همین دیالوگ وقتی گفته می‌شود، خیلی تلخ است. در «بهمن» هم خیلی تلخ بود اما با مدلی که خانم سیما تیرانداز می‌گفت و به خاطر اتفاقی که قبل از گفتنش افتاده بود، موجب خنده می‌شد. اینجا در نمایش مافیا، دیالوگ را در موقعیت تلخ و تراژیکی می‌شنویم که تماشاگر را متأثر می‌کند.

حالا که پس از دوازده سال دوری، به تئاتر برگشته‌یید و دو سال پشت سر هم نمایش‌های خوبی روی صحنه برده‌یید، آیا قرار است از این پس نمایش‌های بیش‌تری از شما ببینیم؟ انگار می‌خواهید آن دوازده سال دوری را جبران بکنید!

(می‌خندد) نه، ولی ببینید، موقعی که تئاتر کار می‌کنید، واقعاً صدای سفیدشدن موهای‌تان را می‌شنوید! وگرنه خیلی دوست دارم کار بکنم. بچه‌های خوبی هم اطرافم هستند. یکی از خوش‌شانسی‌هایم در دو نمایشی که سال گذشته و امسال کار کردم، این بود که با آدم‌های خوبی کار کرده‌ام اما مشکلات تئاتر آن‌قدر فراتر از این حرف‌هاست که چنین چیزهای خوبی تا یک مدتی آدم را سر پا نگه می‌دارد. از جایی به بعد، شما را به زانو درمی‌آورد و مجبورید به خودتان استراحت و فرصت بدهید. الان دارم به کار بعدی فکر می‌کنم، ولی نمی‌دانم آیا اصلاً انرژی دارم؟! چون کارگردانی نمایش «مافیا» از «بهمن» خیلی سخت‌تر بود.

 

شهاب ، پرندیس ، محمدرضا دانش و ویدا فضیلت این را خواندند
مهدی حسین مردی و مارینا این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به پنجمین همایش سراسری هنرمندان پیشکسوت
» هنرمندان پیشکسوت، اصالت فرهنگی را معنا می‌بخشند
... دیدن متن »

به گزارش تیوال به نقل از ایران تئاتر
شناسه مطلب: 92079

سید رضا صالحی امیری با ارسال پیام به پنجمین همایش سراسری هنرمندان پیشکسوت عنوان کرد از هیچ تلاشی برای حرمت نهادن به جایگاه رفیع هنرمندان پیشکسوت فروگذار نخواهد کرد.

به گزارش ایران تئاتر سیدرضا صالحی امیری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیام خود تکریم پیشکسوتان را عبادت و شکرگزاری به درگاه خالق هستی عنوان کرده و ضمن تشکر از دست‌اندرکاران و بانیان این گردهمایی ارزشمند از خداوند متعال طول عمر باعزت هنرمندان این سرزمین و توفیق خدمت بیشتر مسئولان به عزیزان هنرمند پیشکسوت را مسألت داشته است.

در متن پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آمده است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

هنر، روح حیات‌بخش زندگی است و هنرمند با دم مسیحایی خود، به جسم این زندگانی جانی دوباره می‌بخشد.

هنرمند، آفریننده زیبایی و خالق لحظات سرشار از حس دوستی و مهربانی است. هنرمندان بهانه زیستن در این جهان هستند و بی‌وجود آنان، تحمل سختی‌ها و کج مداری‌های روزگار، دشوار و ناممکن بود.

در این میان هنرمندان پیشکسوت، همچون نگینی بر تارک هنر این مرزوبوم می‌درخشند و همچون اختری، آسمان پرستاره هنر سرزمین ایران را نورانی‌تر می‌کنند. آنان بر غنای فرهنگی ما می‌افزایند و اصالت فرهنگی را معنا می‌بخشند.

هنرمندان پیشکسوت، سرمایه‌های تکرارناپذیر فرهنگی ما هستند و برای نیل به توسعه همه‌جانبه و پایدار، نیازمند بهره‌گیری درخور از این سرمایه عظیم هستیم. چراکه بر این اعتقادیم که مسیر توسعه و تعالی کشور، از فرهنگ آغاز می‌شود و بدون توسعه فرهنگی، هر توسعه‌ای ناقص و ناپایدار است.

جوانی و شادابی و تحرک و پویایی، در کنار پیری و افتادگی معنا می‌یابد و هیچ جوان هنرمند و با خلاقی از برکت و نعمت وجود هنرمندان پیشکسوت بی‌نیاز نیست و آنان که در پی کسب معرفت حقیقی هستند، باید از چشمه‌سار بزرگان و استادان خویش، سیراب شوند.

تکریم هنرمندان پیشکسوت هم وظیفه‌ای سازمانی و هم عملی اخلاقی است و در زمانه‌ای که نیاز به اخلاق و اخلاق‌گرایی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود، اهمیت این مهم دوچندان است.

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وظیفه خود می‌داند تا نسبت به تکریم و ارتقای منزلت هنرمندان پیشکسوت، تمامی سعی و کوشش خود را به کار گیرد و حفظ کرامت هنرمندان را، اعتبار و آبروی خود می‌داند.

بر این باورم که تکریم شما عزیزان، عبادت و شکرگزاری به درگاه خالق هستی است که خود زیباست و زیبایی را دوست دارد و در این باور ذره‌ای تردید ندارم و از هیچ تلاشی برای حرمت نهادن به جایگاه رفیع هنرمندان پیشکسوت فروگذار نخواهم کرد.

از دست‌اندرکاران و بانیان این گردهمایی ارزشمند صمیمانه تشکر می‌کنم و از خداوند متعال طول عمر باعزت هنرمندان این سرزمین الهی و توفیق خدمت بیشتر مسئولان به عزیزان هنرمند پیشکسوت را مسألت دارم.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» گزارش مراسم اختتامیه سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج، ۶ اسفند ماه مراسم اختتامیه سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج با اجرای سیاوش مفیدی در شرایطی برگزار شد که در پی استقبال پرشور علاقه‌مندان، بسیاری این مراسم را ایستاده و یا نشسته روی پله های سالن نظاره کردند. این مراسم همچنین با حضور محمود کلاری، رامبد جوان، بهناز جعفری، رضا بهبودی، آتوسا قلم‌فرسایی، هادی حجازی فر، مجید برزگر، هایده صفی یاری، ایرج رامین فر، نازنین خزاعی، سهی‌بانو ذوالقدر، سعید عقیقی، کاوه سجادی حسینی، امید بنکدار، کیوان علی محمدی، مرتضی پور صمدی، حسن حسن دوست، محمد رضا دلپاک، سودابه خسروی، محمود ‌رضا رحیمی، امیر عابدی، مرتضی اسماعیل‌کاشی، نسیم ادبی، سعید آرمند، سعید پور اسماعیلی، روح الله حسینی، سعید رضویان ، آرش زاهدی برگزار شد.
در ابتدای مراسم حاضرین به یاد مارال ثروت یکی از هنرجویان سال‌های گذشته مدرسه هیلاج که پس از مهاجرت به امریکا و تحصیل در مدرسه فیلم نیویورک، در کمپانی برادران وارنر مشغول فعالیت بود و اخیرا طی یک حادثه جان خود را از دست داد، یک دقیقه سکوت کردند. امیر شهاب رضویان دبیر سومین جشنواره فیلم و تاتر هیلاج ضمن خیر مقدم به تمامی حاضرین در مراسم طی یک سخرانی کوتاه تاریخچه‌ای از رویدادها و انگیزه‌های شکل‌گیری شرکت فیلمسازی و مدرسه هیلاج گفت در هیلاج ما یک خانواده هستیم. ما هنرجوهایی که داریم که ۱۰ سال پیش فارغ التحصیل شده‌اند ولی هنوز هیلاج پاتوق آن‎هاست.
وی افزود جشنواره هیلاج در سومین دوره خود قدری گسترده‌تر شد. شرکت پدیده شیمی قرن تولید کننده محصولات متنوع از جمله برند اکتیو ، یکی از حامیان اصلی ما بود که از آن‌ها متشکریم. بر این باور هستم که رابطه صنعت و هنر به نفع هر دو طرف است و به اعتلای اقتصاد هنر و صنعت کمک می کند. امسال جشنواره بین هنرجویان هیلاج و فیلم‌ها و نمایش‌هایی برگزار شد که هنرجویان هیلاج در آن‌ها نقش داشتند.
در ادامه بعد از اهدای جوایز بخش تاتر بیانیه هیات داوران تاتر توسط محمود‌ رضا رحیمی رییس هیات داوران بخش تاتر قرائت شد که متن آن بدین شرح است: ضمن خسته نباشید از شرکت کنندگان در این دوره جشنواره هیات داوران به استحضار می‌رساند هیات داوران با توجه به پیگیری مجدانه و پرتلاش گروه‌ها انتخاب برگزیدگان بخش‌های مختلف جشنواره به سختی صورت پذیرفت. این مهم نشانگر پیشرفت بارز شرکت کنندگان به نسبت سال پیشین است. گرچه به رسم هر قسم داوری هیات داوری خود را مبرا از هر نو خطا نمی‌داند پاسخ به هر نوع شائبه در خصوص انتخاب‌های صورت گرفته را وظبفه خود می‌داند. امید که در سال‌های پیش رو جشنواره فیلم و تاتر هیلاج مسیر بالندگی را طی کند. اعضای هیات داوران سیامک احصایی، محمد مساوات، مرتضی اسماعیل کاشی، همایون ارشادی  محمود رضا رحیمی.
امیر عابدی داور بخش پوستر جشنواره نیز با حضور بر روی صحنه جوایز این بخش را اهدا کرد.
برگزاری بزرگداشت رضا مجاوری فیلم‌بردار آثاری چون «طلاق» به کارگردانی گرجی عبادیا، «مرثیه» به کارگردانی امیر نادری و سریال «سلطان صاحب قران» به کارگردانی علی حاتمی دیگر بخش این برنامه بود. در این بخش مجید بزرگر و امیر شهاب رضویان خاطراتی از سال‌های نخستین ورودشان به سینمای و فیلم‌های کوتاهی که ساخته بودند و حمایت‌های رضا مجاوری از آن‌ها بازگو کردند. امیر شهاب رضویان ضمن اشاره به اهمیت برگزاری بزرگداشت‌هایی اینچنین برای چهره‌های قدیمی و بنیانگذاران سینمای ایران گفت: این آدم‌ها بودند که سینمای ایران را بنا نهادند و مهم‌تر از آن در روزگاری که سینماها زیر سلطه فیلم‌های آمریکایی بود مردم را با سینمای ایران آشنا کرده و آشتی دادند. رضا مجاوری نیز به خاطر این مراسم از همه جوانان سینمای ایران تشکر و برای آن‌ها آرزوی موفقیت کرد.
محمد رضا دلپاک که به همراه حسن حسن دوست برای اهدای جایزه بهترین صدا روی صحنه آمده بود با اعلام افتخار از همکاری‌اش در پنج فیلم با عباس کیارستمی از حاضرین خواست به احترام او یک دقیقه ایستاده وی را تشویق کنند.
بعد از اهدای جوایز بخش فیلم بیانیه هیات داوران بخش فیلم جشنواره که توسط محمود کلاری خوانده شد که متن آن به این شرح است: هیات داوران بخش مستند، تجربی و داستانی سومین جشنواره فیلم و تاتر هیلاج،  باتاکید بر اهمیت اختصار و ایجاز در فیلم کوتاه در این زمینه خود را پیشگام می‌داند و تنها به ستایش خلاقیت در تعدادی از آثار داستانی ارایه شده در جشنواره بسنده می کند؛ ضمن آنکه پاره‌ای نواقص مشترک میان بسیاری از فیلم های کوتاه نمایش داده شده در این جشنواره، با آثار بلند سینمای حرفه ای، امری بدیهی و قابل یادآوری به نظر می‌رسد. به امید آثاری بهتر و جشنواره ای پربارتر، هیات داوران سومین جشنواره فیلم‌های کوتاه هیلاج ، رضا بهبودی، بهنام بهزادی، سعید عقیقی به ریاست محمود کلاری
امیر شهاب رضویان در پایان مراسم ضمن تقدیر و تشکر دوباره از تمامی حاضرین و دست اندرکاران و حامیان هیلاج و جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج از دیروز تا به امروز تا سال آینده و برگزاری چهارمین جشنواره برای همه آرزوی موفقیت کرد. عکس یادگاری حاضرین در مراسم پایان بخش مراسم اختتامیه سومین جشنواره فیلم و تاتر هیلاج بود.

برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
محمود کلاری عضو هیات داوران بخش فیلم سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج:
» آموزشگاه‌های سینمای ما با آکادمی‌های معتبر در عرصه جهانی قابل مقایسه هستند
... دیدن متن »

به گزارش روابط عمومی سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج: محمود کلاری که به عنوان رئیس هیات داوران بخش فیلم سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج همراه این جشنواره است در گفتگویی کوتاه نظر خود در خصوص فعالیت آموزشگاه‌های سینمایی در کشور و به خصوص آموزشگاه سینمایی هیلاج و فیلم‌های حاضر در بخش مسابقه این جشنواره را با ما در میان گذاشته است.
وی در خصوص ارزیابی خود از فعالیت آموزشگاه‌های سینمایی کشور گفت: به گمانم اتفاقاتی که در آموزش های سینمایی کشور در حال رخ دادن است روز به روز دارد به آن نقطه استاندارد خودش نزدیک‌تر می‌شود. برای همین هم می‌شود با بسیاری از آکادمی‌های شناخته شده در دنیا مقایسه‌شان کرد. سال گذشته که یکی دو مورد از این آکادمی‌های خارجی را از نزدیک در آمریکا و فرانسه می‌دیدم. وقتی مقایسه می کردم با این محدودیت‌هایی که در بحث امکانات و بودجه و غیره وجود دارد و کارهایی که در آموزشگاه‌های سینمایی کشور در حال صورت گرفتن است، به نظرم آموزشگاه‌های سینمایی ما در حال تبدیل شدن به یک بازوی قدرتمند و فعال در شکل دهی به جریان آینده سینمای کشور هستند.
وی در خصوص نحوه داوری آثار و کیفیت فیلم‌های این جشنواره گفت: ما به اتفاق دوستانمان در بخش داوری فیلم‌های سومین جشنواره هیلاج فیلم‌های متعددی دیدیم. فیلم‌های کوتاهی در قالب‌های داستانی، تجربی و مستند که باید بگویم در این ده سالی که به شکل مستقیم با جوان‌ها مانوس هستم و کارهایشان را می‌بینم هر آنچه می‌گذرد احساس می‌کنم که جریان نو و جوان سینمای ایران دارد با یک سرعت واقعا چشم گیری رشد می‌کند. و این رشد در همه عرصه‌ها چه در بخش فن و تکنیک و چه در بخش پرداخت و محتوا قابل مشاهده است.
وی افزود: فیلم‌هایی هم که در جشنواره هیلاج دیدیم به واقع نمونه‌های بسیار قابل توجهی هستند. در بخش‌های داستانی به نظر قوی‌تر هستند و در بخش تجربی یکی دو نمونه خاص را دیدیم که به نظرم بسیار امیدوار کننده هستند. راستش ما توجهی به این مطلب نداشتیم که این فیلم‌ها از هنرجویان آموزشگاه هیلاج هستند یا از جایی دیگر، حتی ما فیلم‌ها را در شرایطی دیدم که نام کارگردان و عوامل فیلم روی فیلم‌ها نبود. ما فقط فیلم‌ها را دیدیم. نکته قابل توجه در فیلم‌ها در یک شرایط مقایسه‌ای مثلا با فیلم‌های کوتاه پنج سال اخیر به نظرم در کل با گذر زمان مفهوم فیلم تجربی و فیلم کوتاه برای فیلم‌سازان جوان ما شناخته‌تر می‌شود. اینکه قرار نیست فیلم کوتاه ما بریده‌ای از یک فیلم بلند باشد. در واقع ایده و کانسپت‌ها در فیلم‌ها در همان محدوده زمانی خودشان بررسی و پرداخت می‌شدند. فیلم‌ها تلاشی بودند برای پیدا کردن شیوه بیانی تازه. عرصه تجربه‌گرای فیلم کوتاه عرصه خطر کردن و ریسک کردن و حرکت در خارج از قواعد شناخته شده سینما است. در پاره‌ای از این فیلم‌ها این رفتار مشهود بود که جای امیدواری دارد. البته نکات منفی‌ای هم در فیلم‌ها وجود داشت. همچنان فکر می‌کنم که پاره‌ای از فیلم‌ها می‌توانند در مرحله تدوین کوتاه‌تر باشند. باید به عنصر ایجاز در ساختار فیلم کوتاه توجه کنیم. یکی دیگر از نقاط قوت فیلم‌ها توجه به زیبایی شناسی ساختاری و بصری بود که بسیار قابل توجه هستند. همچنین روند پرداخت مستمر به مفهوم تداوم در فیلم‌ها بسیار قابل اشاره و بسیار جا افتاده بود که جای خوشحالی دارد.
محمود کلاری در پایان گفت: من شاید بیشتر از باب تصویرپردازی به آثار نگاه می‌کنم اما در جنبه‌های مختلف آثار دارای ویژگی‌های فراوانی بودند. برای مثال در ایده پردازی ما با ایده‌های بسیار خوب و درستی مواجه بودیم. به نظرم تفاوت بین ایده فیلم کوتاه و بلند به خوبی توسط جوان‌های سینماگر ما درک شده است. از همین رو هم فیلم‌ها با بهترین‌های جهان قابل مقایسه هستند و فاصله موجود با سرعت زیادی در حال طی شدن است.
سومین جشنواره فیلم و تئاتر هیلاج با حمایت شرکت پدیده شیمی قرن و دفتر مطالعات سازمان ملل امروز و فردا، ۵ و ۶ اسفندماه در پردیس سینمایی کوروش در حال برگزاری است.

۵ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
» ‎بزرگ داشت رضا مجاوری فیلمبردار پیشکسوت سینمای ایران در سومین جشنواره فیلم و تاتر هیلاج
... دیدن متن »

‎امیر شهاب رضویان دبیر سومین جسنواره فیلم و تاتر هیلاج خبر از برگزاری بزرگداشتی برای رضا مجاوری فیلمبردار قدیمی سینمای ایران در مراسم اختتامیه این جشنواره داد.
‎رضا مجاوری اول فرودین ۱۳۱۰ در تهران متولد شده است. مجاوری در ابتدا کارش را به عنوان عکاس در سینما آغاز کرده است و پس از کار به عنوان صدابردار و تدوین گر وارد عرصه فیلمبرداری شده است و  فیلم طلاق به کارگردانی گرجی عبادیا اولین تجربه  فیلمبرداری اوست. از جمله آثار شاخص وی می توان به فیلم مرثیه (امیر نادری)،سریال سلطات صاحب قران (علی حاتمی) اشاره کردبسیاری  از دستیاران وی مانند جمشید الوندی بعد ها به عنوان فیلمبردار در سینما مشغول فعالیت شده اند.
‎بزرگداشت این فیلمبردار بازنشسته سینمای ایران ۶ اسفند همزمان با مراسم اختتامیه سومین جشنواره فیلم و تاتر هیلاج در پردیس سینمایی کورش برگزار خواهد شد.

 سوابق حرفه‌ای ( فیلمبرداری):

١-  طلاق / مدیر فیلمبرداری / بلند  / کارگردان: گرجی عبادیا
٢-  پاتو اندازه گلیمت دراز کن / مدیر فیلمبرداری/ بلند  / کارگردان: گرجی عبادیا
٣-  دختری از ساری/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: گرجی عبادیا 
٤-  مقصر پدرم بود/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: رضا صفایی 
۵-  احمد چوپان/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: عباس کسایی 
٦-  دنیای قهرمانان/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
٧-  پنجه آهنین/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: میر صمدزاده
٨-  توبه / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید 
٩-  رنگین کمان / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
١٠- قوس و قزح /  مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
١١- مروارید/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید 
١٢- سه فراری/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: آرامائیس آقامالیان
١٣- سه تا جاهل/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: پرویز نوری
١٤- یک میلیونر و دو مفلس / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: محمد متوسلانی
١۵-فریاد انسان‌ها / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: نادر قانع
١٦- دنیای جوانان / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: خراسانچی
١٧-رستم در قرن اتم/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: مهدی میر صمدزاده
١٨-طلوع انفجار/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: پرویز نوری
١٩-  خوشگله/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
٢٠- باباکوهی / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: داود ملاپور
٢١- سرسخت/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
٢٢-قدیر/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: رضا علامه‌زاده
٢٣- روسیاه  / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
٢٤- انگشت‌نما/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: اسماعیل پورسعید
٢۵- مردی در آتش/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: نادر قانع
٢٦- سیاه بخت / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: عباس کسایی 
٢٧- مرثیه/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: امیر نادری
٢٨- شب زخمی/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: محمد صفار
٢٩- رنگ اول/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: نظام ناظمی
٣٠- رها شدگان / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: تهمینه میلانی
٣١- ابراهیم در گلستان/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: ایرج امامی
٣٢- کشتی نوح / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: خسرو پرویزی
٣٣- یک جو غیرت / مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: علی آزاد
٣٤- در آمریکا اتفاق افتاد/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: حسن هیوارد و جواد قائم‌مقامی
٣۵- خرد جان/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: دانش
٣٦- امیرکبیر/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: علی حاتمی
٣٧- ملیجک/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: علی حاتمی 
٣٨- میرزا رضای کرمانی/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: علی حاتمی 
٣٩- فدایی/ مدیر فیلمبرداری/ بلند / کارگردان: علامه‌زاده
٤٠- سلطان صاحبقران/ مدیر فیلمبرداری/ سریال/ کارگردان: علی حاتمی
٤١- مرد اول/ مدیر فیلمبرداری/ سریال/ کارگردان: پرویز کاردان 
٤٢- نوروز نامه/ مدیر فیلمبرداری/ سریال/ کارگردان: پرویز کاردان 
٤٣- ٢ + ٢ / مدیر فیلمبرداری/ سریال/ کارگردان: پرویز کاردان
٤٤- طبل تو خالی / مدیر فیلمبرداری/ سریال / کارگردان: نجیب‌زاده 

۵ روز پیش، پنجشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خبر
درباره نمایشنامه‌خوانی خواستگاری
به گزارش روابط عمومی
» خواستگاری آنتوان چخوف نمایشنامه خوانی می‌شود
... دیدن متن »

نمایشنامه خواستگاری اثر نویسنده شهیر روس آنتوان چخوف در سالن استاد خسرو شکیبایی خوانده می شود.
خواستگاری با کارگردانی حسام کلانتری و نقش خوانی لیلا ایرانی، جوانه دلشاد، علیرضا رحیمدل، حسام کلانتری و آرمین نصیری از ۱۴ تا ۱۷ اسفند ماه جاری در سالن استاد خسرو شکیبایی نمایشنامه خوانی می شود.
این اثر که کاری از گروه تئاتر صلح و گروه تئاتر هیچ به شمار می رود با همکاری دانشگاه علمی کاربردی فرهنگ و هنر واحد ۴۶ آماده شده است.
در این نمایشنامه خوانی زهرا شایان فر به عنوان مشاور کارگردان، نیما کزازی و نگار افراشته به عنوان دستیار کارگردان، مجید محبوبی راد به عنوان عکاس و شهرزاد علی محمدی و ترمه یعقوبی به عنوان طراح گرافیگ همکاری دارند.
سالن استاد خسرو شکیبایی در نشانی میدان انقلاب، خیابان جمالزاده شمالی، کوچه بزمه، پلاک ۳ واقع شده و اجرای نمایشنامه خوانی خواستگاری در روزهای ۱۴ تا ۱۷ اسفند ساعت ۱۸ انجام می شود.

۵ روز پیش، پنجشنبه
amin alibolandi این را دوست دارد
خیلی مایلم که این کار رو ببینم. چند تا از اجراهای قبلی آقای کلانتری رو دیدم. راضی بودم
۲ روز پیش، يكشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید